Misbah Library

اشاره

آنچه در نزدیکی غروب آفتاب سزاوار است، اینکه در حرکت به سوی مسجد شتاب ورزی و به هنگام زردی آفتاب بگویی:

أَمْسَىٰ ظُلْمِي، مُسْتَجِيراً بِعَفْوِكَ، وَ أَمْسَتْ ذُنُوبِي مُسْتَجِيرَةً بِمَغْفِرَتِكَ، وَ أَمْسىٰ خَوْفِي، مُسْتَجِيراً بِأَمانِكَ، وَ أَمْسَىٰ ذُلِّي مُسْتَجِيراً بِعِزِّكَ، وَ أَمْسَىٰ فَقْرِي مُسْتَجِيراً بِغِنَاكَ، وَ أَمْسَىٰ وَجْهِيَ الْبالِي مُسْتَجِيراً بِوَجْهِكَ الدَّائِمِ الْباقِي.

خدایا ستمم پناه آورنده به گذشتت شام کرد و گناهانم پناه آورنده به آمرزشت شام کرد و هراسم پناه آورنده به ایمنیات شام کرد و خوارم پناه آورنده به عزتت شام کرد و تهیدستیام پناه آورنده به توانگریات شام کرد و روی فرسودهام پناه آورنده به ذات همیشگیات شام کرد.

اَللّٰهُمَّ أَلْبِسْنِي عافِيَتَكَ، وَ غَشِّنِي بِرَحْمَتِكَ، وَ جَلِّلْنِي كَرامَتَكَ، وَ قِنىٰ شَرَّ خَلْقِكَ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ، يَا اللّٰهُ يَا رَحْمٰنُ يَا رَحِيمُ.

خدایا عافیتت را بر من بپوشان، و به رحمتت فرو بر و در کرامتت فرا گیر و از شرّ آفریدگان جنّ و آدمیات حفظم کن، ای خدا، ای بخشنده، ای مهربان.

و شایسته است در این وقت به تسبیح و استغفار مشغول باشی، زیرا فضیلت این وقت مانند فضیلت پیش از طلوع

است و حقتعالی فرموده:

«وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ»

و تسبیح کن به ستایش پروردگارت پیش از طلوع آفتاب، وغروب خورشید،

از حضرت صادق (علیهالسلام) روایت شده: زمانی که خورشید تغییر کرد یعنی مشرف به غروب شد، یاد خدا کن و اگر با مردمی هستی که تو را از ذکر باز میدارند، از آنان دور شو و مشغول دعا شو، در هنگام غروب بگو:

يَا مَنْ خَتَمَ النُّبُوَّةَ بِمُحَمَّدٍ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، اخْتِمْ لِي فِي يَوْمِي هٰذَا بِخَيْرٍ، وَ شَهْرِي بِخَيْرٍ، وَ سَنَتِي بِخَيْرٍ، وَ عُمْرِي بِخَيْرٍ.

ای که نبوّت را به محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) پایان داد، این روز مرا به خیر پایان ده و ماه و سال و عمرم را به خیر تمام کن.

و «تهلیل» (لا اله الاّ اللّه) و «استعاذه» (اعوذ باللّه من الشّیطان الرّجیم) روایت شده را که در دعاهاى «صبح و شب» خواهد آمد می خوانی، پس دست خود را بالاى سرت می گذاری و به صورت خود می کشی و محاسن را به دست گرفته و می گویی:

أَحَطْتُ عَلَىٰ نَفْسِي وَ أَهْلِي، وَ مالِي وَ وَلَدِي، مِنْ غائِبٍ وَ شاهِدٍ بِاللّٰهِ، الَّذِي لَا إِلٰهَ إِلّا هُوَ، عالِمُ

حفاظت نمودم بر خود و خاندان و دارایی و فرزندم، به خدا، که معبودی جز او نیست. دانای

الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لا تاْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ

پنهان و پیدا، بخشنده و مهربان، زنده و پاینده، او را چرت و خواب درنگیرد.

ادامه می دهی تا العلیّ العظیم.

: