Misbah Library

فصل هفتم :دعا های وارده برای دفع غم واندوه وخوف

و آن مشتمل بر دوازده دعا است. اوّل: از امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: زمانی که پیش آمدی برایت رخ داد و از آن در هراسی، به قبله رو کن، و دو رکعت نماز بخوان، آنگاه

هفتاد مرتبه بگو: يا اَبصَرَ النّاظِرینَ، وَ یا اَسمَعَ السّامِعینَ، وَ یا اَسرَعَ الحاسِبینَ، وَ یا اَرحَمَ الرّاحِمینَ. و در هر مرتبه که می گویی حاجت خود را با آن ذکر کن. دوم: از رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) روایت شده: به هر که همّی یا غمی یا اندوهی یا بلایی یا شدّتی برسد، بگوید: اَللّٰهُ رَبِّي لَاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ. سوم: از امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: چون برادران یوسف، او را به چاه افکندند، جبرئیل نزد او آمد و گفت: ای پسر در اینجا چه می کنی؟ یوسف گفت: برادرانم مرا در این چاه افکندند، پرسید دوست داری از آن بیرون آیی؟ پاسخ داد: این امر بسته به مشیّت خدای عزّ و جلّ است، اگر بخواهد مرا بیرون می آورد، جبرئیل گفت: حق تعالی می فرماید: مرا به این دعا بخوان تا تو را از چاه بیرون آورم، گفت آن دعا کدام است، گفت: بگو:

اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْمَنَّانُ، بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، ذُو الْجَلالِ

خدایا از تو می خواهم به اینکه ستایش برای توست، معبودی جز تو نیست، بسیار عطاکننده ای، پدیدآورنده آسمان ها و زمینی، صاحب شکوه

وَالْإِكْرامِ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَرَجاً وَ مَخْرَجاً.

و بزرگواری، بر محمّد درود فرستی، و از آنچه در آنم، برایم گشایش و راه خروجی قرار دهی.

در نتیجه کاروان از راه رسید، و او را از چاه بیرون آورد، به همان صورتی که داستانش در قرآن مجید آمده. چهارم: از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: هرگاه از امری ترسیدی بگو: اللّهمَّ إِنَّكَ لَايَكْفِي مِنْكَ أَحَدٌ وَ أَنْتَ تَكْفِي مِنْ كُلِّ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ، فَاكْفِنِي كَذا وَ كَذا.

و در حدیث دیگری فرمود: می گویی:

يَا كافِياً مِنْ كُلِّ شَيْءٍ، وَ لَا يَكْفِي مِنْكَ شَيْءٌ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، اكْفِنِي ما أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ.

ای کفایت کننده از هرچیز، و چیزی از تو در آسمان ها و زمین کفایت نکند، مرا از کار دنیا و آخرت، آنچه به اندیشه برده کفایت کن، و بر محمّد و خاندانش درود فرست

و حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) فرمود: هرکه بر سلطانی که از او بترسد وارد شود بگوید:

بِاللّٰهِ أَسْتَفْتِحُ، وَ بِاللّٰهِ أَسْتَنْجِحُ، وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَتَوَجَّهُ، اَللّٰهُمَّ ذَلِّلْ لِي صُعُوبَتَهُ، وَ سَهِّلْ لِي حُزُونَتَهُ، فَإِنَّكَ تَمْحُو مَا تَشَاءُ وَ تُثْبِتُ

به خدا گشایشی می جویم، و به خدا کامیابی می طلبم، و به محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) رو می کنم، خدایا دشواری اش را برایم رام کن، و ناهمواری اش را برایم هموار فرما، به درستی که تو محو می کنی و اثبات می نمایی آنچه بخواهی،

وَعِنْدَكَ ام الْكِتَابِ.

و ام الکتاب نزد توست

و نیز بگوید:

حَسْبِيَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعظِيمِ، وَ أَمْتَنِعُ بِحَوْلِ اللّٰهِ وَ قُوَّتِهِ مِنْ حَوْلِهِمْ وَ قُوَّتِهِمْ وَ أَمْتَنِعُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ.

خدا مرا بس است، معبودی جز او نیست، بر او توکّل نمودم، و او پروردگار عرش بزرگ است، به حول و قوّت خدا، خود را از حول و قوّت ایشان باز می دارم، و به پروردگار سپیده دم از شرّ آنچه آفرید خود را حفظ می کنم، و جنبش و نیرویی نیست جز به خدا.

پنجم: روایت شده: این دعای امام باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) است، در امری که پیش می آید:

اللّهمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي، وَ زَكِّ عَمَلِي، وَ يَسِّرْ مُنْقَلَبِي، وَاهْدِ قَلْبِي، وَ آمِنْ خَوْفِي، وَ عافِنِي فِي عُمْرِي كُلِّهِ، وَ ثَبِّتْ حُجَّتِي، وَ اغْفِرْ خَطايايَ، وَ بَيِّضْ وَجْهِي، وَ اعْصِمْنِي فِي دِينِي، وَ سَهِّلْ مَطْلَبِي، وَ وَسِّعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِي فَإِنِّي ضَعِيفٌ ؛ وَ تَجاوَزْ عَنْ سَيِّءِ مَا عِنْدِي بِحُسْنِ مَا عِنْدَكَ، وَ لَا تَفْجَعْنِي بِنَفْسِي وَ لَا تَفْجَعْ لِي حَمِيماً، وَهَبْ لِي يَا إِلٰهِي لَحْظَةً مِنْ لَحَظاتِكَ، تَكْشِفُ بِها عَنِّي جَمِيعَ مَا بِهِ ابْتَلَيْتَنِي، وَ تَرُدُّ بِها عَلَيَّ مَاهُوَ

خدایا درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، و مرا بیامرز، و به من رحم کن، و عملم را پاک فرما، و مرگم را آسان نما، و قلبم را هدایت کن، و ترسم را ایمنی بخش، و در تمام عمرم عافیت ده، و حجّتم را پا برجا فرما، و خطاهایم را بیامرز، و رویم را سپید کن، و در دینم پایدارم بدار، و مطلبم را آسان نما، و در روزی ام بر من وسعت بخش، زیرا من ناتوانم، و از بدی آنچه نزد من است، به خوبی آنچه نزد توست درگذر، و مرا به مصیبتی در وجودم دچار مساز، و ای معبود من توجّهی از توجّهاتت را من ببخش، که به وسیله آن همه آنچه را که به آن گرفتارم کرده ای برطرف کنی، و به سبب آن آنچه که

أَحْسَنُ عادَتِكَ عِنْدِي، فَقَدْ ضَعُفَتْ قُوَّتِي، وَ قَلَّتْ حِيلَتِي، وَ انْقَطَعَ مِنْ خَلْقِكَ رَجائِي، وَ لَمْ يَبْقَ إِلّا رَجاؤُكَ، وَ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ، وَ قُدْرَتُكَ عَلَيَّ يَا رَبِّ أَنْ تَرْحَمَنِي وَتُعافِيَنِي كَقُدْرَتِكَ عَلَيَّ أَنْ تُعَذِّبَنِي وَ تَبْتَلِيَنِي. إِلٰهِي ذِكْرُ عَوَائِدِكَ يُؤْنِسُنِي، وَ الرَّجاءُ لِإِنْعامِكَ يُقَوِّينِي، وَ لَمْ أَخْلُ مِنْ نِعَمِكَ مُنْذُ خَلَقْتَنِي، فَأَنْتَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَفْزَعِي وَ مَلْجَأي وَ الْحافِظُ لِي وَ الذَّابُّ عَنِّي، وَ الرَّحِيمُ بِي، وَ الْمُتَكَفِّلُ بِرِزْقِي، وَ فِي قَضائِكَ وَ قُدْرَتِكَ كُلُّ مَا أَنَا فِيهِ، فَلْيَكُنْ يَا سَيِّدِي وَ مَوْلايَ فِيما قَضَيْتَ وَ قَدَّرْتَ وَ حَتَمْتَ تَعْجِيلُ خَلاصِي مِمَّا أَنَا فِيهِ جَمِيعِهِ، وَ الْعافِيَةُ لِي فَإِنِّي لَاأَجِدُ لِدَفْعِ ذٰلِكَ أَحَداً غَيْرَكَ، وَ لَا أَعْتَمِدُ فِيهِ إِلّا عَلَيْكَ، فَكُنْ يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ عِنْدَ أَحْسَنِ ظَنِّي بِكَ، وَ رَجائِي لَكَ، وَ ارْحَمْ تَضَرُّعِي وَ اسْتِكانَتِي وَ ضَعْفَ رُكْنِي، وَ امْنُنْ بِذٰلِكَ عَلَيَّ

بهترین شیوه تو به من است به من بازگردانی، به راستی که نیرویم سست گشته، و چاره ام کم شده، و امیدم از بندگانت بریده، و برایم جز امید به تو، و توکّل بر تو. و قَدرتت بر من نمانده، ای پروردگارم اینکه به من رحم کنی، و سلامت کاملم دهی، مانند قَدرتت بر من است که عذابم کنی، گرفتارم نمایی، معبود من، یاد نعمتهایت آرامشش می دهد، و امید به نعمت بخشی ات نیرومندم می نماید، از وقتی که مرا آفریدی، از نعمت هایت فارغ نبودم، تویی پروردگارم و آقایم و پناهم، و پناهگاهم و نگهدارم، و دفاع کننده ام، و مهربان بر من، و عهده دار روزی ام، و در قضا و قَدرتت هرچه من در آنم، ای آقا و مولایم، در آنچه کردی، و تقدیر نمودی، و حتم فرمودی، باید شتاب در خلاصی و عافیت من از همه آنچه که به آن گرفتارم باشد، من برای دفع اینها احدی جز تو را نمی یابم، و در آن ها بر کسی غیر از تو اعتماد نمی کنم، ای صاحب عظمت و اکرام، نزد بهترین گمانم و امیدم به تو، و به زاری و بیچارگی و سستی پایه ام رحم کن، و به آن بر من

وَعَلَىٰ كُلِّ دَاعٍ دَعاكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ.

و هر دعاکننده ای که تو را می خواند منّت گذار، ای مهربان ترین مهربانان، و درود خدا بر محمّد و خاندانش

: