Misbah Library
علامه محمدباقر مجلسی 1 203

إِنَّ الْقُلُوبَ لَتَرِينُ كَمَا يَرِينُ السَّيْفُ وَ جِلَاؤُهَا الْحَدِيثُ.

همانا دل‌ها زنگار می‌گیرند چنان‌که شمشیر زنگار می‌گیرد، و زدایندهٔ آنها حدیث است.

«17»- وَ قَالَ صلى اللّٰه عليه و آله إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ تَذَاكُرُ الْعِلْمِ بَيْنَ عِبَادِي مِمَّا تَحْيَا عَلَيْهِ الْقُلُوبُ الْمَيْتَةُ إِذَا انْتَهَوْا فِيهِ إِلَى أَمْرِي.

«۱۷» - و فرمود صلی الله علیه و آله: همانا خدای عز و جل می‌گوید: مذاکرهٔ دانش میان بندگانم از آن چیزهایی است که دل‌های مرده به آن زنده می‌شوند، آنگاه که در آن به امر من پایان دهند.

منية المريد، عن أبي عبد اللّٰه عليه السلام عنه صلى اللّٰه عليه و آله مثله.

منیة المرید، از ابوعبدالله علیه السلام، از آن حضرت صلی الله علیه و آله، همانند آن.

«18»- غو، غوالي اللئالي قَالَ النَّبِيُّ صلى اللّٰه عليه و آله قَالَ الْحَوَارِيُّونَ لِعِيسَى عليه السلام يَا رُوحَ اللَّهِ مَنْ نُجَالِسُ قَالَ مَنْ يُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ رُؤْيَتُهُ وَ يَزِيدُ فِي عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ وَ يُرَغِّبُكُمْ فِي الْآخِرَةِ عَمَلُهُ.

«۱۸» - غو، غوالی اللئالی: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: حواریان به عیسی علیه السلام گفتند: ای روح‌الله، با که همنشین شویم؟ فرمود: با آن که دیدنش شما را به یاد خدا اندازد و گفتارش بر دانشتان بیفزاید و کردارش شما را به آخرت رغبت دهد.

«19»- غو، غوالي اللئالي رُوِيَ عَنْ بَعْضِ الصَّادِقِينَ عليهم السلام أَنَّهُ قَالَ: الْجُلَسَاءُ ثَلَاثَةٌ جَلِيسٌ تَسْتَفِيدُ مِنْهُ فَالْزَمْهُ وَ جَلِيسٌ تُفِيدُهُ فَأَكْرِمْهُ وَ جَلِيسٌ لَا تُفِيدُ وَ لَا تَسْتَفِيدُ مِنْهُ فَاهْرُبْ عَنْهُ.

«۱۹» - غو، غوالی اللئالی: از یکی از صادقان علیهم السلام روایت شده که فرمود: همنشینان سه دسته‌اند: همنشینی که از او بهره می‌بری، پس همراه او باش؛ و همنشینی که به او بهره می‌رسانی، پس گرامی‌اش بدار؛ و همنشینی که نه بهره می‌رسانی و نه از او بهره می‌بری، پس از او بگریز.

«20»- جا، المجالس للمفيد الْمَرَاغِيُّ عَنْ ثَوَابَةَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْمُثَنَّى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُثَنَّى عَنْ سبابة [شَبَابَةَ] بْنِ سَوَّارٍ عَنِ الْمُبَارَكِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ خَلِيلٍ الْفَرَّاءِ عَنْ أَبِي الْمُحَبَّرِ ١قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله أَرْبَعَةٌ مَفْسَدَةٌ لِلْقُلُوبِ الْخَلْوَةُ بِالنِّسَاءِ وَ الِاسْتِمَاعُ مِنْهُنَّ وَ الْأَخْذُ بِرَأْيِهِنَّ وَ مُجَالَسَةُ الْمَوْتَى فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا مُجَالَسَةُ الْمَوْتَى قَالَ مُجَالَسَةُ كُلِّ ضَالٍّ عَنِ الْإِيمَانِ وَ جَائِرٍ فِي الْأَحْكَامِ.

«۲۰» - جا، المجالس مفید: مراغی، از ثوابة بن یزید، از احمد بن علی بن المثنی، از محمد بن المثنی، از شبابة بن سوّار، از مبارک بن سعید، از خلیل فرّاء، از ابوالمحبّر (۱)، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: چهار چیز تباه‌کنندهٔ دل‌هاست: خلوت با زنان، و شنیدن از ایشان، و گرفتن رأی ایشان، و همنشینی با مردگان. به او گفته شد: ای رسول خدا، همنشینی با مردگان چیست؟ فرمود: همنشینی با هر گمراه از ایمان و هر ستمکار در احکام.

«21»- جع، جامع الأخبار عَنْ أَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله يَا أَبَا ذَرٍّ الْجُلُوسُ سَاعَةً عِنْدَ مُذَاكَرَةِ الْعِلْمِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ قِيَامِ أَلْفِ لَيْلَةٍ يُصَلَّى فِي كُلِّ لَيْلَةٍ أَلْفُ رَكْعَةٍ وَ الْجُلُوسُ سَاعَةً عِنْدَ مُذَاكَرَةِ الْعِلْمِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ أَلْفِ غَزْوَةٍ وَ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ كُلِّهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُذَاكَرَةُ الْعِلْمِ خَيْرٌ مِنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ كُلِّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله يَا أَبَا ذَرٍّ الْجُلُوسُ سَاعَةً عِنْدَ مُذَاكَرَةِ الْعِلْمِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ كُلِّهِ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَرَّةٍ عَلَيْكُمْ بِمُذَاكَرَةِ الْعِلْمِ فَإِنَّ بِالْعِلْمِ تَعْرِفُونَ الْحَلَالَ مِنَ الْحَرَامِ يَا أَبَا ذَرٍّ الْجُلُوسُ سَاعَةً

«۲۱» - جع، جامع الأخبار: از ابوذر رضی الله عنه، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: ای ابوذر، ساعتی نشستن نزد مذاکرهٔ دانش، نزد خدا محبوب‌تر است از شب‌زنده‌داری هزار شب که در هر شب هزار رکعت نماز گزارده شود؛ و ساعتی نشستن نزد مذاکرهٔ دانش، نزد خدا محبوب‌تر است از هزار غزوه و خواندن همهٔ قرآن. گفت: ای رسول خدا، مذاکرهٔ دانش بهتر از خواندن همهٔ قرآن است؟ پس رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: ای ابوذر، ساعتی نشستن نزد مذاکرهٔ دانش، نزد خدا محبوب‌تر است از دوازده هزار بار خواندن همهٔ قرآن. بر شما باد به مذاکرهٔ دانش، که به دانش حلال را از حرام باز می‌شناسید. ای ابوذر، ساعتی نشستن

(١)أبو المجبر- بالجيم او المهملة- ذكره في الإصابة ج 4 ص 172، و روي عنه، عن رسول اللّٰه صلّي اللّٰه عليه و آله و سلم: «من عال ابنتين أو ابنين أو عمتين أو جدتين فهو معي في الجنة كهاتين- و ضم رسول اللّٰه صلّي اللّٰه عليه و آله و سلم إصبعيه السبابة و التي جنبها- فان كن ثلاثا فهو مفرح و ان كن أربعا أو خمسا فيا عباد اللّٰه أدركوه، أقرضوه، ضاربوه» قال: و أخرجه مطين في الصحابة عن الحماني.«ابوالمُجَبَّر» — با جیم یا با حاء بی‌نقطه — او را در الإصابه، ج ۴، ص ۱۷۲ یاد کرده و از او، از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است: «هر که دو دختر یا دو پسر یا دو عمّه یا دو مادربزرگ را سرپرستی کند، او در بهشت با من است چون این دو» — و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم انگشت سبّابه و انگشت کنار آن را به هم چسبانید — «و اگر سه تن باشند، او آسوده‌دل است؛ و اگر چهار یا پنج تن باشند، ای بندگان خدا، دستش را بگیرید، به او وام دهید، با او شرکت کنید». گفت: و مطیّن آن را در الصحابه از حِمّانی آورده است.