منکما خیف منکم─ خیف منک خیف منکما خیف منکن خیف منی خیف منا─ اصل خیف خوف بود─ کسره بر واو ثقیل بود بما قبل دادند─ بعد از سلب حرکه ما قبل─ واو را بمناسبت کسره ما قبل قلب به یاء کردند خیف شد─ مستقبل مجهول یخاف منه تا آخر─ امر حاضر خف خافا خافوا خافی خافا خفن─ امر غایب لیخف نهی لا یخف─ نون تاکید ثقیله و خفیفه بر آن قیاس بود که گذشت─

بدان که اجوف از این سه باب اصول آمده است─ و اسم فاعل از باع یبیع بائع بائعان بائعون تا آخر─ بطریق قائل اسم مفعول مبیع مبیعان مبیعون تا آخر─ اصل