فصل سوم :دعاهای وقت بیرون آمدن از منزل
در بیان چند دعا که هنگام بیرون آمدن از خانه خوانده می شود و آن ها هشت دعاست اول: از حضرت امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده است انسان زمانی که خواست از خانه خارج شود،
هنگام نیّت خروج سه مرتبه بگوید:
اللّه اکبر، و سه مرتبه بِاللّه اَخْرُجُ، وَ بِاللّه اَدْخُلُ، وَ عَلَی اللّه اَتَوَکَّلُ.
به کمک خدا بیرون می روم، و به کمک خدا وارد می شود، و بر خدا توکّل می کنم
آنگاه بگوید:
اللّهمَّ افْتَحْ لِي فِي وَجْهِي هٰذَا بِخَيْرٍ، وَ اخْتِمْ لِي بِخَيْرٍ، وَ قِنىٰ شَرَّ كُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.
خدایا در این روز به رویم بگشا به خیر، و برایم پایان بده به خیر، و از شرّ هر جنبنده ای تو که گیرنده مهارش هستی حفظم کن، به درستی که پرودرگارم بر راهی مستقیم است
پیوسته در پناه خدای عزّ و جلّ باشد، تا به همان مکانی که در آن بود بازگردد.
دوم: از امام زین العابدین (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده است که به هنگام بیرون رفتن از در خانه بگوید:
بِسْمِ اللّه آمَنْتُ بِاللّه وَ تَوَکَّلْتُ عَلَی اللّه
به نام خدا، ایمان آوردم به خدا، و بر خدا توکل کردم
سوم: از امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده است که هرکس زمانی که از منزلش بیرون می رود بگوید:
بِسْمِ اللّٰهِ، حَسْبِيَ اللّٰهُ، وتَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ ؛ اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ أُمُورِي كُلِّها، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا، وَ عَذَابِ الْآخِرَةِ.
به نام خدا، خدا مرا بس است، بر خدا توکل کردم، خدایا خیر همه کارهایم را از تو می خواهم، و از خاری دنیا و عذاب آخرت به تو پناه می آورم
خدا آنچه از امر دنیا و آخرت او را اندوهگین می سازد کفایت می فرماید. چهارم: از حضرت امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل
شده است که وقتی که از منزل خود بیرون می روی بگو:
بِسْمِ اللّٰهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ، لَاحَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا خَرَجْتُ لَهُ، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا خَرَجْتُ لَهُ. اَللّٰهُمَّ أَوْسِعْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ، وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ، وَ اسْتَعْمِلْنِي فِي طاعَتِكَ، وَ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِيما عِنْدَكَ، وَ تَوَفَّنِي عَلَىٰ مِلَّتِكَ وَ مِلَّةِ رَسُولِكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
به نام خدا، توکّل کردم بر خدا، جنبش و نیرویی نیست مگر به خدا، خدایا، خیر آنچه به خاطرش از خانه بیرون شدم از تو می خواهم، و از شرّ آنچه به خاطرش بیرون آمدم به تو پناه می آورم، خدایا از فضلت بر من وسعت بخش، و نعمتت را بر من کامل کن، و مرا در طاعتت به کار گیر، و اشتیاقم را در آنچه نزد توست قرار ده، و مرا بر آیینت و آیین رسولت بمیران
پنجم: از امام رضا (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده است که پدرم زمانی که از منزل خارج می شد، این کلمات را می گفت:
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ، خَرَجْتُ بِحَوْلِ اللّٰهِ وَ قُوَّتِهِ، لَابِحَوْلٍ (بلَابِحَوْلٍ) مِنِّي وَ لَا قُوَّتِي، بَلْ بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ يَا رَبِّ، مُتَعَرِّضاً لِرِزْقِكَ، فَأْتِنِي بِهِ فِي عافِيَةٍ.
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، خارج شدم به قوت و نیروی خدا، نه به قَدرت و نیروی خویش، بلکه به قَدرت و نیروی تو، ای پروردگارم روزی ات را خواستارم، آن را در عین عافیت به من عنایت کن
ششم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده است که هرکه از منزلش بیرون می رود، ده مرتبه: سوره قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ بخواند، پیوسته در حفظ خدای عزّ و جل باشد، و تا به منزلش
بازگردد، خدا از او محافظت نماید. هفتم: از امام هفتم (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده است که هرگاه خواستی به سفر روی، بر در خانه ات بایست، و سوره های حَمد و قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ، و قُل اَعوذُ بِرَبِّ النّاسِ، وقُل اَعوذُ بِرَبِّ الفَلَق را از پیش رو، و از طرف راست و چپ بخوان، آنگاه بگو:
اللّهمَّ احْفَظْنِي وَ احْفَظْ مَا مَعِيَ، وَ سَلِّمْنِي وَ سَلِّمْ مَا مَعِيَ، وَ بَلِّغْنِي وَ بَلِّغْ مَا مَعِيَ بَلاغاً حَسَناً.
خدایا مرا و آنچه با من است حفظ کن، و مرا و آنچه با من است به سلامت دار، و مرا و آنچه با من است به نیکی برسان
هشتم: و نیز از آن حضرت روایت شده است که هرگاه در سفر یا حضر [حضر یعنی ماندن در وطن، در مقابل سفر] از منزلت بیرون رفتی بگو:
بِسْمِ اللّٰهِ، آمَنْتُ بِاللّٰهِ، وَ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ، مَا شاءَ اللّٰهُ، لَاحَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ.
به نام خدا، به خدا ایمان آوردم، و بر خدا توکل کردم، آنچه خدا خواست، جنبش و نیرویی نیست مگر به خدا
: