«79»- وَ قَالَ عليه السلام إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِالْأَنْبِيَاءِ أَعْلَمُهُمْ بِمَا جَاءُوا بِهِ ثُمَّ تَلَا عليه السلام إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
«۷۹» - و فرمود علیه السلام: همانا سزاوارترین مردم به پیامبران، داناترین ایشان است به آنچه آورده‌اند. سپس علیه السلام تلاوت کرد: «إِنَّ أَوْلَی النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِیُّ وَ الَّذِینَ آمَنُوا»
بيان: في بعض النسخ أعملهم و هو أظهر.
بیان: در برخی نسخه‌ها «أعملهم» آمده است و آن آشکارتر است.
«80»- نهج، نهج البلاغة سُئِلَ عليه السلام عَنِ الْخَيْرِ مَا هُوَ فَقَالَ لَيْسَ الْخَيْرَ أَنْ يَكْثُرَ مَالُكَ وَ وَلَدُكَ وَ لَكِنَّ الْخَيْرَ أَنْ يَكْثُرَ عِلْمُكَ وَ يَعْظُمَ حِلْمُكَ الْخَبَرَ.
«۸۰» - نهج، نهج البلاغه: از آن حضرت علیه السلام دربارهٔ خیر پرسیدند که چیست؟ فرمود: خیر آن نیست که مال و فرزندت بسیار شود، بلکه خیر آن است که دانشت بسیار و بردباری‌ات بزرگ شود — تا پایان خبر.
«81»- وَ قَالَ عليه السلام لَا شَرَفَ كَالْعِلْمِ وَ لَا عِلْمَ كَالتَّفَكُّرِ.
«۸۱» - و فرمود علیه السلام: هیچ شرافتی چون دانش نیست و هیچ دانشی چون اندیشیدن نیست.
«82»- وَ قَالَ عليه السلام كُلُّ وِعَاءٍ يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلَّا وِعَاءَ الْعِلْمِ فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ.
«۸۲» - و فرمود علیه السلام: هر ظرفی از آنچه در آن نهند تنگ می‌شود، مگر ظرف دانش که فراخ‌تر می‌گردد.
«83»- وَ قَالَ: مَنْهُومَانِ لَا يَشْبَعَانِ طَالِبُ الْعِلْمِ وَ طَالِبُ دُنْيَا.
«۸۳» - و فرمود: دو آزمندند که سیر نمی‌شوند: جویندهٔ دانش و جویندهٔ دنیا.
«84»- كَنْزُ الْكَرَاجُكِيِّ، قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام النَّاسُ أَبْنَاءُ مَا يُحْسِنُونَ.
«۸۴» - کنز کراجکی: امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: مردم فرزندان آن چیزی‌اند که نیکو می‌دانند.
«85»- وَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلَامُ الْجَاهِلُ صَغِيرٌ وَ إِنْ كَانَ شَيْخاً وَ الْعَالِمُ كَبِيرٌ وَ إِنْ كَانَ حَدَثاً ١.
«۸۵» - و فرمود علیه السلام: نادان کوچک است هرچند پیر باشد، و دانا بزرگ است هرچند جوان باشد (۱).
«86»- وَ قَالَ عليه السلام مَنْ عُرِفَ بِالْحِكْمَةِ لَحَظَتْهُ الْعُيُونُ بِالْوَقَارِ.
«۸۶» - و فرمود علیه السلام: هر که به حکمت شناخته شود، دیدگان با وقار به او بنگرند.
«87»- وَ قَالَ عليه السلام الْمَوَدَّةُ أَشْبَكُ الْأَنْسَابِ وَ الْعِلْمُ أَشْرَفُ الْأَحْسَابِ.
«۸۷» - و فرمود علیه السلام: دوستی، درهم‌تنیده‌ترین خویشاوندی‌هاست و دانش شریف‌ترین حَسَب‌ها.
«88»- وَ قَالَ عليه السلام لَا كَنْزَ أَنْفَعُ مِنَ الْعِلْمِ وَ لَا قَرِينَ سَوْءٍ شَرٌّ مِنَ الْجَهْلِ.
«۸۸» - و فرمود علیه السلام: هیچ گنجی سودمندتر از دانش نیست و هیچ همنشین بدی بدتر از نادانی نیست.
«89»- وَ قَالَ عليه السلام عَلَيْكُمْ بِطَلَبِ الْعِلْمِ فَإِنَّ طَلَبَهُ فَرِيضَةٌ وَ هُوَ صِلَةٌ بَيْنَ الْإِخْوَانِ وَ دَالٌّ عَلَى الْمُرُوءَةِ وَ تُحْفَةٌ فِي الْمَجَالِسِ وَ صَاحِبٌ فِي السَّفَرِ وَ أُنْسٌ فِي الْغُرْبَةِ.
«۸۹» - و فرمود علیه السلام: بر شما باد به طلب دانش، که جستن آن واجب است؛ و آن پیوندی است میان برادران و نشانهٔ جوانمردی و ارمغانی در مجلس‌ها و همراهی در سفر و همدمی در غربت.
«90»- وَ قَالَ عليه السلام الشَّرِيفُ مَنْ شَرَّفَهُ عِلْمُهُ.
«۹۰» - و فرمود علیه السلام: شریف آن است که دانشش او را شریف گردانده باشد.
«91»- وَ قَالَ عليه السلام مَنْ عَرَفَ الْحِكْمَةَ لَمْ يَصْبِرْ مِنَ الِازْدِيَادِ مِنْهَا.
«۹۱» - و فرمود علیه السلام: هر که حکمت را بشناسد، بر نیفزودن بر آن شکیبا نتواند بود.
«92»- وَ قَالَ الصَّادِقُ عليه السلام الْمُلُوكُ حُكَّامٌ عَلَى النَّاسِ وَ الْعُلَمَاءُ حُكَّامٌ عَلَى الْمُلُوكِ.
«۹۲» - و امام صادق علیه السلام فرمود: پادشاهان بر مردم فرمانروایند و عالمان بر پادشاهان.
«93»- وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام الْكَلِمَةُ مِنَ الْحِكْمَةِ يَسْمَعُهَا الرَّجُلُ فَيَقُولُ أَوْ يَعْمَلُ بِهَا خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ.
«۹۳» - و امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: سخنی از حکمت که مرد آن را بشنود و بگوید یا به آن کار کند، بهتر از عبادت یک سال است.
«94»- مُنْيَةُ الْمُرِيدِ، قَالَ النَّبِيُّ صلى اللّٰه عليه و آله مَنْ طَلَبَ عِلْماً فَأَدْرَكَهُ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ كِفْلَيْنِ ٢
«۹۴» - منیة المرید: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: هر که دانشی بجوید و به آن برسد، خدا برای او دو بهره (۲)