وَ اِنْ کُنْتَ بِالْقُرْبی حَجَجْتَ خَصِیمَهُمْ

فَغَیْرُکَ اَوْلی بِالنَّبِیِّ وَ اَقْرَبُ

«اگر تو از طریق شوری زمامدار امور مردم شدی، این چه شورائی است که در آن، طرفهای مشورت (امثال من) غایب بودند، و اگر از طریق خویشاوندی، استدلال کردی، دیگران از تو نزدیکترند». ۶۵ .

و آن حضرت مکرّر می‌فرمود:

وا عَجَباً اَتَکُونُ الْخِلافةُ بِالصَّحابَةِ، وَ لا تَکُونُ بِالْقِرابَةِ وَ الصَّحابَةِ.

«عجبا! آیا خلافت با همنشینی با پیامبر (ص) ثابت می‌شود، ولی با خویشاوندی و همنشینی (با هم) ثابت نمی‌گردد؟!» ۶۶ .

ماجرای سوزاندن خانه، از زبان عمر

عمر بن خطاب، نامه‌ای برای معاویه ۶۷ نوشت و در آن نامه (در رابطه با ماجرای بیعت و سوزاندن درِ خانه) چنین آمده است. «... به خانه‌ی علی (ع) رفتم با مشورت قبلی که در مورد اخراج او از خانه (با قوم) کرده بودم، فِضّه (کنیز خانه‌ی علی علیه‌السلام) بیرون آمد، به او گفتم: به علی بگو بیرون آید و با ابوبکر بیعت کند، زیرا همه‌ی مسلمین با او بیعت کرده‌اند.

فضّه گفت: امیر مؤمنان علی (ع) مشغول (جمع‌آوری قرآن) است، گفتم: این حرفها را کنار بگذار، به علی (ع) بگو بیرون بیاید، وگرنه ما وارد خانه می‌شویم، و او را به اجبار، بیرون می‌آوریم، در این هنگام فاطمه (س) بیرون آمد و پشت در ایستاد و گفت: «ای گمراهان دروغگو، چه می‌گوئید و از ما چه می‌خواهید؟!»

گفتم: ای فاطمه!، گفت: چه می‌خواهی ای عمر!

گفتم: چرا پسر عمویت ترا برای جواب، به اینجا فرستاده و خودش در پشت