برای درد دندان

«وَ تَرَى الْجِبٰالَ تَحْسَبُهٰا جٰامِدَةً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحٰابِ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمٰا تَفْعَلُونَ»

و می بینی کوهها را درحالی که آن ها را بی حرکت می پنداری، و حال آنکه می گذرند همانند گذر ابرها، کار خداست، که هرچیزی را استوار نموده، به درستی که او به آنچه انجام می دهید آگاه است.

وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه الْعَلِیِّ الْعَظیمِ

به نام خدا، و شفادهنده خداست، و جنبش و نیرویی نیست جز به خدای والای بزرگ.

«بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحيمِ وَ لَهُ مٰا سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهٰارِ؛ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ. قُلْنٰا: يٰا نٰارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاٰماً عَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ. وَ أَرٰادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْنٰاهُمُ الْأَخْسَرِينَ. نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النّٰارِ وَ مَنْ حَوْلَهٰا وَ سُبْحٰانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ»

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، و برای اوست آنچه در شب و روز ساکن شده، و او شنوا و داناست، گفتیم: ای آتش بر ابراهیم سرد و سلامت باش، و به سوی او از روی نیرنگ قصد کرده بودند پس آنان را زیان کارترین قرار دادیم، ندا شد خجسته باد کسی که در آتش و کسی که در آتش و کسی که پیرامون آن است، و منزّه است خدا، پروردگار جهانیان.

اللّهمَّ يا كافِياً مِنْ كُلِّ شَئٍ وَ لا يَكْفى مِنْكَ شَئٌ اِكْفِ عَبْدَكَ وَ ابْنَ اَمَتِكَ، مِنْ شَرِّ ما يَخافُ وَ يَحْذَرُ، وَ مِنْ شَرِّ الْوَجَعِ الَّذى يَشْكُوهُ اِلَيْكَ.

خدایا ای کفایت کننده از هرچیز، و از تو چیزی کفایت نمی کند، بنده ات و فرزند کنیزت را کفایت کن، از شرّ آنچه می هراسد، و پرهیز می کند، و از شرّ دردی که از آن به تو شکایت می کند.

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، بِسْمِ اللّه وَ بِاللّه مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّه وَ اِبْراهيمُ خَليلُ اللّه اُسْكُنْ بِالَّذى سَكَنَ لَهُ ما فِى اللَّيْلِ وَ النَّهارِ بِإِذْنِهِ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَئٍ قَديرٌ.

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، به نام خدا، و به خدا، محمّد فرستاده خدا، و ابراهیم دوست خداست آرام شو، و به حق آن که آنچه در شب وروز است برای او آرام می گیرد به اجازه اش، و او بر هرچیزی تواناست.

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، اَلْعَجَبُ كُلُّ الْعَجَبِ، دُودَةٌ تَكُونُ فِى الْفَمِ، تَاْكُلُ الْعَظْمَ، وَ تُنْزِلُ (تَترُكُ) الدَّمَ، اَنَا الرّاقى وَ اللّه الشّافى وَ الْكافى، لا اِلهَ اِلاّ اللّه، وَالْحَمْدُللّه رَبِّ الْعالَمينَ ؛ «وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادّٰارَأْتُمْ... لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ»

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است، شگفتا، کرمی [منظور میکرب خاص دندان است که در بین مردم به کرم دندان مشهور شده، و دندان پوسیده و سیاه شده را می گویند کرم خورده] در دهان می باشد، استخوان آن را می خورد، و خون فرو می ریزد، من افسون کننده ام، خدا شفادهنده و کفایت کننده است، معبودی جز خدا نیست، و ستایش خدا را پروردگار جهانیان.