ملحق کن».

سپس فرمود: آگاه باشید، سوگند به کعبه و رساننده‌ی به خانه کعبه، (و طبق نسخه‌ای فرمود: و قَسَم به مُزْدَلِفَه (عرفات) و سوگند به شتران تند رونده که حاجیان را برای رمی جَمَره در منی حرکت می‌دهند) اگر عهد و وصیت پیامبر (ص) نبود، قطعاً مخالفان را در کانال هلاکت می‌افکندم، و رگبارهای صاعقه‌های مرگ را به سوی آنها می‌فرستادم، و آنها به زودی معنی سخنم را خواهند دریافت» ۵۱ .

یاری طلبی علی از مهاجر و انصار و طعنه‌ی معاویه

عالم معروف اهل تسنّن، «ابن ابی‌الحدید» نقل می‌کند که: حضرت علی (ع) فاطمه (س) را به در خانه‌ی انصار می‌برد و آنها را به حمایت از علی (ع) دعوت می‌نمود (که قبلاً خاطرنشان شد) سپس می‌گوید: از گفتار مشهور معاویه، به علی (ع) همین موضوع است، آنجا که خطاب به حضرت علی (ع) می‌گوید:

ماجرای زمان گذشته‌ی تو از یاد نمی‌رود که همسر خود را شبانه، سوار به حماری کردی و دست حسن و حسین خود را گرفتی، آن روز که مردم با ابوبکر بیعت کرده بودند، تو به سراغ همه‌ی اهل بدر و مسلمانان نخستین رفتی و آنها را به سوی خود دعوت نمودی، همراه همسر و فرزندانت از آنها خواستی که حق تو را به کمک همدیگر بستانند، و به مردم گفتی: بیائید و با یاور رسول خدا (ص) بیعت کنید.

ولی هیچکس از آنها دعوت ترا نپذیرفت جز چهار یا پنج نفر، سوگند به جانم اگر تو بر حق بودی، آنها دعوت ترا اجابت می‌نمودند ۵۲ ولی ادّعای تو باطل بود و ناآگاهانه سخنی را به زبان آوردی و چیزی (مقام رهبری) را که به آن نمی‌رسیدی، مورد هدف خود قرار دادی، اگر تو از یاد بردی، من از یاد نبرده‌ام که به ابوسفیان در آن هنگام که تو را به گرفتن مقام خلافت، تحریک می‌کرد، گفتی: (اگر چهل نفر افراد محکم و