Misbah Library
علامه محمدباقر مجلسی 1 217

«33»- جا، المجالس للمفيد ابْنُ قُولَوَيْهِ عَنِ الْكُلَيْنِيِّ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ١عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ عليهم السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً فَقَّهَهُ فِي الدِّينِ.

«۳۳» - جا، المجالس مفید: ابن قولویه، از کلینی، از حسین بن محمد، از معلّی (۱)، از وشّاء، از حماد بن عثمان، از ابوعبدالله جعفر بن محمد، از پدرانش علیهم السلام، فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: چون خدا برای بنده‌ای خیری بخواهد، او را در دین فهیم می‌گرداند.

«34»- م، تفسير الإمام عليه السلام عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِيِّ عَنْ آبَائِهِ عليهم السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى عَبْدٍ بَعْدَ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ أَفْضَلَ مِنَ الْعِلْمِ بِكِتَابِ اللَّهِ وَ مَعْرِفَةِ تَأْوِيلِهِ وَ مَنْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُ مِنْ ذَلِكَ حَظّاً ثُمَّ ظَنَّ أَنَّ أَحَداً لَمْ يُفْعَلْ بِهِ مَا فُعِلَ بِهِ وَ قَدْ فُضِّلَ عَلَيْهِ فَقَدْ حَقَّرَ نِعَمَ اللَّهِ عَلَيْهِ.

«۳۴» - م، تفسیر امام علیه السلام: از ابومحمد عسکری، از پدرانش علیهم السلام، فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدای عز و جل پس از ایمان به خدا، بر بنده‌ای نعمتی برتر از دانستن کتاب خدا و شناخت تأویل آن ارزانی نداشته است. و هر که خدا از آن بهره‌ای به او داد و آنگاه پنداشت که با هیچ‌کس چنان که با او شده نشده است، در حالی که دیگری بر او برتری داده شده، همانا نعمت‌های خدا را بر خویش خوار شمرده است.

«35»- وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله فِي قَوْلِهِ تَعَالَى يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُديً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ٢قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله فَضْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ الْقُرْآنُ وَ الْعِلْمُ بِتَأْوِيلِهِ وَ رَحْمَتُهُ وَ تَوْفِيقُهُ لِمُوَالاةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ مُعَادَاةُ أَعْدَائِهِمْ ثُمَّ قَالَ صلى اللّٰه عليه و آله وَ كَيْفَ لَا يَكُونُ ذَلِكَ خَيْراً مِمَّا يَجْمَعُونَ وَ هُوَ ثَمَنُ الْجَنَّةِ وَ نَعِيمُهَا فَإِنَّهُ يُكْتَسَبُ بِهَا رِضْوَانُ اللَّهِ الَّذِي هُوَ أَفْضَلُ مِنَ الْجَنَّةِ وَ يُسْتَحَقُّ الْكَوْنُ بِحَضْرَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الَّذِي هُوَ أَفْضَلُ مِنَ الْجَنَّةِ إِنَّ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبِينَ أَشْرَفُ زِينَةِ الْجِنَانِ ثُمَّ قَالَ صلى اللّٰه عليه و آله يَرْفَعُ اللَّهُ بِهَذَا الْقُرْآنِ وَ الْعِلْمِ بِتَأْوِيلِهِ وَ بِمُوَالاتِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ وَ التَّبَرِّي مِنْ أَعْدَائِنَا أَقْوَاماً فَيَجْعَلُهُمْ فِي الْخَيْرِ قَادَةً [وَ] أَئِمَّةً فِي الْخَيْرِ تُقْتَصُّ آثَارُهُمْ وَ تُرْمَقُ أَعْمَالُهُمْ وَ يُقْتَدَى بِفِعَالِهِمْ وَ تَرْغَبُ الْمَلَائِكَةُ فِي خُلَّتِهِمْ وَ تَمْسَحُهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ فِي صَلَاتِهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُ لَهُمْ كُلُّ رَطْبٍ وَ يَابِسٍ حَتَّى حِيتَانُ الْبَحْرِ وَ هَوَامُّهُ وَ سِبَاعُ الْبَرِّ وَ أَنْعَامُهُ وَ السَّمَاءُ وَ نُجُومُهَا.

«۳۵» - و رسول خدا صلی الله علیه و آله دربارهٔ سخن خدای تعالی «یا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْکُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِی الصُّدُورِ وَ هُدیً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ» (۲) فرمود: فضل خدای عز و جل قرآن است و دانستن تأویل آن؛ و رحمت او توفیق او برای دوستی محمد و خاندان پاکش و دشمنی با دشمنانشان است. سپس فرمود صلی الله علیه و آله: و چگونه این بهتر از آنچه گرد می‌آورند نباشد، در حالی که بهای بهشت و نعمت‌های آن است؟ که با آن رضوان خدا به دست می‌آید که از بهشت برتر است، و بودن در محضر محمد و خاندان پاکش سزاوار می‌شود که آن نیز از بهشت برتر است؛ همانا محمد و آل محمد پاکان، شریف‌ترین زیور بهشت‌اند. سپس فرمود صلی الله علیه و آله: خدا با این قرآن و دانستن تأویل آن و با دوستی ما اهل بیت و بیزاری از دشمنانمان گروه‌هایی را بالا می‌برد و ایشان را در نیکی پیشوایان و امامان می‌گرداند که آثارشان پی گرفته می‌شود و کردارشان نگریسته می‌شود و به کارهایشان اقتدا می‌گردد؛ و فرشتگان به دوستی ایشان رغبت می‌کنند و در نمازشان با بال‌های خویش بر ایشان دست می‌کشند؛ و هر تر و خشکی برایشان آمرزش می‌خواهد، حتی ماهیان دریا و خزندگانش و درندگان خشکی و چارپایانش و آسمان و ستارگانش.

«36»- ضه، روضة الواعظين قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ الْفِقْهُ وَ أَفْضَلُ الدِّينِ الْوَرَعُ.

«۳۶» - ضه، روضة الواعظین: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: برترین عبادت، فقه است و برترین بخش دین، پارسایی.

«37»- سر، السرائر مِنْ كِتَابِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ الدِّهْقَانِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ٣عَنْ

«۳۷» - سر، السرائر: از کتاب جعفر بن محمد بن سنان دهقانی، از عبیدالله (۳)، از

(١)الظاهر بقرينة روايته عن الوشاء هو المعلى بن محمّد أبو الحسن البصري الذي قال في حقه النجاشيّ: مضطرب الحديث و المذهب.ظاهر آن است، به قرینهٔ روایت او از وشّاء، که او معلّی بن محمد، ابوالحسن بصری است که نجاشی دربارهٔ او گفته است: مضطرب در حدیث و مذهب.
(٢)يونس: 58.یونس: ۵۸.
(٣)الظاهر أنّه عبيد اللّٰه بن عبد اللّٰه الدهقان الواسطي ضعفه النجاشيّ في ص 160 و قال: له كتاب. و ضعفه أيضا العلامة في القسم الثاني من الخلاصة.ظاهر آن است که او عبیدالله بن عبدالله دهقان واسطی است. نجاشی او را در ص ۱۶۰ ضعیف شمرده و گفته است: او را کتابی است. و علامه نیز او را در بخش دوم خلاصه ضعیف شمرده است.