فضیلت حَمد و آیَةُ الکُرسی و آیه ی شهادت و آیه ملک بعد از هر نماز
هشتم: به سند موّثق از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: چون حق تعالی فرمان داد، این آیات را به زمین آورند، به عرش الهی چنگ زدند، و گفتند: پروردگارا، ما را به سوی اهل خطا و گناهکاران می فرستی؟ حق تعالی به سوی ایشان وحی کرد، به جانب زمین بروید، به عزّت و جلالم سوگند یاد می کنم، که تلاوت نکند شما را، احدی از آل محمّد و شیعیان ایشان، جز آن که نظر رحمت کنم به سوی آنان، از رحمتهای پنهان خود، هر روز هفتاد نظر، در هر نظری هفتاد حاجت او را برآورم، و او را بپذیرم هرچند نافرمانی بسیار نموده باشد، و طبق روایتی دیگر: هرکه این آیات را بعد از هر نماز بخواند، او را در خطیره قدس [منظور استراحتگاه بهشت است] ساکن گردانم، با هر گناهی که داشته باشد، و اگر ساکن نکنم، به سوی او نظر کنم، به نظر رحمت خاصّ خود، در هر روز هفتاد نظر، و اگر چنین نکنم، هر روز هفتاد حاجت او را برآورم، که کمتر آن ها آمرزیدن گناهان باشد، و اگر چنین نکنم، او را از شرّ شیطان و از شرّ هر دشمنی پناه دهم، و به او بر ایشان یاری رسانم و او را از داخل شدن بهشت مانع نشود مگر مرگ. و آن آیات به شرح زیر است سوره فاتحه
تا آخر، و آیَةُ الکُرسی که تا «هُم فیها خالِدونَ» بخواند بهتر است، و آیه شهادت، یعنی: «شَهِدَ اللّٰهُ أَنَّهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ، وَ الْمَلاٰئِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ، قٰائِماً بِالْقِسْطِ ؛ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ. إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللّٰهِ الْإِسْلاٰمُ ؛ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتٰابَ إِلاّٰ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِآيٰاتِ اللّٰهِ فَإِنَّ اللّٰهَ سَرِيعُ الْحِسٰابِ»
خدا گواهی داد: اینکه معبودی جز او نیست، و فرشتگان و صاحبان دانش نیز گواهی دادند، درحالی که قائم به عدالت است، معبودی جز او نیست، عزیز و حکیم است، همانا دین نزد خدا اسلام است، آنانی که به آن کتاب آسمانی داده شده، اختلاف نکردند، مگر پس از آن که دانش به نزدشان دررسید، این اختلاف به خاطر ستمگری در میانشان بود، کسی که به آیات خدا کفر ورزد، به یقین خدا سریع الحساب است.
و آیه ملک یعنی:
«قُلِ اَللّٰهُمَّ مٰالِكَ الْمُلْكِ، تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشٰاءُ، وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشٰاءُ، وَ تُعِزُّ مَنْ تَشٰاءُ، وَ تُذِلُّ مَنْ تَشٰاءُ ؛ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ؛ إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهٰارِ، وَ تُولِجُ النَّهٰارَ فِي اللَّيْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ، وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ ؛ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشٰاءُ بِغَيْرِ حِسٰابٍ»
بگو خدا ای مالک پادشاهی، پادشاهی را به هر که بخواهی می دهی، و از هرکه بخواهی می ستانی، و هرکه را بخواهی عزیز می نمایی، و هرکه را بخواهی ذلیل می کنی، خیر به دست توست تو بر هر چیز توانایی، شب را در روز درآوردی، و روز را در شب، و زنده را از مرده بیرون میآوری، و مرده را از زنده خارج می سازی، و هرکه را بخواهی، بیحساب روزی می دهی.
: