«27»- ختص، الإختصاص قَالَ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ عليهما السلام مُحَادَثَةُ الْعَالِمِ عَلَى الْمَزْبَلَةِ خَيْرٌ مِنْ مُحَادَثَةِ الْجَاهِلِ عَلَى الزَّرَابِيِّ.

«۲۷» - ختص، الإختصاص: موسی بن جعفر علیهما السلام فرمود: گفت‌وگو با عالم بر روی خاکروبه، بهتر از گفت‌وگو با نادان بر فرش‌های گران‌بهاست.

«28»- وَ قَالَ عليه السلام لَا تَجْلِسُوا عِنْدَ كُلِّ عَالِمٍ إِلَّا عَالِمٍ يَدْعُوكُمْ مِنَ الْخَمْسِ إِلَى الْخَمْسِ مِنَ الشَّكِّ إِلَى الْيَقِينِ وَ مِنَ الْكِبْرِ إِلَى التَّوَاضُعِ وَ مِنَ الرِّيَاءِ إِلَى الْإِخْلَاصِ وَ مِنَ الْعَدَاوَةِ إِلَى النَّصِيحَةِ وَ مِنَ الرَّغْبَةِ إِلَى الزُّهْدِ.

«۲۸» - و فرمود علیه السلام: نزد هر عالمی منشینید، مگر عالمی که شما را از پنج چیز به پنج چیز فرا خواند: از شک به یقین، و از خودبزرگ‌بینی به فروتنی، و از ریا به اخلاص، و از دشمنی به خیرخواهی، و از دلبستگی به پارسایی.

«29»- نَوَادِرُ الرَّاوَنْدِيِّ، بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ قَالَ قَالَ صلى اللّٰه عليه و آله النَّظَرُ فِي وَجْهِ الْعَالِمِ حُبّاً لَهُ عِبَادَةٌ.

«۲۹» - نوادر راوندی، به اسنادش از موسی بن جعفر، از پدرانش علیهم السلام، فرمود: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: نگریستن در چهرهٔ عالم از سر دوستی او عبادت است.

«30»- كَنْزُ الْكَرَاجُكِيِّ، قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام مَنْ جَالَسَ الْعُلَمَاءَ وُقِّرَ وَ مَنْ خَالَطَ الْأَنْذَالَ حُقِّرَ.

«۳۰» - کنز کراجکی: امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: هر که با عالمان همنشین شود، ارجمند گردد؛ و هر که با فرومایگان بیامیزد، خوار شود.

«31»- وَ مِنْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ طُوبَى لِمَنْ شَغَلَهُ عَيْبُهُ عَنْ عُيُوبِ غَيْرِهِ وَ أَنْفَقَ مَا اكْتَسَبَ فِي غَيْرِ مَعْصِيَةٍ وَ رَحِمَ أَهْلَ الضَّعْفِ وَ الْمَسْكَنَةِ وَ خَالَطَ أَهْلَ الْفِقْهِ وَ الْحِكْمَةِ.

«۳۱» - و از همان: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خوشا آن که عیب خودش او را از عیب‌های دیگران بازداشت، و آنچه به دست آورد در غیر معصیت هزینه کرد، و بر اهل ناتوانی و بینوایی رحم آورد، و با اهل فقه و حکمت آمیخت.

«32»- وَ مِنْهُ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ أَيْ بُنَيَّ صَاحِبِ الْعُلَمَاءَ وَ جَالِسْهُمْ وَ زُرْهُمْ فِي بُيُوتِهِمْ لَعَلَّكَ أَنْ تُشْبِهَهُمْ فَتَكُونَ مِنْهُمْ.

«۳۲» - و از همان: لقمان به پسرش گفت: ای پسرکم، با عالمان همراه شو و با ایشان همنشین گرد و در خانه‌هایشان دیدارشان کن، بسا که همانند ایشان شوی و از آنان گردی.

«33»- عدة، عدة الداعي عَنْ عَلِيٍّ عليه السلام قَالَ: جُلُوسُ سَاعَةٍ عِنْدَ الْعُلَمَاءِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادَةِ أَلْفِ سَنَةٍ وَ النَّظَرُ إِلَى الْعَالِمِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنِ اعْتِكَافِ سَنَةٍ فِي الْبَيْتِ الْحَرَامِ وَ زِيَارَةُ الْعُلَمَاءِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ سَبْعِينَ طَوَافاً حَوْلَ الْبَيْتِ وَ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ حَجَّةً وَ عُمْرَةً مَبْرُورَةً مَقْبُولَةً وَ رَفَعَ اللَّهُ لَهُ سَبْعِينَ دَرَجَةً وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْهِ الرَّحْمَةَ وَ شَهِدَتْ لَهُ الْمَلَائِكَةُ أَنَّ الْجَنَّةَ وَجَبَتْ لَهُ.

«۳۳» - عدة، عدة الداعی: از علی علیه السلام، فرمود: ساعتی نشستن نزد عالمان، نزد خدا محبوب‌تر است از عبادت هزار سال؛ و نگریستن به عالم، نزد خدا محبوب‌تر است از یک سال اعتکاف در بیت الحرام؛ و دیدار عالمان، نزد خدای تعالی محبوب‌تر است از هفتاد طواف گرد خانه، و برتر است از هفتاد حجّ و عمرهٔ پذیرفته و نیکو؛ و خدا برای او هفتاد درجه بالا برد و رحمت خویش را بر او فرو فرستد و فرشتگان برای او گواهی دهند که بهشت بر او واجب شد.

«34»- مُنْيَةُ الْمُرِيدِ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله إِذَا مَرَرْتُمْ فِي رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَارْتَعُوا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا رِيَاضُ الْجَنَّةِ قَالَ حَلَقُ الذِّكْرِ فَإِنَّ لِلَّهِ سَيَّارَاتٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ يَطْلُبُونَ حَلَقَ الذِّكْرِ فَإِذَا أَتَوْا عَلَيْهِمْ حَفُّوا بِهِمْ.

«۳۴» - منیة المرید: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: چون بر بوستان‌های بهشت گذشتید، بچرید. گفتند: ای رسول خدا، بوستان‌های بهشت چیست؟ فرمود: حلقه‌های ذکر؛ که خدا را فرشتگانی سیّاح است که حلقه‌های ذکر را می‌جویند و چون بر آنان درآیند، گردشان را می‌گیرند.

قال بعض العلماء حلق الذكر هي مجالس الحلال و الحرام كيف يشتري و يبيع و يصلي و يصوم و ينكح و يطلق و يحج و أشباه ذلك.

برخی از عالمان گفته‌اند: حلقه‌های ذکر همان مجلس‌های حلال و حرام است: چگونه بخرد و بفروشد و نماز گزارد و روزه دارد و همسر گیرد و طلاق دهد و حج کند و مانند این‌ها.