سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى۝١

1نام پروردگار والای خود را به پاکی بستای:

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ۝٢

2همان که آفرید و هماهنگی بخشید.

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ۝٣

3و آنکه اندازه‌گیری کرد و راه نمود.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ۝٤

4و آنکه چمنزار را برآورد؛

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ۝٥

5و پس [از چندی‌] آن را خاشاکی تیره‌گون گردانید.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ۝٦

6ما بزودی [آیات خود را به وسیله سروش غیبی‌] بر تو خواهیم خواند، تا فراموش نکنی؛

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ۝٧

7جز آنچه خدا خواهد، که او آشکار و آنچه را که نهان است می‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ۝٨

8و برای تو آسانترین [راه‌] را فراهم می‌گردانیم.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ۝٩

9پس پند ده، اگر پند سود بخشد.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ۝١٠

10آن کس که ترسد، بزودی عبرت گیرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى۝١١

11و نگون‌بخت، خود را از آن دور می‌دارد؛

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ۝١٢

12همان کس که در آتشی بزرگ در آید؛

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ۝١٣

13آنگاه نه در آن می‌میرد و نه زندگانی می‌یابد.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ۝١٤

14رستگار آن کس که خود را پاک گردانید؛

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ۝١٥

15و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا۝١٦

16لیکن [شما] زندگی دنیا را بر می‌گزینید؛

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ۝١٧

17با آنکه [جهان‌] آخرت نیکوتر و پایدارتر است.

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ۝١٨

18قطعاً در صحیفه‌های گذشته این [معنی‌] هست،

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ۝١٩

19صحیفه‌های ابراهیم و موسی.