وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ۝١

1سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ۝٢

2و تو چه دانی که اختر شبگرد چیست؟

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ۝٣

3آن اختر فروزان.

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ۝٤

4هیچ کس نیست مگر اینکه نگاهبانی بر او [گماشته شده‌] است.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ۝٥

5پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است؟

خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ۝٦

6از آب جهنده‌ای خلق شده،

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ۝٧

7[که‌] از صلب مرد و میان استخوانهای سینه زن بیرون می‌آید.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ۝٨

8در حقیقت، او [= خدا] بر بازگردانیدن وی بخوبی تواناست.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ۝٩

9آن روز که رازها [همه‌] فاش شود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ۝١٠

10پس او را نه نیرویی ماند و نه یاری.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ۝١١

11سوگند به آسمان بارش‌انگیز،

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ۝١٢

12سوگند به زمین شکافدار [آماده کشت‌]،

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ۝١٣

13[که‌] در حقیقت، قرآن گفتاری قاطع و روشنگر است؛

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ۝١٤

14و آن شوخی نیست.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا۝١٥

15آنان دست به نیرنگ می‌زنند.

وَأَكِيدُ كَيْدًا۝١٦

16و [من نیز] دست به نیرنگ می‌زنم.

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا۝١٧

17پس کافران را مهلت ده، و کمی آنان را به حال خود واگذار.