نماز حضرت موسی بن جعفر (عَلَيهِ السَّلَامُ)

إِلٰهِى خَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لَكَ، وَ ضَلَّتِ الْأَحْلَامُ فِيكَ، وَ وَجِلَ كُلُّ شَىْءٍ مِنْكَ، وَ هَرَبَ كُلُّ شَىْءٍ إِلَيْكَ، وَ ضَاقَتِ الْأَشْيَاءُ دُونَكَ، وَ مَلأَ كُلَّ شَىْءٍ نُورُكَ، فَأَنْتَ الرَّفِيعُ فِى جَلَالِكَ، وَ أَنْتَ الْبَهِىُّ فِى جَمَالِكَ، وَ أَنْتَ الْعَظِيمُ فِى قُدْرَتِكَ، وَ أَنْتَ الَّذِى لَايَؤُودُكَ شَىْءٌ، يَا مُنْزِلَ نِعْمَتِى، يَا مُفَرِّجَ كُرْبَتِى، وَ يَا قَاضِىَ حَاجَتِى، أَعْطِنِى مَسْأَلَتِى بِلَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، آمَنْتُ بِكَ مُخْلِصاً لَكَ دِينِى، أَصْبَحْتُ عَلَىٰ عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِالنِّعْمَةِ، وَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنَ

خدایا، آواها در آستانت کوتاه و آهسته گشته، و اندیشه ها در شناسایی ات سرگردان شده، و هر چیز از بلندای هیبتت ترسان است، و همه آفریدگان به درگاهت گریزان، در برابر هستی ات، هستی هر آفریده ای در تنگنای نیستی است و همه چیز را نور هستی تو آکنده است، پس تویی والا در شکوهت، و فروزنده در زیبایی ات، و بزرگ در توانایی ات، و تویی آن که هیچش درمانده نسازد، ای فرو بارنده نعمتم، ای گشایشگر اندوهم، و ای برآورنده نیازم، خواهشم را به حق یگانگی ات روا ساز، به تو ایمان آوردم ایمانی خالص، بر پیمان و وعده ات صبح کردم تا توان دارم، با عطایت به جانبت آیم و از تو آمرزش می جویم از

الذُّنُوبِ الَّتِى لَايَغْفِرُها غَيْرُكَ ؛ يَا مَنْ هُوَ فِى عُلُوِّهِ دَانٍ، وَ فِى دُنُوِّهِ عَالٍ، وَ فِى إِشْرَاقِهِ مُنِيرٌ، وَ فِى سُلْطَانِهِ قَوِيٌّ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ.

گناهانم که جز آن ها را نمی آمرزد، ای آن که در اوج بلندای خویش به آفرده ها نزدیک است، و در کمال به آنان فراتر از همگان است و در تابشش پرتوافشان، و در پادشاهی اش بس نیرومند است، بر محمّد و خاندانش درود فرست.