فصل دوم :بعضی از دعاهای وقت خوابیدن و بیدار شدن
و آن ها هفت دعاست: اول: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: کسی که هنگام قرار گرفتن در خوابگاهش سه مرتبه بگوید:
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي عَلا فَقَهَرَ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي بَطَنَ
ستایش خدای را که برتر آمد و چیره گشت، و ستایش خدای را که نهان است
فَخَبَرَ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي مَلَكَ فَقَدَرَ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي يُحْيِي الْمَوْتىٰ وَ يُمِيتُ الْأَحْياءَ، وَ هُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
و آگاه، و ستایش خدای را که مالک است و نیرومند، و ستایش خدای را که مردگان را زنده می کند، و زندگان را می میراند، و او بر هرچیز تواناست
. از گناهانش بیرون آید، همانند روزی که از مادر متولد شده، و شیخ صدوق و شیخ طوسی هم این روایت را نقل کرده اند. و در«عدّة الدّاعی»از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل کرده: این دعا کمترین چیزی است که از تحمید [یعنی حَمد و ستایش گویی] کفایت می کند. ولی در آن روایت حَمد دوم پس از حَمد سوم است. دوم: از آن حضرت روایت شده: رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) هنگامی که در رختخواب خود قرار می گرفت آیَةُ الکُرسی می خواند و می گفت:
بِسْمِ اللّٰهِ، آمَنْتُ بِاللّٰهِ، وَ كَفَرْتُ بِالطَّاغُوتِ ؛ اَللّٰهُمَّ احْفَظْنِي فِي مَنامِي وَ فِي يَقَظَتِي.
به نام خدا، به خدا ایمان آوردم، و به طاغوت کافر شدم، خدایا مرا در خواب وبیداری حفظ کن
سوم: از مفضّل بن عمر نقل شده: امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) به من فرمود: اگر بتوانی شب نکن، مگر اینکه خود را به یازده حرف پناه دهی، گفتم: مرا از آن ها خبر ده، فرمود: بگو:
أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِقُدْرَةِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِجَلالِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ
پناه می برم به عزّت خدا، و پناه می برم به قَدرت خدا، و پناه می برم به جلال خدا، و پناه می برم
بِسُلْطانِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِجَمالِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِدَفْعِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِمَنْعِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِجَمْعِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِمُلْكِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِوَجْهِ اللّٰهِ، وَ أَعُوذُ بِرَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَ بَرَأَ وَ ذَرَأَ.
به سلطنت خدا، و پناه می برم به جمال خدا، و پناه می برم به دفاع خدا، و پناه می برم به جلوگیری خدا، و پناه می برم به جمع آوری خدا، و پناه می برم به فرمانروایی خدا، و پناه می برم به جلوه خدا، و پناه می برم به رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش) از شرّ آنچه آفرید و پدید آورد و هستی بخشید.
و خود را هرگاه که خواهی به این کلمات حفظ کن. چهارم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: کسی که درخوابگاهش قرار گیرد، و صد مرتبه تَوحید بخواند، از گناهان پنجاه ساله خود پاک شود. و نیز از آن حضرت روایت شده: کسی که در رختخوابش جای گیرد، و قُل یا اَیُّهاَ الکافِرون و قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ بخواند، حق تعالی بیزاری از شرک را برای او بنویسد. پنجم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) و سلم فرمود: کسی که قصد کرده برای نماز شب برخیزد، و در رختخواب قرار گرفته بگوید:
اَللّٰهُمَّ لَاتُؤْمِنِّي مَكْرَكَ، وَ لَا تُنْسِنِي ذِكْرَكَ، وَ لَا تَجْعَلْنِي مِنَ الْغافِلِينَ، أَقُومُ ساعَةَ كَذا وَ كَذا.
خدایا مرا ایمن از مکرت مدار، و ذکرت را از یادم مبر، و از بی خبران قرارم مده، ساعت چند و چند برمی خیزم،
حق تعالی فرشته ای را بر او بگمارد، که در آن ساعت بیدارش کند. ششم: و از آن
حضرت روایت شده: هرگاه یکی از شما در شب از خواب برخاست بگوید:
سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ النَّبِيِّينَ، وَ إِلٰهِ الْمُرْسَلِينَ، وَ رَبِّ الْمُسْتَضْعَفِينَ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي يُحْيِي الْمَوْتىٰ، وَ هُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
منزّه است خدا، پروردگار پیامبران، و معبود فرستادگان، و پروردگار مستضعفان، و ستایش خدای را که مردگان را زنده می کند، و او بر هرچیز تواناست. زمانی که این کلمات را بگوید، خدای تبارک و تعالی می فرماید: بنده من راست گفت و شکر بجا آورد.
هفتم: از عبد الرحمن بن حجّاج روایت شده: حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) آخر شب از خواب برمی خواست، صدا را در حدّی که اهل خانه بشنوند بلند می کرد و می گفت:
اَللّٰهُمَّ أَعِنِّي عَلَىٰ هَوْلِ الْمُطَّلَعِ، وَ وَسِّعْ عَلَيَّ ضِيقَ الْمَضْجَعِ، وَ ارْزُقْنِي خَيْرَ مَا قَبْلَ الْمَوْتِ وَ ارْزُقْنِي خَيْرَ مَا بَعْدَ الْمَوْتِ.
خدا یا مرا بر هراس قیامت کمک کن، و تنگی قبرم را وسعت بخش، و خیر آنچه پیش از مرگ، و پس از مرگ است نصیب من فرما.
: