Misbah Library

دعای سریع الاجابه

چهاردهم: روایت شده: مردی از طولانی شدن اجابت دعایش نزد امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) شکایت کرد، حضرت فرمود: چرا دعای سریع الإجابه را نمی خوانی؟ پرسید کدام دعاست؟ فرمود: بگو:

اللّهمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ، الْأَجَلِّ الْأَكْرَمِ، الْمَخْزُونِ الْمَكْنُونِ، النُّورِ الْحَقِّ الْبُرْهانِ الْمُبِينِ، الَّذِي هُوَ نُورٌ مَعَ نُورٍ، وَ نُورٌ مِنْ نُورٍ، وَ نُورٌ فِي نُورٍ، وَ نُورٌ عَلَىٰ كُلِّ نُورٍ، وَ نُورٌ فَوْقَ كُلِّ نُورٍ، وَ نُورٌ تُضِيءُ بِهِ كُلَّ ظُلْمَةٍ، وَ يُكْسَرُ بِهِ كُلُّ شِدَّةٍ، وَ كُلُّ شَيْطانٍ مَرِيدٍ، وَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ، لَاتَقِرُّ بِهِ أَرْضٌ، وَ لَا تَقُومُ بِهِ سَماءٌ، وَ يَأْمَنُ بِهِ كُلُّ خائِفٍ، وَ يَبْطُلُ بِهِ سِحْرُ كُلِّ ساحِرٍ، وَ بَغْيُ كُلِّ باغٍ، وَ حَسَدُ كُلِّ حاسِدٍ، وَ يَتَصَدَّعُ لِعَظَمَتِهِ الْبَرُّ وَ الْبَحْرُ، وَ يَسْتَقِلُّ بِهِ الْفُلْكُ، حِينَ يَتَكَلَّمُ بِهِ الْمَلَكُ، فَلا يَكُونُ لِلْمَوجِ عَلَيْهِ سَبِيلٌ، وَ هُوَ اسْمُكَ الْأَعْظَمُ الْأَعْظَمُ، الْأَجَلُّ الْأَجَلُّ، النُّورُ الْأَكْبَرُ

خدایا از تو می خواهم به اسم بزرگ بزرگتر محفوظ پنهان نور پایدار برهان آشکار آن که نوری است با نور، و نوری است از نور، و نوری است در نور، و نوری است بر هر نور، و نوری است بالای هر نور، و نوری است که روشنی گیرد به آن هر تاریکی، و با آن هر سختی شکسته شود، و هر شیطان گردنکشی، و هر جبّار لجبازی، نوری که هیچ زمینی با وجود آن قرار نگیرد، و هیچ آسمانی با وجود آن نایستد، هر هراسنده ای به آن ایمنی یابد، و سحر هر جادوگری به آن باطل می شود، و به آن تجاوز هر متجاوزی، و حسد هر حسدورزی از بین می رود، و در برابر عظمتش خشکی و دریا می شکافد، و حمل می کند آن را کشتی، زمانی که فرشته به آن سخن می گوید، پس برای موج بر کشتی راهی نباشد، و آن نام توست نام بزرگتر بزرگتر برجسته تر برجسته تر، نور اکبر،

الَّذِي سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، وَ اسْتَوَيْتَ بِهِ عَلَىٰ عَرْشِكَ، وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، وَ أَسْأَلُكَ بِكَ وَ بِهِمْ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَ كَذا.

که خود را به آن نامیدی، و با آن بر عرشت استوار شدی، و به محمّد و اهل بیتش به تو رو می کنم و از تو می خواهم به حق تو و به حق ایشان اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و با من چنین وچنان کنی.

بجای کذا و کذا حاجت بخواهد.

پانزدهم: از عمرو بن ابی المقدام روایت شده: حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) این دعا را بر من املا کرد، و این دعا جامع دنیا و آخرت است، پس از حَمد و ثنای خدای عزّ و جلّ می گویی:

اللّهمَّ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْجَبَّارُ ؛ وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الرَّحِيمُ الْغَفَّارُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الشَّدِيدُ الْمِحالُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْمَنِيعُ الْقَدِيرُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْغَفُورُ

خدایا تویی خدا، معبودی جز تو نیست، بردبار و بزرگوار، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، عز و حکیم، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست یگانه و قهّار، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، فرمانروا و جبّار، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، مهربان و آمرزش گر، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، سخت قَدرت، و تویی خدا معبودی جز تو نیست بزرگ و برتر، و تویی خدا معبودی جز تو نیست شنوا و بینا، و تویی خدا معبودی جز تو نیست توانمند و توانا، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست آمرزنده

الشَّکُورُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْحَمِيدُ الْمَجِيدُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْحَلِيمُ الدَّيَّانُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْجَوادُ الْماجِدُ

و قَدردان، و تویی خدا معبودی جز تو نیست، ستوده و بزرگوار، و تویی خدا معبودی جز تو نیست، بی نیاز و ستوده، و تویی خدا معبودی جز تو نیست، آمرزنده و دوستدار، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پرمهر و پر احسان، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، بردبار و جزادهنده، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، بخشنده و شکوه مند،

وَأَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْواحِدُ الْأَحَدُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْغائِبُ الشَّاهِدُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الظَّاهِرُ الْباطِنُ، وَ أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ؛ تَمَّ نُورُكَ فَهَدَيْتَ، وَ بَسَطْتَ يَدَكَ فَأَعْطَيْتَ، رَبَّنا وَجْهُكَ أَكْرَمُ الْوُجُوهِ، وَجِهَتُكَ خَيْرُ الْجِهاتِ، وَ عَطِيَّتُكَ أَفْضَلُ الْعَطايَا وَ أَهْنَأُها ؛ تُطاعُ رَبَّنا فَتَشْكُرُ، وَ تُعْصىٰ رَبَّنا فَتَغْفِرُ لِمَنْ شِئْتَ، تُجِيبُ الْمُضْطَرِّينَ، وَ تَكْشِفُ السُّوءَ، وَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ، وَ تَعْفُو عَنِ الذُّنُوبِ، لَاتُجَازَىٰ أَيادِيكَ، وَ لَا تُحْصىٰ نِعَمُكَ، وَ لَا يَبْلُغُ مِدْحَتَكَ قَوْلُ قائِلٍ. اللّهمَّ صَلِّ

و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، یگانه و یکتا، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پنهان و پیدا، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، آشکار و نهان، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، دانای به هرچیز، کامل است نورت، پس هدایت کردی، و دست لطفت را گشودی پس عطا نمودی، پروردگار ما جلوه تو گرامی ترین جلوه ها است، و سوهایت بهترین سویه ها است، و بخششت برترین بخشش ها، و گواراترین آنهاست، پروردگارا اطاعت شوی پس قَدردانی کنی، و نافرمانی شوی، پس بیامرزی هرکه را که بخواهی، درماندگان را اجابت نمایی، و بدی را برطرف کنی، و توبه را بپذیری، و از گناهان گذشت نمایی، عطاعایت پاداش داده نمی شود، و نعمت هایت به شماره نیاید، و گفتار گوینده ای به ثنایت نرسد خدایا

عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ، وَ رَوْحَهُمْ وَ راحَتَهُمْ وَ سُرُورَهُمْ، وَ أَذِقْنِي طَعْمَ فَرَجِهِمْ، وَ أَهْلِكْ أَعْداءَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ، وَ آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً، وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ، وَ اجْعَلْنا مِنَ الَّذِينَ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُونَ، وَ اجْعَلْنِي مِنَ الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ؛ وَ ثَبِّتْنِي بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ، وَ بارِكْ لِي فِي الْمَحْيَا وَ الْمَماتِ، وَ الْمَوْقِفِ وَ النُّشُورِ، وَ الْحِسابِ وَ الْمِيزانِ وَ أَهْوَالِ يَوْمِ الْقِيامَةِ، وَ سَلِّمْنِي عَلَى الصِّراطِ، وَ أَجِزْنِي عَلَيْهِ ؛ وَ ارْزُقْنِي عِلْماً نافِعاً، وَ يَقِيناً صادِقاً، وَ تُقىً وَ بِرّاً وَ وَرَعاً وَ خَوْفاً مِنْكَ، وَ فَرَقاً يُبَلِّغُنِي مِنْكَ زُلْفَىٰ وَ لَا يُبَاعِدُنِي عَنْكَ، وَ أَحْبِبْنِي وَ لَا تُبْغِضْنِي، وَ تَوَلَّنِي وَ لَا تَخْذُلْنِي، وَ أَعْطِنِي مِنْ جَمِيعِ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ ما لَمْ أَعْلَمْ، وَ أَجِرْنِي مِنَ السُّوءِ

بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و در فرجشان، و آسودگی و راحتی و شادی شان شتاب فرما، و طعم فرجشان را به من بچشان، و دشمنانشان را از جنّ و انس نابود کن، و به ما در دنیا و آخرت حسنه عنایت فرما، و ازعذاب آتش حفظ کن، و ما را از کسانی که خوفی بر آنان نیست، و اندوهگین نمی شوند قرار ده، و ما را از کسانی بدار که صبر کردند، و بر پروردگارشان توکّل می کنند، و مرا در دنیا و آخرت به گفتار ثابت پابرجا دار، و به من برکت ده، در زندگی و مرگ و جایگاه آن جهان، و بازگشت دوباره، و کنار حساب و میزان، و هراس های روز قیامت، و بر صراط سالمم بدار، و از آن بگذرانم، و نصیب من فرما دانش سودمند و یقین صادقانه و تقوا و نیکی و پارسایی و بیم از خود، و ترسی که مرا به مقام قرب تو برساند و از تو دورم نسازد، و دوستم بدار، و دشمنم مدار، و سرپرستم باش، و مرا وا مگذار، و از همه خیر دنیا و آخرت، آنچه که از آن دانستم و ندانستم به من عطا فرما، و از همه بدیها

بِحَذافیرِهِ، ما عَلِمْتُ مِنْهُ، وَ مالَمْ اَعْلَمْ.

به تمامی اش آنچه را از آن دانستم و ندانستم پناهم ده.

شانزدهم: از معاویة بن عمّار نقل شده: به حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) عرض کردم: آیا مرا به آموختن دعایی اختصاص نمی دهی؟ فرمود: چرا، بگو:

يَا واحِدُ، يَا ماجِدُ، يَا أَحَدُ، يَا صَمَدُ، يَا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، يَا عَزِيزُ يَا كَرِيمُ يَا حَنَّانُ، يَا سامِعَ الدَّعَوَاتِ، يَا أَجْوَدَ مَنْ سُئِلَ، وَ يَا خَيْرَ مَنْ أَعْطَىٰ، يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ، قُلْتَ: «وَ لَقَدْ نٰادٰانٰا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ».

ای یگانه، ای بزرگوار، ای یکتا، ای بی نیاز، ای که نزاد، و زاده نشده، و احدی همتایش نیست، ای عزیز، ای بزرگوار، ای پرمهر، ای شنوای دعاها، ای بخشنده ترین کسی که درخواست شد، ای بهترین کسی که عطا کرد، ای خدا ای خدا ای خدا، فرمودی: نوح ما را خواند، پس، چه خوب پاسخگویی بودیم.

آنگاه حضرت فرمود: رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) می گفت:

نَعَمْ لَنِعْمَ الْمُجِيبُ أَنْتَ، وَ نِعْمَ الْمَدْعُوُّ وَ نِعْمَ الْمَسْؤُولُ، أَسْأَلُكَ بِنُورِ وَجْهِكَ، وَ أَسْأَلُكَ بِعِزَّتِكَ وَ قُدْرَتِكَ وَ جَبَرُوتِكَ، وَ أَسْأَلُكَ بِمَلَكُوتِكَ وَ دِرْعِكَ الْحَصِينَةِ وَ بِجَمْعِكَ وَ أَرْكانِكَ كُلِّها، وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ بِحَقِّ الْأَوْصِياءِ بَعْدَ مُحَمَّدٍ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَ كَذا.

آری همانا تو خوب پاسخ گویی هستی، و خوب خوانده شده ای می باشی، و خوب درخواست شده ای، به نور جلوه ات از تو می خواهم، به عزّت و قَدرت و جبروتت از تو می خواهم، به ملکوت و دژ محکم و جمع و همه پایه هایت از تو درخواست می کنم، و به حق محمّد و به حق جانشینان پس از محمّد اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و با من چنین وچنان کنی

هفدهم: روایت شده: شخصی از مردم کوفه معروف به ابو جعفر، به حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) عرض کرد: به من دعایی بیاموز، که آن را بخوانم، فرمود: بگو:

يَا مَنْ أَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ، وَ يَا مَنْ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ عُسْرَةٍ، وَ يَا مَنْ يُعْطِي بِالْقَلِيلِ الْكَثِيرَ، يَا مَنْ أَعْطَىٰ مَنْ سَأَلَهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحْمَةً، يَا مَنْ أَعْطَىٰ مَنْ لَمْ يَسْأَلْهُ وَ لَمْ يَعْرِفْهُ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (وَ آلِهِ)، وَ أَعْطِنِي بِمَسْأَلتِي، مِنْ جَمِيعِ خَيْرِ الدُّنْيا، وَ جَمِيعِ خَيْرِ الْآخِرَةِ، فَإِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ مَا أَعْطَيْتَنِي، وَ زِدْنِي مِنْ سَعَةِ فَضْلِكَ يَا كَرِيمُ.

ای که برای هر خیری امیدوار به اویم، ای که نزد هر دشواری از خشمش ایمنم، ای که در برابر اندک، بسیار عطا می کند، ای که هرکه از او خواست، از روی مهر و رحمتش بخشید، ای که هر که از او نخواست، و او را نشناخت عطا فرمود، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و به درخواستم از همه خیر دنیا، و همه خیر آخرت به من عطا کن، زیرا کاستنی نیست آنچه را که به من عطا کنی، و از فراخی فضلت به من بیفزا ای کریم.

هجدهم: روایت شده: حضرت باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) این دعا را به برادرش عبد اللّه بن علی تعلیم فرمود:

اللّهمَّ ارْفَعْ ظَنِّي صاعِداً، وَ لَا تُطْمِعْ فِيَّ عَدُوّاً وَ لَا حاسِداً، وَاحْفَظْنِي قائِماً وَ قاعِداً، وَ يَقْظاناً وَ رَاقِداً. اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي، وَ اهْدِنِي سَبِيلَكَ الْأَقْوَمَ، وَ قِنىٰ حَرَّ جَهَنَّمَ، وَ احْطُطْ

خدایا گمانم را رفعت ده، تا از مرحله سوء ظن به فضای حسن ظن بالا رود، و درباره من دشمنی و حسودی را به طمع مینداز، و مرا در حال ایستاده و نشسته، و در بیداری و خواب حفظ فرما، خدایا مرا بیامرز، و به من رحم کن، و مرا به راه استوارترت هدایت فرما، و از سوزش دوزخ حفظ کن، و سنگینی

عَنِّي الْمَغْرَمَ وَ الْمَأْثَمَ، وَ اجْعَلْنِي مِنْ خِيارِ الْعالَمِ.

بدهی و گناه را از من فرو ریز، و مرا از خوبان جهان قرار ده.

: