کرده و بیعت کن!!

حضرت علی (ع) فرمود: سوگند به خدا بیعت نمی‌کنم، زیرا بیعت من به گردن شما ثابت است (شما با من در غدیر خم بیعت کردید و باید بر آن وفادار بمانید).

چگونگی دست گذاردن ابوبکر بر دست علی

عدیّ بن حاتم (از اصحاب رسول خدا (ص) و از یاران علی علیه‌السلام) می‌گوید: سوگند به خدا دلم برای هیچکس آن گونه نسوخت که برای علی (ع) سوخت، آنگاه که دامن و گریبانش را گرفتند و او را به سوی مسجد کشاندند، و به او گفتند: با ابوبکر بیعت کن.

او فرمود: «اگر بیعت نکنم چه می‌شود؟»

در پاسخ گفتند: گردنت را می‌زنیم، علی (ع) سرش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت: «خدایا! من ترا به گواهی می‌گیرم، این قوم آمدند تا مرا بقتل برسانند، با اینکه من بنده‌ی خدا و برادر رسول خدا (ص) هستم».

باز آنها به علی (ع) گفتند: دستت را برای بیعت دراز کن!

آن حضرت، اطاعت نکرد، آنها با اجبار دست آن حضرت را گرفتند و کشیدند، آن بزرگوار سرانگشتانش را خم کرد، همه‌ی حاضران هر چه توان داشتند به کار بردند تا دست او را بگشایند، ولی نتوانستند، سرانجام دست ابوبکر را پیش کشیدند و به دست بسته (و مشت شده‌ی) علی (ع) مالیدند در حالی که آن حضرت به قبر رسول خدا (ص) متوجه شده و می‌فرمود:

یَابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی.

«ای پسر مادرم، قوم مرا تضعیف کردند و نزدیک بود مرا بکشند». (اعراف- 150) ۶۴ .

روایت‌کننده می‌گوید: حضرت علی (ع) ابوبکر را مخاطب قرار داد و این دو شعر را خواند:

فَاِنْ کُنْتَ بِالشُّوری مَلَکْتَ اُمُورَهُمْ

فَکَیْفَ بِهذا وَالْمُشِیرُونَ غُیَّبُ