«64»- ضه، روضة الواعظين قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام يَا مُؤْمِنُ إِنَّ هَذَا الْعِلْمَ وَ الْأَدَبَ ثَمَنُ نَفْسِكَ فَاجْتَهِدْ فِي تَعَلُّمِهِمَا فَمَا يَزِيدُ مِنْ عِلْمِكَ وَ أَدَبِكَ يَزِيدُ فِي ثَمَنِكَ وَ قَدْرِكَ فَإِنَّ بِالْعِلْمِ تَهْتَدِي إِلَى رَبِّكَ وَ بِالْأَدَبِ تُحْسِنُ خِدْمَةَ رَبِّكَ وَ بِأَدَبِ الْخِدْمَةِ يَسْتَوْجِبُ الْعَبْدُ وَلَايَتَهُ وَ قُرْبَهُ فَاقْبَلِ النَّصِيحَةَ كَيْ تَنْجُوَ مِنَ الْعَذَابِ.

«۶۴» - ضه، روضة الواعظین: امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: ای مؤمن، همانا این دانش و ادب بهای جان توست؛ پس در آموختن آن دو بکوش، که هرچه بر دانش و ادب تو افزوده شود، بر بها و ارج تو افزوده گردد. زیرا به دانش به پروردگارت راه می‌یابی و به ادب خدمت پروردگارت را نیکو می‌گزاری؛ و به ادبِ خدمت است که بنده سزاوار دوستی و نزدیکی او می‌شود. پس این اندرز را بپذیر تا از عذاب برهی.

«65»- ضه، روضة الواعظين قَالَ النَّبِيُّ صلى اللّٰه عليه و آله اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّينِ فَإِنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ.

«۶۵» - ضه، روضة الواعظین: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: دانش را بجویید، هرچند در چین باشد؛ که طلب دانش بر هر مسلمانی واجب است.

«66»- وَ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ تَعَلَّمَ مَسْأَلَةً وَاحِدَةً قَلَّدَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلْفَ قَلَائِدَ مِنَ النُّورِ وَ غَفَرَ لَهُ أَلْفَ ذَنْبٍ وَ بَنَى لَهُ مَدِينَةً مِنْ ذَهَبٍ وَ كَتَبَ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ عَلَى جَسَدِهِ حَجَّةً.

«۶۶» - و فرمود صلی الله علیه و آله: هر که یک مسئله بیاموزد، خدا روز رستاخیز هزار گردن‌بند از نور بر گردن او آویزد و هزار گناه او را بیامرزد و شهری از زر برای او بنا کند و در برابر هر مویی بر پیکرش حجّی برای او بنویسد.

«67»- ضه، روضة الواعظين قَالَ النَّبِيُّ صلى اللّٰه عليه و آله مَنْ تَعَلَّمَ بَاباً مِنَ الْعِلْمِ عَمِلَ بِهِ أَوْ لَمْ يَعْمَلْ كَانَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ يُصَلِّيَ أَلْفَ رَكْعَةٍ تَطَوُّعاً.

«۶۷» - ضه، روضة الواعظین: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: هر که دری از دانش بیاموزد — چه به آن کار کند و چه نکند — برتر است از آنکه هزار رکعت نماز مستحبی بگزارد.

«68»- ما، الأمالي للشيخ الطوسي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا خَرَجَ فِي طَلَبِ الْعِلْمِ نَادَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ فَوْقِ الْعَرْشِ مَرْحَباً بِكَ ١يَا عَبْدِي أَ تَدْرِي أَيَّ مَنْزِلَةٍ تَطْلُبُ وَ أَيَّ دَرَجَةٍ تَرُومُ ٢تُضَاهِي ٣مَلَائِكَتِي الْمُقَرَّبِينَ لِتَكُونَ لَهُمْ قَرِيناً لَأُبَلِّغَنَّكَ مُرَادَكَ وَ لَأُوصِلَنَّكَ بِحَاجَتِكَ فَقِيلَ لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عليهما السلام مَا مَعْنَى مُضَاهَاةِ مَلَائِكَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ الْمُقَرَّبِينَ لِيَكُونَ لَهُمْ قَرِيناً قَالَ أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ فَبَدَأَ بِنَفْسِهِ وَ ثَنَّى بِمَلَائِكَتِهِ وَ ثَلَّثَ بِأُولِي الْعِلْمِ الَّذِينَ هُمْ قُرَنَاءُ مَلَائِكَتِهِ وَ سَيِّدُهُمْ مُحَمَّدٌ صلى اللّٰه عليه و آله وَ ثَانِيهِمْ عَلِيٌّ عليه السلام وَ ثَالِثُهُمْ أَهْلُهُ وَ أَحَقُّهُمْ بِمَرْتَبَتِهِ بَعْدَهُ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ثُمَّ أَنْتُمْ مَعَاشِرَ الشِّيعَةِ الْعُلَمَاءُ بِعِلْمِنَا تأولون ٤[تَالُونَ لَنَا] مَقْرُونُونَ بِنَا وَ بِمَلَائِكَةِ اللَّهِ الْمُقَرَّبِينَ

«۶۸» - ما، الأمالی شیخ طوسی: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: همانا بنده چون در طلب دانش بیرون رود، خدای عز و جل از فراز عرش او را ندا دهد: خوش آمدی (۱) ای بندهٔ من! آیا می‌دانی چه جایگاهی می‌جویی و چه درجه‌ای می‌خواهی (۲)؟ همانند (۳) فرشتگان مقرّب من می‌شوی تا همنشین ایشان باشی؛ هرآینه تو را به خواسته‌ات می‌رسانم و به حاجتت پیوند می‌دهم. به علی بن الحسین علیهما السلام گفته شد: معنای همانندی با فرشتگان مقرّب خدای عز و جل تا همنشین ایشان باشد چیست؟ فرمود: آیا سخن خدای عز و جل را نشنیده‌ای: «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِکَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ»؟ پس به خویش آغاز کرد و دوم فرشتگانش را آورد و سوم دانشمندان را، که همنشینان فرشتگان اویند؛ و سرورشان محمد صلی الله علیه و آله است و دومینشان علی علیه السلام و سومینشان خاندان او و سزاوارترین ایشان به مرتبهٔ او پس از او. علی بن الحسین فرمود: سپس شما ای گروه شیعه، دانایان به دانش ما، پیروان ما (۴)، پیوسته به ما و به فرشتگان مقرّب خدایید؛