نهيك عن محمد بن أبي عمير عن زيد الزراد و هذان السندان غير ما ذكره النجاشي.
نهیک، از محمد بن ابی‌عمیر، از زید الزراد.» و این دو سند غیر از آن است که نجاشی آورده است.
و كتاب العصفري أيضا أخذناه من النسخة المتقدمة و ذكر السند في أوله هكذا أخبرنا التلعكبري عن محمد بن همام عن محمد بن أحمد بن خاقان النهدي عن أبي سمينة عن أبي سعيد العصفري عباد و ذكر الشيخ و النجاشي رحمهما اللّٰه كتابه و ذكرا سندهما إليه لكنهما لم يوثقاه و لعل أخباره تصلح للتأييد.
و کتاب العصفری را نیز از همان نسخهٔ پیشین گرفتیم، و سند در آغازش چنین آمده: «التلعکبری ما را خبر داد، از محمد بن همام، از محمد بن احمد بن خاقان النهدی، از ابوسمینه، از ابوسعید العصفری، عبّاد.» و شیخ و نجاشی رحمهما الله کتاب او را یاد کرده و سند خود را به او آورده‌اند، ولی او را توثیق نکرده‌اند؛ و شاید اخبارش برای تأیید شایسته باشد.
و كتاب عاصم مؤلفه في الثقة و الجلالة معروف.
و کتاب عاصم که مؤلفش در وثاقت و جلالت شناخته شده است.
و ذكر الشيخ و النجاشي أسانيد إلى كتابه و في النسخة المتقدمة سنده هكذا حدثني أبو الحسن محمد بن الحسن بن الحسين بن أيوب القمي أيده اللّٰه قال حدثني أبو محمد هارون بن موسى التلعكبري عن أبي علي محمد بن همام بن سهيل الكاتب عن حميد بن زياد بن هوارا في سنة تسع و ثلاث مائة عن عبد اللّٰه بن أحمد بن نهيك عن مساور و سلمة عن عاصم بن حميد الحناط قال قال التلعكبري و حدثني أيضا بهذا الكتاب أبو القاسم جعفر بن محمد بن إبراهيم العلوي الموسوي بمصر عن ابن نهيك.
و شیخ و نجاشی اسنادی به کتاب او آورده‌اند، و در نسخهٔ پیشین سند او چنین است: «ابوالحسن محمد بن الحسن بن الحسین بن ایوب القمی، أیده الله، مرا حدیث کرد و گفت: ابومحمد هارون بن موسی التلعکبری مرا حدیث کرد، از ابوعلی محمد بن همام بن سهیل الکاتب، از حمید بن زیاد بن هوارا در سال سیصد و نه، از عبدالله بن احمد بن نهیک، از مساور و سلمه، از عاصم بن حمید الحناط.» التلعکبری گفت: «و این کتاب را ابوالقاسم جعفر بن محمد بن ابراهیم العلوی الموسوی نیز در مصر از ابن نهیک برای من حدیث کرد.»
و كتاب ابن الحضرمي ذكر الشيخ في الفهرست طريقه إليه و في النسخة المتقدمة ذكر سنده هكذا أخبرنا الشيخ أبو محمد هارون بن موسى التلعكبري أيده اللّٰه عن محمد بن همام عن حميد بن زياد الدهقان عن أبي جعفر أحمد بن زيد بن جعفر الأسدي البزاز عن محمد بن المثنى بن القاسم الحضرمي عن جعفر بن محمد بن شريح الحضرمي و الشيخ أيضا روى عن جماعة عن التلعكبري إلى آخر السند المتقدم إلا أن فيه عن محمد بن أمية بن القاسم و الظاهر أن ما هنا أصوب و أكثر أخباره تنتهي إلى جابر الجعفي.
و اما کتاب ابن الحضرمی که شیخ در الفهرست طریق خود را به آن آورده؛ و در نسخهٔ پیشین سند او چنین آمده: «شیخ ابومحمد هارون بن موسی التلعکبری، أیده الله، ما را خبر داد، از محمد بن همام، از حمید بن زیاد الدهقان، از ابوجعفر احمد بن زید بن جعفر الأسدی البزاز، از محمد بن المثنی بن القاسم الحضرمی، از جعفر بن محمد بن شریح الحضرمی.» و شیخ نیز از جماعتی از التلعکبری تا پایان همان سند روایت کرده، جز آن‌که در آن «از محمد بن أمیة بن القاسم» آمده؛ و ظاهر آن است که آنچه اینجاست درست‌تر باشد. و بیشتر اخبارش به جابر جعفی می‌انجامد.
و كتاب محمد بن المثنى بن القاسم الحضرمي وثق النجاشي مؤلفه و ذكر طريقه إليه و في النسخة القديمة المتقدمة أورد سنده هكذا حدثنا الشيخ هارون بن موسى التلعكبري عن محمد بن همام عن حميد بن زياد عن أحمد بن زيد بن جعفر الأزدي البزاز عن محمد بن المثنى.
و اما کتاب محمد بن المثنی بن القاسم الحضرمی که نجاشی مؤلفش را توثیق کرده و طریق خود را به آن آورده است؛ و در نسخهٔ کهن پیشین سند آن چنین آمده: «شیخ هارون بن موسی التلعکبری ما را حدیث کرد، از محمد بن همام، از حمید بن زیاد، از احمد بن زید بن جعفر الأزدی البزاز، از محمد بن المثنی.»