دعای امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) در روز عاشورا

بِحَقِّ یس (یا، سین) وَ الْقُرْآنِ الْحَکیمِ، وَ بِحَقِّ طه (طا، ها) وَ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ یا مَنْ یَقْدِرُ عَلی حَوآئِجِ

به حق یس و قرآن حکیم، و به حق ط و قرآن عظیم، ای که بر نیازهای

السَّائِلِينَ، يَا مَنْ يَعْلَمُ ما فِي الضَّمِيرِ، يَا مُنَفِّساً عَنِ الْمَكْرُوبِينَ، يَا مُفَرِّجاً عَنِ الْمَغْمُومِينَ، يَا راحِمَ الشَّيخِ الْكَبِيرِ، يَا رازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِيرِ، يَا مَنْ لَا يَحْتاجُ إِلَى التَّفْسِيرِ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ افْعَلْ بِي كَذا وَ كَذا.

خواهندگان توانایی، ای که آنچه در باطن است می دانی، ای خارج کننده غم و اندوه از گرفتاران، ای گشاینده غم از غمناکان، ای رحم کننده به پیرمرد، ای روزی دهنده به کودک صغیر، ای که نیاز به تفسیر نداری، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و با من چنین و چنان کن.

رَبِّ لَاتَكِلْنِي إِلىٰ نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً، لَا أَقَلَّ مِنْ ذٰلِكَ وَ لَا أَكْثَرَ.

ای پروردگارم هرگز چشم برهم نهادنی مرا به خود وامگذار نه کمتر از این و نه بیشتر

ارْحَمْنِي مِمَّا لَاطاقَةَ لِي بِهِ، وَ لَا صَبْرَ لِي عَلَيْهِ.

بر آنچه تابش را ندارم و بر آن توان صبر برایم نیست به من رحم کن

اللّهمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَلالِكَ وَ جَمالِكَ وَ كَرَمِكَ، أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَ كَذا.

خداوندا به جلال و جمال و کرمت از تو می خواهم با من چنین و چنان کنی

اللّهمَّ إِنْ تُعَذِّبْنِي فَأَهْلٌ لِذٰلِكَ (ذٰلِكَ) أَنَا، وَ إِنْ تَغْفِرْ لِي فَأَهْلٌ لِذٰلِكَ (ذٰلِكَ) أَنْتَ.

خدایا اگر عذابم کنی، من سزاوار آنم، و اگر بیامرزی ام تو شایسته آنی.

اللّهمَّ مُنَّ عَلَيَّ بِالتَّوَكُّلِ عَلَيْكَ، وَ التَّفوِيضِ إِلَيْكَ، وَ الرِّضا بِقَدَرِكَ، وَ التَّسْلِيمِ لِأَمْرِكَ حَتَّىٰ لَاأُحِبَّ تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ، وَ لَا تَأْخِيرَ مَا عَجَّلْتَ، يَا رَبَّ الْعالَمِينَ.

خدایا به توکّل بر خودت، و واگذاشتن به نگاهت، و خشنودی به تقدیرت، و تسلیم در برابر امرت بر من منّت گذار، تا شتاب آنچه را تأخیر انداختی، و تأخیر آنچه را در آن شتاب کردی دوست نداشته باشم، ای پروردگار جهانیان.

الْحَمْدُ، حَمْداً خالِداً مَعَ خُلُودِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَامُنْتَهَىٰ لَهُ دُونَ عِلْمِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَاأَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِيئَتِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا جَزاءَ لِقائِلِهِ إِلّا رِضاكَ. اللّهمَّ لَكَ الْحَمْدُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْمَنُّ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْفَخْرُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْبَهاءُ كُلُّهُ، وَ لَكَ النُّورُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْعِزَّةُ كُلُّها، وَ لَكَ الْجَبَرُوتُ كُلُّها، وَ لَكَ الْعَظَمَةُ كُلُّها، وَ لَكَ الدُّنْيا كُلُّها، وَ لَكَ الْآخِرَةُ كُلُّها، وَ لَكَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْخَلْقُ كُلُّهُ، وَ بِيَدِكَ الْخَيْرُ كُلُّهُ، وَ إِلَيْكَ يَرْجِعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ، عَلانِيَتُهُ وَ سِرُّهُ. اَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً أَبَداً، أَنْتَ حَسَنُ الْبَلاءِ، جَلِيلُ الثَّناءِ، سابِغُ النَّعْماءِ، عَدْلُ الْقَضاءِ، جَزِيلُ الْعَطاءِ، حَسَنُ الْآلاءِ، إِلٰهٌ فِي الْأَرْضِ، وَ إِلٰهٌ فِي السَّماءِ. اللّهمَّ لَكَ الْحَمْدُ فِي السَّبْعِ الشِّدادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْأَرْضِ الْمِهادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ طاقَةَ الْعِبادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ سَعَةَ الْبِلادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْجِبالِ

خدایا ستایش توراست، ستایشی همیشگی با همیشگی ات، و ستایش توراست ستایش که برایش پایانی جز علم تو نیست، و ستایش توراست، ستایشی که جز خواست تو اندازه ای ندارد، و ستایش توراست ستایشی که برای گوینده اش پاداشی جز خشنودی تو نیست، خدایا توراست هر ستایشی، و هر احسانی، و هر فخری، و هر زیبایی، و هر نوری و هر عزّتی، و هر جبروتی، و هر عظمتی، و همه دنیا و همه آخرت، و هر شب و روزی، و همه خلق، و هر خیری به دست توست، و همه امور چه آشکار و چه نهان به سوی تو بازمی گردد، خدایا ستایش توراست، ستایشی ابدی، تو نیکو آزمایشی، بزرگ ثنایی، کامل نعمتی، عادلانه حکمی، شایان عطایی، نیکو نعمت هایی، معبودی در زمین و معبودی در آسمان، خدایا ستایش توراست در هفت آسمان، و ستایش توراست در زمین گسترده، و ستایش توراست به طاقت بندگان، و ستایش توراست به وسعت سرزمینها، و ستایش توراست در کوهها

الْأَوْتادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي اللَّيْلِ إِذا يَغْشَىٰ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي النَّهارِ إِذا تَجَلَّىٰ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَ الْأُولىٰ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْمَثَانِي وَ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ ؛ وَسُبْحانَ اللّٰهِ وَ بِحَمْدِهِ، وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ، وَ السَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ، سُبْحانَهُ وَ تَعالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ، سُبْحانَ اللّٰهِ وَ بِحَمْدِهِ، كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلّا وَجْهَهُ، سُبْحانَكَ رَبَّنا وَ تَعالَيْتَ وَ تَبارَكْتَ وَ تَقَدَّسْتَ، خَلَقْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِقُدْرَتِكَ، وَ قَهَرْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِعِزَّتِكَ، وَ عَلَوْتَ فَوْقَ كُلِّ شَيْءٍ بِارْتِفاعِكَ، وَ غَلَبْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِقُوَّتِكَ، وَ ابْتَدَعْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِحِكْمَتِكَ وَ عِلْمِكَ، وَ بَعَثْتَ الرُّسُلَ بِكُتُبِكَ، وَ هَدَيْتَ الصَّالِحِينَ بِإِذْنِكَ، وَ أَيَّدْتَ الْمُؤْمِنِينَ بِنَصْرِكَ، وَ قَهَرْتَ الْخَلْقَ بِسُلْطانِكَ، لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَاشَرِيكَ لَكَ، لَانَعْبُدُ غَيْرَكَ، وَ لَا نَسْأَلُ إِلّا إِيَّاكَ، وَ لَا نَرْغَبُ إِلّا إِلَيْكَ، أَنْتَ مَوْضِعُ شَكْوَانا،

آن میخهای زمین، و ستایش توراست در شب آنگاه که بپوشاند، و ستایش توراست در روز هنگامی که روشنی بخشد، و ستایش توراست در آخرت و دنیا، و ستایش توراست در سوره حَمد و قرآن بزرگ، و منزّه است خدا به ستایشش اندرم و همه زمین در روز قیامت در دست اوست، و آسمان ها به دست قَدرتش پیچیده است، منزّه و برتر است از انچه شریکش نمایند، منزّه است خدا و به ستایشش اندرم، همه چیز هلاک شونده است جز جلوه او، منزّهی تو پروردگار ما، برتر و خجسته و مقدّسی، همه چیز را به قَدرتت آفریدی، همه چیز را با عزّتت مقهور نمودی، و بالای همه چیز فراز آمدی به بلندی ات، و بر همه چیز چیره گشتی به نیرویت، و پدید آوردی همه چیز را به حکمت و علمت، و انبیا را برانگیختی با کتاب هایت، و شایستگان را هدایت نمودی به اجازه ات، و مؤمنان را تأیید کردی به یاری ات، و خلق را مقهور کردی به سلطنتت، معبودی جز تو نیست، یگانه ای، برایت شریکی نیست، جز تو را عبادت نمی کنیم، و جز از تو نمی خواهیم، و رغبتی جز به تو نداریم، تو جایگاه گلایه ها،

وَمُنْتَهَىٰ رَغْبَتِنا، وَ إِلٰهُنا وَ مَلِيكُنا.

و نهایت رغبت و معبود ومالک همه مایی.