وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ۝١

1سوگند به شب چون پرده افکند،

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ۝٢

2سوگند به روز چون جلوه‌گری آغازد،

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ۝٣

3و [سوگند به‌] آنکه نر و ماده را آفرید،

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ۝٤

4که همانا تلاش شما پراکنده است.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ۝٥

5اما آنکه [حق خدا را] داد و پروا داشت،

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ۝٦

6و [پاداش‌] نیکوتر را تصدیق کرد،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ۝٧

7بزودی راه آسانی پیش پای او خواهیم گذاشت.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ۝٨

8و اما آنکه بخل ورزید و خود را بی‌نیاز دید،

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ۝٩

9و [پاداش‌] نیکوتر را به دروغ گرفت،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ۝١٠

10بزودی راه دشواری به او خواهیم نمود.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ۝١١

11و چون هلاک شد، [دیگر] مال او به کارش نمی‌آید.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ۝١٢

12همانا هدایت بر ماست.

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ۝١٣

13و در حقیقت، دنیا و آخرت از آن ماست.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ۝١٤

14پس شما را به آتشی که زبانه می‌کشد هشدار دادم.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى۝١٥

15جز نگون‌بخت‌تر[ین مردم‌] در آن درنیاید:

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ۝١٦

16همان که تکذیب کرد و رخ برتافت.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى۝١٧

17و پاک‌رفتارتر[ین مردم‌] از آن دور داشته خواهد شد:

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ۝١٨

18همان که مال خود را می‌دهد [برای آنکه‌] پاک شود،

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰٓ۝١٩

19و هیچ کس را به قصد پاداش‌یافتن نعمت نمی‌بخشد،

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ۝٢٠

20جز خواستن رضای پروردگارش که بسی برتر است [منظوری ندارد].

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ۝٢١

21و قطعاً بزودی خشنود خواهد شد.