آداب نماز مغرب و نافله آن
سپس اقدام به خواندن نماز مغرب می کنی، و تأخیر آن از اول وقت سزاوار نیست، که در احادیث بسیاری به تأخیر نینداختن آن از اول وقت تأکید بسیار شده. چون خواستی مشغول نماز شوی به همان آدابی که گذشت اذان و اقامه بگو، و بین اذان و اقامه می خوانی:
اللّهمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِإِقْبالِ لَيْلِكَ، وَ إِدْبارِ نَهارِكَ، وَ حُضُورِ صَلَوَاتِكَ، وَ أَصْواتِ دُعاتِكَ، وَ تَسْبِيحِ مَلائِكَتِكَ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَتُوْبَ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ.
خدایا از تو می خواهم به روآوردن شبت، و رو برگردان روزت، و حاضر شدن زمان نمازت، و بانگهای خوانندگانت، و تسبیح فرشتگانت، که درود فرستی بر محمّد و خاندان محمّد، و توبه ام را بپذیری، به راستی پذیرای توبه و مهربانی.
آنگاه نماز مغرب را با آداب و شرایط بجا می آوری، و پس از پایان نماز سه تکبیر و تسبیح حضرت زهرا (عَلَيهَا السَّلَامُ) می گویی و می خوانی:
«اِنَّ اللّه وَ مَلاَّئِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ؛ یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا،
صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلیماً». اللّهمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَ عَلی ذُرّیَّتِهِ وَ عَلی اَهْلِ بَیْتِهِ
خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می فرستد، ای کسانی که ایمان آورده اید، بر او درود فرستید، و سلام کنید، خدایا بر محمّد نبی و بر فرزندان و اهل بیتش دورد فرست.
و هفت مرتبه بگو :
بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه الْعَلِیِّ الْعَظیمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، و در جنبش و نیرویی نیست جز به خدای والای بزرگ
سپس سه مرتبه می گویی :
اَلْحَمْدُ للّه الَّذی یَفْعَلُ ما یَشآءُ وَ لا یَفْعَلُ ما یَشآءُ غَیْرُهُ
ستایش خدای را که هرچه بخواهد انجام می دهد و غیر او هرچه بخواند انجام نمی دهد.
سپس می گویی :
سُبْحانَكَ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعاً، فَإِنَّهُ لَايَغْفِرُ الذُّنُوبَ كُلَّها جَمِيعاً إِلّا أَنْتَ.
منزّهی تو، معبودی جز تو نیست، همه گناهان مرا بیامرز، که همه گناهان را نمی آمرزد مگر تو.
اگر دوست داشته باشی، بیش از این تعقیب بخوانی، بهتر آن است که پس از نافله مغرب بخوانی، آنگاه برای خواندن نافله بر می خیزی، که چهار رکعت است، و سخن گفتن مابین نماز مغرب و نافله آن کراهت دارد. در رکعت اول سوره «کافِرون» و در رکعت دوم سوره «تَوحید» و در دو رکعت دیگر هر سوره ای را که خواستی بخوان، البته شایسته است در رکعت سوم سوره «حَدید» تا «عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدورِ» و در رکعت چهارم آخر سوره حشر یعنی «لَو اَنزَلنا هذَا القُرآنَ» را تا پایان سوره بخوانی. و اگر مانند سایر نوافل به حَمد تنها
هم اکتفا کنی جایز است و بلند خواندن قرائت در نافله مغرب، و همچنین در سایر نوافل سزاوار است. وقتی از نافله مغرب فارغ شدی، از تعقیبات مشترک آنچه بخواهی بخوانی مانعی نیست، پس سجده شکر بجا می آوری به صورتی که پیش از این گذشت و کمتر چیزی که در سجده شکر لازم است این است که بگویی: «شُکراً شُکراً شُکراً». شیخ کلینی از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: هرگاه از نماز مغرب فارغ شدی، بر جبین خود دست بکش، و سه مرتبه بگو: بِسْمِ اللّه الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ، عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ، هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ. اللّهمَّ أَذْهِبْ عَنِّي الْهَمَّ وَ الْحَزَنَ. شایسته است نماز غفیله را، که کیفیت آن در «مفاتیح» و غیر آن ذکر شده بخوانی.
: