ضاربون یعنی گروه مردان زننده صیغه جمع مذکر است─ از اسم فاعل صحیح و مجرد و معلوم─ ضاربون در اصل ضارب بود─ مفرد بود خواستیم که جمع بنا کنیم─ چون به جمع رسیدیم─ دیدیم سه بار یا زیادتر می بایست گفت─ ضارب ضارب ضارب─ زاید بر یکی را حذف کردیم─ و عوض از محذوف واو که علامت جمع بود─ با نون عوض تنوین در آخرش درآوردیم─ ضاربون شد بر وزن فاعلون─ ضاد فاء الفعل الف علامت اسم فاعل─ راء عین الفعل باء لام الفعل─ واو علامت جمع نون عوض تنوین─ و ضاربون نیز یک لفظ است از برای سه معنی─ چنانکه گوئی هم ضاربون─ یعنی ایشانند گروه مردان زننده─ و انتم ضاربون یعنی شمائید گروه مردان زننده─ و نحن ضاربون یعنی ماییم گروه مردان زننده─ و آن سه که مؤنث را بود ضاربه ضاربتان ضاربات─

ضاربه یعنی یک زن زننده صیغه مفرده مؤنث است─ از اسم فاعل صحیح و مجرد و معلوم─ ضاربه در اصل ضارب بود─ واحد مذکر بود خواستیم واحده مؤنث بنا کنیم─ تاء منونه که علامت واحده مؤنث بود در آخرش درآوردیم─ و ما قبل تاء را فتحه دادیم ضاربه شد بر وزن فاعله─ ضاد فاء الفعل الف علامت اسم فاعل─ راء عین الفعل باء لام الفعل─ تاء منونه از جمله خواص اسم─ و ضاربه نیز یک لفظ است بجای سه معنی─ چنانکه گوئی هی ضاربه یعنی او است یک زن زننده─ و انت ضاربه یعنی توئی یک زن زننده─ و انا ضاربه یعنی منم یک زن زننده─

ضاربتان یعنی دو زنان زننده─ صیغه تثنیه مؤنث است─ از اسم فاعل صحیح و مجرد و معلوم─ ضاربتان در اصل ضاربه بود─ مفرد بود خواستیم تثنیه بنا کنیم─