دعای مکنون وفضیلت آن
هفدهم: ابن بابویه، و شیخ طوسی و غیر ایشان، به سندهای معتبر از حضرت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده اند: هرکه مایل است از دنیا بیرون رود درحالی که از گناهان پاک شده باشد همچون طلایی که از ناخالصی پاک می شود، و در قیامت هیچ کس از او بازخواست دادخواهی نکند، پس از نمازهای پنج گانه «نسبت» پروردگار را بخواند، و آن خواندن دوازده مرتبه: «قُل هُوَ اللّه اَحَدٌ» است، آنگاه دستها را به جانب آسمان بگشاید، واین دعا را بخواند، سپس فرمود:
این از رازهای مکنون است، که رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) به من تعلیم داد، و فرمود به حسن و حسین (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) بیاموزم، و دعا این است:
اللّهمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْنُونِ الْمَخْزُونِ، الطّاهِرِ الطُّهْرِ الْمُبارَكِ، وَ اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ وَ سُلْطانِكَ الْقَديمِ؛ يا واهِبَ الْعَطايا، يا مُطْلِقَ الاْسارى، يا فَكّاكَ الرِّقابِ مِنَ النّارِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَفُكَّ رَقَبَتى مِنَ النّارِ، وَ اَخْرِجْنى مِنَ الدُّنْيا آمِناً، وَ اَدْخِلْنِى الْجَنَّةَ سالِماً، وَ اجْعَلْ دُعآئى اَوَّلَهُ فَلاحاً، وَ اَوْسَطَهُ نَجاحاً، وَ آخِرَهُ صَلاحاً؛ اِنَّكَ اَنْتَ عَلاّمُ الْغُيُوبِ.
خدایا از تو می خواهم به نامت، آن نام پوشیده محفوظ، و پاک و پاکیزه، و پربرکت، و از تو می خواهم به نام بزرگت، و سلطنت دیرینه ات، ای بخشنده عطاها، ای آزاد کننده اسیران، ای رهایی بخش بندگان از آتش، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و مرا از آتش رهایی دهی، و ایمن از دنیا بیرون بر، و به سلامت وارد بهشت کن، و قرار ده آغاز دعایم را رستگاری، و میانه اش را کامیابی، و پایانش را درستی، به یقین تو دانای نهانهایی.
و در بعضی از نسخه های معتبر این دعا به این صورت است:
يا فَكّاكَ الرِّقابِ مِنَ النّار، اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَنْ تُعْتِقَ رَقَبَتى مِنَ النّارِ وَ اَنْ تُخْرَجَنى مِنَ الدُّنْيا سالِما، وَ تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ آمِنا، وَ اَنْ تَجْعَلَ دُعآئى اَوَّلَهُ فَلاحا، وَ اَوْسَطَهُ نَجاحا، وَ آخِرَهُ صَلاحاً ؛ اِنَّكَ
ای رهاننده مردم از آتش، از تو می خواهم بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و مرا از آتش برهانی، و از دنیا به سلامت بیرون ببری، و در حال امنیّت وارد بهشت نمایی، و آغاز دعایم را رستگاری، و میانه اش را کامیابی، و پایانش را درستی قرار دهی، به یقین
اَنْتَ عَلاّمُ الْغُیُوبِ.
تو دانای نهان هایی.
: