Misbah Library
علامه محمدباقر مجلسی 1 181

شُهَدَاءُ لِلَّهِ بِتَوْحِيدِهِ وَ عَدْلِهِ وَ كَرَمِهِ وَ جُودِهِ قَاطِعُونَ لِمَعَاذِيرِ الْمُعَانِدِينَ مِنْ إِمَائِهِ وَ عَبِيدِهِ فَنِعْمَ الرَّأْيُ لِأَنْفُسِكُمْ رَأَيْتُمْ وَ نِعْمَ الْحَظُّ الْجَزِيلُ اخْتَرْتُمْ وَ بِأَشْرَفِ السَّعَادَةِ سَعِدْتُمْ حِينَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ عليهم السلام قُرِنْتُمْ وَ عُدُولُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ شَاهِرِينَ بِتَوْحِيدِهِ وَ تَمْجِيدِهِ جُعِلْتُمْ وَ هَنِيئاً لَكُمْ إِنَّ مُحَمَّداً لَسَيِّدُ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ إِنَّ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ الْمُوَالِينَ أَوْلِيَاءَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَ الْمُتَبَرِّءِينَ مِنْ أَعْدَائِهِمَا أَفْضَلُ أُمَمِ الْمُرْسَلِينَ وَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْبَلُ مِنْ أَحَدٍ عَمَلًا إِلَّا بِهَذَا الِاعْتِقَادِ وَ لَا يَغْفِرُ لَهُ ذَنْباً وَ لَا يَقْبَلُ لَهُ حَسَنَةً وَ لَا يَرْفَعُ لَهُ دَرَجَةً إِلَّا بِهِ.

گواهان خدایید بر یگانگی و دادگری و کرم و بخشش او، برندگان بهانه‌های ستیزه‌گران از کنیزان و بندگانش. پس چه نیک رأیی برای خویش دیدید و چه نیک بهرهٔ سرشاری برگزیدید و به شریف‌ترین نیک‌بختی نیک‌بخت شدید، آنگاه که به محمد و خاندان پاکش علیهم السلام پیوسته شدید، و دادگران خدا در زمین او قرار داده شدید، آشکارکنندگان یگانگی و بزرگداشت او. گوارایتان باد! همانا محمد سرور پیشینیان و پسینیان است، و همانا یاران محمد که دوستداران دوستان محمد و علی صلی الله علیهما و بیزار از دشمنان آن دو بودند، برترین امّت‌های پیامبران‌اند. و همانا خدا از هیچ‌کس کرداری را جز با این باور نمی‌پذیرد، و گناهی را برای او نمی‌آمرزد و حسنه‌ای را از او نمی‌پذیرد و درجه‌ای برای او بالا نمی‌برد مگر به آن.

«69»- ختص، الإختصاص أَبُو حَمْزَةَ الثُّمَالِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام قَالَ: وَ اللَّهِ مَا بَرَأَ اللَّهُ مِنْ بَرِيَّةٍ أَفْضَلَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَ مِنِّي وَ أَهْلِ بَيْتِي وَ إِنَّ الْمَلَائِكَةَ لَتَضَعُ أَجْنِحَتَهَا لِطَلَبَةِ الْعِلْمِ مِنْ شِيعَتِنَا.

«۶۹» - ختص، الإختصاص: ابوحمزهٔ ثمالی، از علی بن الحسین، از پدرش، از جدّش امیرالمؤمنین علیه السلام، فرمود: به خدا سوگند، خدا هیچ آفریده‌ای برتر از محمد و من و خاندانم نیافرید؛ و همانا فرشتگان بال‌های خویش را برای جویندگان دانش از شیعیان ما می‌گسترانند.

«70»- ختص، الإختصاص قَالَ الْبَاقِرُ عليه السلام الرُّوحُ عِمَادُ الدِّينِ وَ الْعِلْمُ عِمَادُ الرُّوحِ وَ الْبَيَانُ عِمَادُ الْعِلْمِ.

«۷۰» - ختص، الإختصاص: امام باقر علیه السلام فرمود: روح ستون دین است و دانش ستون روح و بیان ستون دانش.

«71»- ما، الأمالي للشيخ الطوسي جَمَاعَةٌ عَنْ أَبِي الْمُفَضَّلِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَلَوِيِّ عَنِ ابْنِ نَهِيكٍ ١عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ عليهم السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّٰه عليه و آله طَالِبُ الْعِلْمِ بَيْنَ الْجُهَّالِ كَالْحَيِّ بَيْنَ الْأَمْوَاتِ.

«۷۱» - ما، الأمالی شیخ طوسی: جماعتی، از ابوالمفضّل، از جعفر بن محمد علوی، از ابن نَهیک (۱)، از ابن ابی‌عمیر، از حمزة بن حمران، از ابوعبدالله، از پدرانش علیهم السلام، فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: جویندهٔ دانش در میان نادانان چون زنده‌ای است در میان مردگان.

«72»- ما، الأمالي للشيخ الطوسي جَمَاعَةٌ عَنْ أَبِي الْمُفَضَّلِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُسَافِرٍ الْهُذَلِيِّ عَنْ

«۷۲» - ما، الأمالی شیخ طوسی: جماعتی، از ابوالمفضّل، از علی بن جعفر بن مسافر هذلی، از

(١)وزان زبير كنية لعبد اللّٰه بن أحمد بن نهيك أبو العباس النخعيّ، او عبيد اللّٰه على اختلاف فيه عنونه العلامة رحمه اللّٰه في الخلاصة و الشيخ في فهرسه مكبرا و النجاشيّ مصغرا، و وصفه النجاشيّ في ص 160 بقوله: عبيد اللّٰه بن أحمد بن نهيك أبو العباس النخعيّ الشيخ الصدوق ثقة، و آل نهيك بالكوفة بيت من أصحابنا: منهم عبد اللّٰه بن محمّد و عبد الرحمن السمريين «السمريان ظ» و غيرهما. له كتاب النوادر، اخبرنا القاضي أبو الحسين محمّد بن عثمان بن الحسن، قال: اشتملت إجازة ابي القاسم جعفر بن محمّد بن إبراهيم الموسوي و أراناها على سائر ما رواه عبيد اللّٰه بن أحمد بن نهيك، و قال: كان بالكوفة و خرج الى مكّة، و قال حميد بن زياد في فهرسه: سمعت من عبيد اللّٰه كتاب المناسك و كتاب الحجّ، و كتاب فضائل الحجّ، و كتاب الثلاث و الاربع، و كتاب المثالب، و لا ادري قرأها حميد عليه و هي من مصنّفاته او هي لغيره.بر وزن «زبیر»، کنیه‌ای است برای عبدالله بن احمد بن نهیک، ابوالعباس نخعی — یا عبیدالله، بنا بر اختلافی که در آن هست. علامه رحمه الله در خلاصه و شیخ در فهرست خود آن را مکبّر آورده‌اند و نجاشی مصغّر. نجاشی در ص ۱۶۰ او را چنین وصف کرده است: عبیدالله بن احمد بن نهیک، ابوالعباس نخعی، شیخ صدوق، ثقه. و آل نهیک در کوفه خاندانی از اصحاب ما هستند؛ از ایشان‌اند عبدالله بن محمد و عبدالرحمن سمری و جز آن دو. او را کتاب النوادر است. قاضی ابوالحسین محمد بن عثمان بن الحسن ما را خبر داد، گفت: اجازهٔ ابوالقاسم جعفر بن محمد بن ابراهیم موسوی همهٔ آنچه را عبیدالله بن احمد بن نهیک روایت کرده دربر داشت و آن را به ما نمود؛ و گفت: در کوفه بود و به مکه بیرون رفت. و حمید بن زیاد در فهرست خود گفت: از عبیدالله کتاب المناسک و کتاب الحجّ و کتاب فضائل الحجّ و کتاب الثلاث و الأربع و کتاب المثالب را شنیدم؛ و نمی‌دانم آیا حمید آنها را بر او خواند و از نوشته‌های خود اوست یا از دیگری است.