مبیع مبیوع بود─ ضمه بر یاء ثقیل بود بما قبل دادند─ پیش بعضی یاء افتاد مبوع شد─ واو را قلب به یاء کردند و ما قبل یاء را مکسور کردند─ تا مشتبه نشود به اجوف واوی─ پس مبیع شد بر وزن مفیل─ و پیش بعضی واو زاید افتاد─ ضمه باء را بدل به کسره کردند─ مبیع شد بر وزن مفعل─ اسم فاعل از خاف یخاف خائف خائفان خائفون─ خائفه خائفتان خائفات و خوائف─ اعلالش بطریق اعلال قائل است اسم مفعول مخوف─ تا آخر بر قیاس مقول─

ناقص واوی از باب فعل یفعل الدعاء و الدعوه خواندن─ ماضی معلوم دعا دعوا دعوا دعت دعتا دعون تا آخر─ اصل دعا دعو بود─ واو حرف عله متحرک ما قبل مفتوح را قلب به الف کردند─ دعا شد─ اصل دعوا دعووا بود─ واو حرف عله متحرک ما قبل مفتوح را─ قلب به الف کردند─ و الف بالتقاء ساکنین بیفتاد دعوا شد بر وزن فعوا─ و اصل دعت دعوت بود─ چون واو منقلب به الف شد─ و الف بالتقاء ساکنین بیفتاد─ دعت شد بر وزن فعت─ و اصل دعتا دعوتا بود واو منقلب به الف شد─ و الف