و تنوین علامت اسم فاعل─ ضمیر هو یا انا یا انت در او مستتر است─ باستتار جایزی─ محلا مرفوع است تا فاعلش بوده باشد─

ضاربان یعنی دو مردان زننده─ صیغه تثنیه مذکر است از اسم فاعل─ در اصل ضارب بود─ مفرد بود خواستیم که تثنیه بنا کنیم─ چون به تثنیه رسیدیم─ دو بار می بایست گفت ضارب ضارب─ زاید بر یکی را حذف کردیم─ و عوض از محذوف الف که علامت تثنیه بود─ با نون عوض تنوین در آخرش درآوردیم─ ضاربان شد بر وزن فاعلان─ ضاد فاء الفعل راء عین الفعل باء لام الفعل─ الف اول علامت اسم فاعل─ الف دوم علامت تثنیه نون عوض تنوین─ ضمیر هما یا انتما یا نحن─ در او مستتر است باستتار جایزی─ محلا مرفوع است تا فاعلش بوده باشد─ و او یک لفظ است بجای سه معنی─ چنانکه گوئی هما ضاربان─ یعنی ایشانند دو مردان زننده─ و انتما ضاربان یعنی شمائید دو مردان زننده─ و نحن ضاربان یعنی ماییم دو مردان زننده─