صواب حاصل کند─ تواند کرد مگر آن کسانی که─ مؤید باشند من عند الله بنفوس قدسیه─ که ایشان را در دانستن چیزها─ احتیاج به نظر و فکر نباشد

فصل [در معرف و حجت]

بدانکه در عرف علماء این فن─ آن تصورات مرتبه که موصل می شوند به تصور دیگر─ آنرا معرف و قول شارح خوانند و آن تصدیقات مرتبه که موصل شوند بتصدیق دیگر─ آنرا حجت و دلیل خوانند ─ پس مقصود در این فن دانستن معرف و حجت بود─ و شکی نیست که معرف و حجت─ فی الحقیقه معانی اند نه الفاظ─ مثلا معرف انسان معنی حیوان ناطق است نه لفظ آن─ و حجت و دلیل حدوث عالم─ معانی قضایای مذکوره است نه الفاظ آنها─ پس صاحب این فن را بالذات احتیاج بالفاظ نیست─ لیکن چون تفهیم و تفهم معانی─ موقوف بالفاظ و عبارات