مطابقه نیز هست─ و اگر موضوع له لفظ بسیط بود و او را لازم ذهنی بود─ آنجا دلالت مطابقت و التزام بود بی تضمن─ و اگر موضوع له لفظ مرکب باشد و او را لازم ذهنی نباشد─ آنجا دلالت مطابقه و تضمن باشد بی التزام

فصل [در حقیقت و مجاز]

لفظ را چون در تمام موضوع له خود استعمال کنند─ آنرا حقیقت خوانند

و چون در جزء موضوع له─ یا در خارج موضوع له استعمال کنند─ آنرا مجاز خوانند ─ و در آنجا احتیاج به قرینه باشد

فصل: [در مفرد و مشترک]

لفظ را چون یک موضوع له باشد آنرا مفرد گویند

و اگر زیاده باشد مشترک خوانند ─ و در هر معنی احتیاج به قرینه باشد چون لفظ عین─ و اگر دو لفظ از برای یک معنی موضوع باشد─ آنرا مترادفان گویند چون انسان و بشر─ و اگر