فصل اول:ادعیه صبح و شام
در بیان دعاهایی است که از کتاب شریف «کافی» انتخاب شده و این باب شامل چند فصل است. فصل اول: در بعضی دعاهای وارده برای وقت صبح و شام غیر از آنچه در فصول پیش گذشت. و آن ده دعاست: اول: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: حضرت سجاد (عَلَيهِ السَّلَامُ) چون وارد صبح می شد می گفت:
أَبْتَدِءُ يَوْمِي هٰذا، بَيْنَ يَدَيْ نِسْيانِي وعَجَلَتِي، بِسْمِ اللّٰهِ وَ ما شاءَ اللّٰهُ.
امروز را آغاز می کنم، پیشاپیش فراموشی و شتابم، به نام خدا، و آنچه خدا خواست شد.
دوم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: هرکس این کلمات
را وقتی داخل شب می شود، سه مرتبه بگوید: به بالی از بالهای جبرئیل پوشیده گردد، تا وارد صبح شود:
أَسْتَوْدِعُ اللّٰهَ الْعَلِيَّ الْأَعْلَى، الْجَلِيلَ الْعَظِيمَ، نَفْسِي وَ مَنْ يَعْنِينِي أَمْرُهُ، أَسْتَوْدِعُ اللّٰهَ نَفْسِي الْمَرْهُوبَ الْمَخُوفَ الْمُتَضَعْضِعَ لِعَظَمَتِهِ كُلُّ شَيْءٍ.
به خدای والای والاتر شکوه مند بزرگ می سپارم خویشتن و هرکه را کارش با من است، خویش را می سپارم به خدایی که همه چیز هراسان و ترسان و سرفرود آورده در برابر عظمت او است
سوم: همچنین از آن حضرت روایت شده: چون وارد شب شوی بگو:
اللّهمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِنْدَ إِقْبالِ لَيْلِكَ، وَ إِدْبارِ نَهارِكَ، وَ حُضُورِ صَلَواتِكَ، وَأَصْواتِ دُعائِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.
خدای از تو می خواهم، هنگام درآمدن شب، و رفتن روز، و حضور نمازهایت، و بانگ های خوانندگانت، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی.
و به آنچه خواهی دعا کن.
چهارم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: پدرم وقتی وارد صبح می شد می گفت:
بِسْمِ اللّٰهِ وَ بِاللّٰهِ، وَ إِلَى اللّٰهِ، وَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ، وَ عَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللّٰهِ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ. اَللّٰهُمَّ إِلَيْكَ أَسْلَمْتُ نَفْسِي، وَ إِلَيْكَ فَوَّضْتُ أَمْرِي،
به نام خدا و به خدا، و به سوی خدا، و در راه خدا، و بر آئین رسول خدا درود خدا بر او و خاندانش، خدایا خود را به تو تسلیم کردم، و کارم را به تو واگذاشتم،
عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ يَا رَبَّ العالَمِينَ. اَللّٰهُمَّ احْفَظْنِي بِحِفْظِ الْإِيمَانِ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ، وَ مِنْ خَلْفِي، وَ عَنْ يَمِينِي، وَ عَنْ شِمَالِي، وَ مِنْ فَوْقِي، وَ مِنْ تَحْتِي، وَ مِنْ قِبَلِي، لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، لَا حَوْلَ ولَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ، نَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَ الْعافِيَةَ مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَ شَرٍّ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ عَذابِ الْقَبْرِ، وَ مِنْ ضُغْطَةِ الْقَبْرِ، وَ مِنْ ضِيقِ الْقَبْرِ، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ سَطَوَاتِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ ؛
و بر تو توکّل نمودم ای پروردگار جهانیان، خدایا مرا نگهدار، به نگهداری ایمان، از پیش رویم و پشت سرم، و از سمت راست و چپم، و از بالا و زیر پایم، و از پیش خودم، معبودی جز تو نیست، جنبش و نیرویی جز به خدا نیست، گذشت و سلامت کامل، از هر بدی و شرّ در دنیا و آخرت را از تو می خواهم، خدایا پناه می آورم به تو از عذاب قبر و فشار قبر و تنگی قبر و پناه می آورم به تو از یورش های شب و روز،
اللّهمَّ رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ، وَ رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرامِ، وَ رَبَّ الْحِلِّ وَ الْإِحْرامِ، أَبْلِغْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ عَنِّي السَّلامَ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِدِرْعِكَ الْحَصِينَةِ، وَ أَعُوذُ بِجَمْعِكَ أَنْ تُمِيتَنِي غَرَقاً، أَوْ حَرَقاً، أَوْ شَرَقاً، أَوْ قَوَداً، أَوْ صَبْراً، أَوْ مُسَمّاً، أَوْ تَرَدِّياً فِي بِئْرٍ، أَوْ أَكِيلَ السَّبُعِ، أَوْ مَوْتَ الْفُجَاءَةِ، أَوْ بِشَيْءٍ مِنْ مِيْتاتِ السَّوءِ، وَ لٰكِنْ أَمِتْنِي عَلَىٰ فِراشِي، فِي طاعَتِكَ، وَ طاعَةِ رَسُولِكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، مُصِيباً لِلْحَقِّ غَيْرَ مُخْطِىً،
خدایا ای پروردگار مشعر الحرام، و پروردگار شهر حرام، و پروردگار حلّ و احرام، به محمّد و خاندان محمّد از جانب من سلام برسان. خدایا پناه می آورم به زره محکمت، و پناه می آورم به جمع کردنت از اینکه مرا بمیرانی به غرق شدن یا سوختن یا گلوگیرشدن یا قصاص یا شکنجه و مرگ تدریجی یا مسمومیت یا به چاه افتادن، یا طعمه درنده شدن یا سکته یا به چیزی از مدرنی های بد، ولی مرا در بسترم، به حال اطاعت از خود و رسولت (درود خدا بر او و خاندانش) بمیران، رسیده به حق، نه خطاکار،
أَوْ فِي الصَّفِّ الَّذِينَ (الَّذی) نَعَتَّهُمْ فِي كتابك، كَأَنَّهُمْ بُنْيٰانٌ مَرْصُوصٌ، أعِيذُ نَفْسِي وَ وَلَدِي وَ ما رَزَقَنِي ربي، قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ،
یا در صف آنان که در قرآنت وصفشان کردی: گویی ایشان بنایی استوارند. خودم و فرزندانم و آنچه پروردگارم روزی ام نموده پناه می دهم به«قل اعوذ بربّ الفَلَق... »
تا آخر سوره وَ اُعیذُ نَفْسی وَ وُلْدی وَ ما رَزَقَنی رَبي بِقُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ
خوم و فرزندانم و آنچه پروردگارم روزی ام نموده پناه می دهم به «قل اعوذ برب الناس... »
تا آخر سوره و می گویی :
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَدَدَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ مِثْلَ مَا خَلَقَ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ مِلْءَ مَا خَلَقَ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ مِدادَ كَلِماتِهِ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ زِنَةَ عَرْشِهِ، وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رِضا نَفْسِهِ وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ، وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ السَّمَوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ وَ مَا بَيْنَهُما وَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ دَرَكِ الشَّقَاءِ وَ مِنْ شَمَاتَةِ الْأَعْدَاءِ، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ وَ الْوَقْرِ، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ سُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَ الْمالِ وَ الْوَلَدِ.
ستایش خدای را، به عدد آنچه خدا آفرید، و ستایش خدای را مانند آنچه پدید آورد، و ستایش خدای را به پری آنچه خلق کرد، و ستایش خدای را به امتداد کلمتش، و ستایش خدای را به وزن عرشش، و ستایش خدای را به خشنودی خودش، معبودی جز خدا نیست بردبار بزرگوار، و معبودی جز خدا نیست والای بزرگ، منزّه است خدا، پروردگار آسمان ها و زمین، و آنچه در میان آن دو است، و پروردگار عرش بزرگ، خدایا به تو پناه می آورم از درجات بدبختی، و از شماتت دشمنان، و به تو پناه می آورم از تنگدستی، و سنگینی نیاز، و به تو پناه می آورم از بد دیدن در خاندان و دارایی و فرزندانم
و ده مرتبه: بر محمّد و آل محمّد صلوات فرست.
پنجم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: چون نماز مغرب و
صبح بجا آوردی، هفت مرتبه بگو: «بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ اَلْرَحیمْ. لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّه». حقیقتا هرکس این ذکر را بگوید، جذام و پیسی و دیوانگی و هفتاد نوع از انواع بلاها به او نرسد. چون داخل صبح و شام شدی دو مرتبه بگو:
اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الاِصْباحِ، دو مرتبه اَلْحَمْدُللّه الَّذی اَذْهَبَ اللَّیْلَ بِقُدْرَتِهِ وَ جآءَ بِالنَّهارِ بِرَحْمَتِهِ وَ نَحْنُ فی عافِیَة ٍ
ستایش برای پروردگار بامداد، ستایش برای شکافنده صبح، ستایش خدای را که شب را به قَدرتش برد، و روز را به رحمتش آورد، و ما در سلامت کاملیم
و آیَةُ الکُرسی، و آخر سوره حشر، و ده آیه از سوره صافات را می خوانی:
«سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفُونَ وَ سلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ والْحَمْدُللّه رَبِّ الْعالَمينَ»؛ «فَسُبْحانَ اللّه حينَ تُمْسُونَ وَ حينَ تُصْبِحُونَ ؛ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ عَشِيّاً وَ حينَ تُظْهِرُونَ ؛ يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ، وَ يُحْيِى الاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ» ؛ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ، رَبُّنا وَ رَبُّ
و منزّه است پروردگارت، پروردگار عزّت، از آنچه وصف می کنند، و سلام بر فرستادگان، و ستایش خدای را پروردگار جهانیان، پس منزّه است خدا هنگامی که شام می کنید و صبح می نمایید، و برای او ستایش در آسمان ها و زمین و شب و هنگامی که ظهر می نمایید. زنده را از مرده بیرون می آورد، و مرده را از زنده بیرون می آورد، و زمین را پس از مرگش زنده می کند، و اینچنین زنده از قبرها درآورده می شوید، بسیار منزّه و مقدّس است پروردگار
الْمَلاَّئِكَةِ وَ الرُّوحِ. سَبَقَتْ رَحْمَتُكَ غَضَبَكَ ؛ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ، اِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسى، فَاغْفِرْ لى وَ ارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التّوّابُ الرَّحيمُ.
فرشتگان و روح، پیش گرفته رحمتت بر غضبت، معبودی جز تو نیست، منزّهی تو، من به خود ستم کردم، مرا بیامرز، و به من رحم کن، و توبه ام را بپذیر، به راستی توبه پذیر و مهربانی.
ششم: از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) این دعا برای صبح روایت شده:
اللّهمَّ لَكَ الْحَمْدُ، أَحْمَدُكَ وَ أَسْتَعِينُكَ، وَ أَنْتَ رَبِّي، وَ أَنَا عَبْدُكَ ؛ أَصْبَحْتُ عَلَىٰ عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ، وَ أُؤْمِنُ بِوَعْدِكَ، وَ أُوفِي بِعَهْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، أَصْبَحْتُ عَلَىٰ فِطْرَةِ الْإِسْلامِ، وَ كَلِمَةِ الْإِخْلاصِ، وَ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ، وَ دِينِ مُحَمَّدٍ، صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِما وَ آلِهِما، عَلَىٰ ذٰلِكَ أَحْيىٰ وَ أَمُوْتُ إِنْ شاءَ اللّه، اَللّٰهُمَّ أَحْيِنِي مَا أَحْيَيْتَنِي، وَ أَمِتْنِي إِذا أَمَتَّنِي عَلَىٰ ذٰلِكَ، وَ ابْعَثْنِي إِذا بَعَثْتَنِي عَلَىٰ ذٰلِكَ، أَبْتَغِي بِذَلِكَ رِضْوانَكَ، وَ اتِّباعَ سَبِيلِكَ، إِلَيْكَ أَلْجَأْتُ ظَهْرِي،
خدایا ستایش توراست، ستایشت می کنم، و از تو کمک می خواهم، و تو پروردگار منی، و من بنده توام، صبح کردم بر پیمانت و وعده ات، و ایمان می آورم به وعده ات، و وفا می کنم به پیمانت تا بتوانم، و جنبش و نیرویی نیست جز به خدای یگانه بی شریک و گواهی می دهم که محمّد بنده و فرستاده اوست، صبح کردم بر فطرت اسلام و کلمه اخلاص و آیین ابراهیم، و دین محمّد درود خدا بر آن دو، بر این زندگی کنم و بمیرم ان شاء اللّه. خدایا زنده ام بدار، تا زنده ام داری، و مرا بمیران آن گاه که بمیرانی، باورمند آن حقایق، و مرا برانگیز زمانی که برانگیزانی بر همان حقایق، به آن ها خشنودی ات و پیروی راهت را می جویم، بر تو تکیه کردم،
وَ إِلَيْكَ فَوَّضْتُ أَمْرِي، آلُ مُحَمَّدٍ أَئِمَّتِي، لَيْسَ لِي أَئِمَّةٌ غَيْرُهُمْ، بِهِمْ أَئْتَمُّ، وَ إِيَّاهُمْ أَتَوَلَّىٰ، وَ بِهِمْ أَقْتَدِي. اَللّٰهُمَّ اجْعَلْهُمْ أَوْلِيائِي فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَ اجْعَلْنِي أُوالِي أَوْلِياءَهُمْ، وَ أُعادِي أَعْداءَهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ وَ آبائِي مَعَهُمْ.
کارم را به تو واگذاردم، خاندان محمّد امامان من هستند، جز آن ها امامانی برنگیرم، از آن پیروی می کنم، و آنان را دوست می دارم، و به آنان اقتدا می نمانم، خدایا را در دنیا و آخرت سرپرستان من قرار ده، و اینکه دوست بدارم دوستانشان را، و دشمن بدارم دشمنانشان را در دنیاو آخرت، و مرا به شایستگان بپیوند. و پدرانم را با ایشان قرار ده.
هفتم: و از آن حضرت روایت شده: هرچه
را ترک کردی، خواندن این دعا را در هر صبح و شام ترک مکن. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ أَسْتَغْفِرُكَ فِي هٰذَا الصَّباحِ، وَ فِي هٰذَا الْيَوْمِ لِأَهْلِ رَحْمَتِكَ، وَ أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِنْ أَهْلِ لَعْنَتِكَ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ أَبْرَأُ إِلَيْكَ فِي هٰذَا الْيَوْمِ وَ فِي هٰذَا الصَّباحِ مِمَّنْ نَحْنُ بَيْنَ ظَهْرانِيْهِمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَ مِمَّا كانُوا يَعْبُدُونَ، إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ. اَللّٰهُمَّ اجْعَلْ مَا أَنْزَلْتَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ فِي هٰذَا الصَّباحِ وَ فِي هٰذَا الْيَوْمِ بَرَكَةً عَلَىٰ أَوْلِيائِكَ وَ عِقاباً عَلَىٰ أَعْدائِكَ. اَللّٰهُمَّ والِ مَنْ والاكَ،
خدایا صبح کردم در این بامداد و در این روز برای اهل رحمتت از تو آمرزش می خواهم، و از اهل لعنتت به تو بیزاری می جویم، خدایا من صبح کردم، در این روز، و در این صبح درحالی که از آن ها که بین آنانیم از مشرکان به سوی تو بیزاری می جویم از آنچه که می پرستند به درستی که ایشان قومی بد و فاسقند، خدایا آنچه از آسمان به زمین فرو فرستادی در این صبح و این روز، برای دوستانت برکت، و برای دشنمانت کیفر قرار ده، خدایا دوست بدار کسی که دوستت داشت،
وَعادِ مَنْ عَادَاكَ. اَللّٰهُمَّ اخْتِمْ لِي بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمانِ كُلَّما طَلَعَتْ شَمْسٌ أَوْ غَرَبَتْ. اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً. اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ الْأَحْياءِ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَاتِ، اللّهمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ مُنْقَلَبَهُمْ وَ مَثْواهُمْ. اللّهمَّ احْفَظْ اِمامَ الْمُسْلِمینَ بِحِفْظِ الاْیمانِ،
و دشمن بدار کسی را که دشمنت داشت، خدایا به ایمنی و ایمان برایم ختم کن، هر زمان که خورشید سر زند یا غروب کند. خدایا مرا و پدر و مادرم را بیامرز، و به هر دو رحم کن، چنان که مرا در کودکی پروریدند، خدایا مردان و زنان مؤمن و مسلمان زندگان و مردگان آنان را بیامرز، خدایا بازگشتگاه و اقامت گاهشان را تو می دانی، خدایا پیشوای مسلمانان را حفظ کن به حفظ ایمان،
وَانْصُرْهُ نَصْراً عَزِيزاً، وَ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً، وَ اجْعَلْ لَهُ وَلَنَا مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً. اَللّٰهُمَّ الْعَنْ فُلاناً وَ فُلاناً وَ الْفِرَقَ الْمُخْتَلِفَةَ عَلَىٰ رَسُولِكَ وَ وُلاةِ الْأَمْرِ بَعْدَ رَسُولِكَ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ، وَ شِيعَتِهِمْ، وَ أَسْأَلُكَ الزِّيادَةَ مِنْ فَضْلِكَ، وَ الْإِقْرَارَ بِمَا جاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِكَ، وَ التَّسْلِيمَ لِأَمْرِكَ، والْمُحافَظَةَ عَلَىٰ ما أَمَرْتَ بِهِ، لَا أَبْتَغِي بِهِ بَدَلاً وَ لَا أَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً. اَللّٰهُمَّ اهْدِنِي فِيمَنْ هَدَيْتَ، وَ قِنىٰ شَرَّ مَا قَضَيْتَ، إِنَّكَ تَقْضِي وَ لَا يُقْضىٰ عَلَيْكَ، وَ لَا يُذَلُّ مَنْ وَالَيْتَ، تَبارَكْتَ
او را یاری ده یاری پیروزمندانه، و بگشای برای او گشایشی آسان، و برای او و ما از جانب خود فرمانروایی پیروزمندانه قرار ده، خدایا لعنت کن فلان و فلان و گروههایی که اختلاف کردند بر رسولت، و والیان امر بعد بعد از رسولت و امامان پس از او، و شیعیان ایشان را، و از تو می خواهم زیادی فضلت، و اقرار به آنچه از نزد تو آمد، و تسلیم به فرمانت، و محافظت بر آنچه به آن امر فرمودی، به طوری که به جای آن جایگزینی نجویم، و آن را به بهای اندکی نفروشم، خدایا هدایتم کن در شمار کسانی که هدایت کردی، و حفظم کن از شرّ آنچه قضایت بر آن جاری شد، به درستی شد، به درستی که قضاوت می کن و بر تو قضاوت نمی شود، و خوار نمی گردد و کسی تو دوستش داری، منزّه و پاکی
وَتَعالَيْتَ، سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ، تَقَبَّلْ مِنِّي دُعائِي، وَ مَا تَقَرَّبْتُ بِهِ إِلَيْكَ مِنْ خَيْرٍ فَضاعِفْهُ لِي أَضْعافاً كَثِيرَةً، وَ آتِنا مِنْ لَدُنْكَ أَجْراً عَظِيماً، رَبِّ مَا أَحْسَنَ مَا أَبْلَيْتَنِي، وَ أَعْظَمَ مَا أَعْطَيْتَنِي، وَ أَطْوَلَ مَا عافَيْتَنِي، وَ أَكْثَرَ مَا سَتَرْتَ عَلَيَّ، فَلَكَ الْحَمْدُ يَا إِلٰهِي، كَثِيراً طَيِّباً مُبارَكاً عَلَيْهِ مِلْءَ السَّماوَاتِ وَ مِلْءَ الْأَرْضِ وَ مِلْءَ مَا شاءَ رَبِّي وَ رَضِيَ، وَ كَما يَنْبَغِي لِوَجْهِ رَبِّي ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ.
و برتری، و منزّهی تو پروردگار کعبه، دعایم را بپذیر، و آنچه به وسیله آن از خیر به تو تقرّب می جویم، برایم دوچندان کن، چند برابر بسیار، و از جانب خود اجر بزرگ به ما عنایت کن، پروردگارم چه نیکوست آنچه مرا به آن آزمودی، و چه بزرگ است آنچه به من عطا کردی، و چه طولانی است آچه عافیتم دادی، و چه بسیار است آنچه بر من پوشاندی، پس توراست ستایش ای معبود من، بسیار، پاک، مبارک، به پری آسمان ها و زمین، و پری آنچه پروردگارم خواست و پسندید، و چنان که سزاوار است برای جلوه پروردگارم، صاحب بزرگی و اکرام.
هشتم: از امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده است که هر که به هنگام طلوع فجر ده مرتبه: بگوید:
لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ، لَاشَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَ لَهُ الْحَمْدُ، يُحْيِي وَ يُمِيتُ، وَ هُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
معبودی جز خدا نیست، یگانه و بی شریک است، برای اوست فرمانروایی و ستایش، زنده می کند، و می میراند، و او زنده است و نمی میرد، خیر تنها به دست اوست، و او بر هرچیز تواناست
و ده بار صلوات بر محمّد و آل محمّد فرستد، و سی وپنج بار سبحان اللّه بگوید، و سی وپنج مرتبه لا اله الاّ اللّه بگوید،
و خدا را سی وپنج مرتبه حَمد کند، در آن روز از غافلان نوشته نشود، و اگر در شب گوید، در آن شب از غافلان شمرده نشود. نهم: از محَمد بن فضیل روایت شده: خدمت حضرت جواد (عَلَيهِ السَّلَامُ) نوشتم که به من دعایی بیاموزد. حضرت در جوابم نوشت که صبح و شام می گویی:
اللّٰهُ اللّٰهُ اللّٰهُ رَبِّيَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيمُ، لَاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً.
خدا، خدا، خدا، پروردگار بخشنده و مهربان من است، چیزی را برای او شریک نگیرم
سپس برای حاجت خود دعا می کنی. که این کلمات مقدّمه ای است برای رفع هر حاجتی به اذن خدای تعالی. دهم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: به داود رقّی فرمود:
سه بار خواندن این دعا را در صبح و سه بار در شب ترک مکن. اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنِي فِي دِرْعِكَ الْحَصِينَةِ الَّتِي تَجْعَلُ فِيها مَنْ تُرِيدُ.
خداوندا مرا در زره محکم خود قرار ده، که هرکه را بخواهی در آن قرار می دهی
. به درستی که پدرم می فرمود: این از دعاهای مخزون [محفوظ در گنجینه خدا] است.
: