الرحمن
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱلرَّحْمَٰنُ١
1[خدای] رحمان،
عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ٢
2قرآن را یاد داد.
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ٣
3انسان را آفرید،
عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ٤
4به او بیان آموخت.
ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ٥
5خورشید و ماه بر حسابی [روان]اند.
وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ٦
6و بوته و درخت چهره‌سایانند.
وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ٧
7و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت،
أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ٨
8تا مبادا از اندازه درگذرید.
وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ٩
9و وزن را به انصاف برپا دارید و در سنجش مکاهید.
وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ١٠
10و زمین را برای مردم نهاد.
فِيهَا فَٰكِهَةٌ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ١١
11در آن، میوه [ها] و نخلها با خوشه‌های غلاف دار،
وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ١٢
12و دانه‌های پوست‌دار و گیاهان خوشبوست.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ١٣
13پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍ كَٱلْفَخَّارِ١٤
14انسان را از گل خشکیده‌ای سفال مانند، آفرید.
وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ١٥
15و جن را از تشعشعی از آتش خلق کرد.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ١٦
16پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ١٧
17پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ١٨
18پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ١٩
19دو دریا را [به گونه‌ای] روان کرد [که] با هم برخورد کنند.
بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا يَبْغِيَانِ٢٠
20میان آن دو، حد فاصلی است که به هم تجاوز نمی‌کنند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢١
21پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ٢٢
22از هر دو [دریا] مروارید و مرجان برآید.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢٣
23پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ٢٤
24و او راست در دریا سفینه‌های بادبان‌دار بلند همچون کوهها.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢٥
25پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ٢٦
26هر چه بر [زمین] است فانی‌شونده است.
وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ٢٧
27و ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقی خواهد ماند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢٨
28پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ٢٩
29هر که در آسمانها و زمین است از او درخواست می‌کند. هر زمان، او در کاری است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٠
30پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ٣١
31ای جن و انس، زودا که به شما بپردازیم.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٢
32پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍ٣٣
33ای گروه جنّیان و انسیان، اگر می‌توانید از کرانه‌های آسمانها و زمین به بیرون رخنه کنید، پس رخنه کنید. [ولی] جز با [به دست آوردن] تسلطی رخنه نمی‌کنید.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٤
34پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ٣٥
35بر سر شما شراره‌هایی از [نوع] تفته آهن و مس فرو فرستاده خواهد شد، و [از کسی] یاری نتوانید طلبید.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٦
36پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَٱلدِّهَانِ٣٧
37پس آنگاه که آسمان از هم شکافد و چون چرم گلگون گردد.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٨
38پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌ وَلَا جَآنٌّ٣٩
39در آن روز، هیچ انس و جنی از گناهش پرسیده نشود.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٠
40پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ٤١
41تبهکاران از سیمایشان شناخته می‌شوند و از پیشانی و پایشان بگیرند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٢
42پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ٤٣
43این است همان جهنمی که تبهکاران آن را دروغ می‌خواندند.
يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍ٤٤
44میان [آتش] و میان آب جوشان سرگردان باشند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٥
45پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ٤٦
46و هر کس را که از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٧
47پس کدامیک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
ذَوَاتَآ أَفْنَانٍ٤٨
48که دارای شاخسارانند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٩
49پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ٥٠
50در آن دو [باغ] دو چشمه روان است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥١
51پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍ زَوْجَانِ٥٢
52در آن دو [باغ] از هر میوه‌ای دو گونه است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٣
53پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍ٥٤
54بر بسترهایی که آستر آنها از ابریشم درشت‌بافت است، تکیه آنند و چیدن میوه [از] آن دو باغ [به آسانی] در دسترس است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٥
55پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّ٥٦
56در آن [باغها، دلبرانی] فروهشته‌نگاهند که دست هیچ انس و جنی پیش از ایشان به آنها نرسیده است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٧
57پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ٥٨
58گویی که آنها یاقوت و مرجانند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٩
59پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ٦٠
60مگر پاداش احسان جز احسان است؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦١
61پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ٦٢
62و غیر از آن دو [باغ]، دو باغ [دیگر نیز] هست.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٣
63پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُدْهَآمَّتَانِ٦٤
64که از [شدّت] سبزی سیه‌گون می‌نماید.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٥
65پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ٦٦
66در آن دو [باغ] دو چشمه همواره جوشان است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٧
67پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا فَٰكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ٦٨
68در آن دو، میوه و خرما و انار است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٩
69پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌ٧٠
70در آنجا [زنانی] نکوخوی و نکورویند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧١
71پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
حُورٌ مَّقْصُورَٰتٌ فِى ٱلْخِيَامِ٧٢
72حورانی پرده‌نشین در [دل] خیمه‌ها.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧٣
73پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّ٧٤
74دست هیچ انس و جنی پیش از ایشان به آنها نرسیده است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧٥
75پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍ٧٦
76بر بالش سبز و فرش نیکو تکیه زده‌اند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧٧
77پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ٧٨
78خجسته باد نام پروردگار شکوهمند و بزرگوارت،