فضیلت تسبیح تربت

و بهتر آن است که حساب آن را با تسبیح ساخته از تربت

حضرت حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) نگاه دارد، و نگاه داشتن حساب تمام ذکرها با تسبیح تربت حضرت حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) مستحبّ است، و با خود داشتن تربت آن حضرت به طور پیوسته، مستحبّ و نگهدار از بلاها، و باعث ثواب بی انتهاست. نقل شده: حضرت فاطمه (عَلَيهَا السَّلَامُ) در ابتدا رشته ای از پشم تابیده، و بر آن گره ها زده بود، که به آن تسبیح می گفتند، تا حضرت حمزة بن عبد المطلّب (رضی اللّه عنه) شهید شد، پس حضرت فاطمه (عَلَيهَا السَّلَامُ) از تربت قبر آن شهید بزرگوار، خاک برگرفت، و تسبیح ساخت، و به آن خدا را تسبیح می کرد، مردم نیز چنان کردند. چون حضرت حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) به شهادت رسید، ساختن تسبیح و ذکر گفتن با آن از تربت آن امام مظلوم مستحبّ شد. از حضرت صاحب الامر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هرکه تسبیح تربت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) را در دست داشته باشد، و ذکر را فراموش کند، ثواب ذکر برای او نوشته می شود. از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: تسبیح تربت آن حضرت خود ذکر می کند، بی آنکه آدمی بگوید: و فرمود: یک ذکر، یا استغفار، که با آن گفته می شود، برابر با هفتاد ذکر است، که با چیز دیگری گفته شود، و اگر بدون ذکر بگرداند، به هر دانه هفت تسبیح برای او نوشته می شود، و به

روایت دیگر، اگر با ذکر بگرداند، به ازای هر دانه چهل حسنه برای او نوشته می شود، و روایت شده: حوریان بهشت، چون فرشته ای را می بینند به زمین می آید، از او درخواست می کنند که تسبیح و تربت حضرت امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) برای ما بیاور. در حدیث صحیح از حضرت موسی بن جعفر علیهما لاسّلام نقل شده: مؤمن می باید خالی از پنج چیز نباشد: مسواک، شانه، سجّاده ای که بر روی آن نماز بجا آورد، و تسبیحی که در آن سی وچهار دانه باشد، و انگشتر عقیق. و ظاهر آن است که تسبیح خام و پخته هر دو خوب است، و خام بهتر است. از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: هرکه با تسبیح تربت قبر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) یک تسبیح بگوید، حق تعالی برای او چهارصد حسنه بنویسد، و چهارصد گناه از او محو کند، و چهارصد حاجت او را برآورد، و چهارصد درجه برای او بالا برد. و نیز روایت شده: مستحب است رشته تسبیح کبود باشد به رنگ آسمان، و از بعضی روایات استفاده می شود، که اگر زنان عدد ذکر را به انگشتان خود بشمارند افضل است، ولی احادیث فضیلت تربت به طور مطلق اکثر و اقوی است. دوم: مستحب است پس از سلام نماز واجب، سه مرتبه دست را تا روبروی صورت بلند کند

و تا به زانو، یا نزدیک زانو بازگرداند، و با هر مرتبه یک اللّه أَكْبَرُ بگوید، چنان که علیّ بن ابراهیم و سیّد ابن طاووس، و ابن بابویه، به سندهای معتبر، از حضرت امام صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده اند: مفضّل بن عمر از آن حضرت پرسید: به چه علت نمازگزار، پس از سلام نماز سه مرتبه تکبیر می گوید و دست بر می دارد؟ فرمود: برای آن که چون حضرت رسالت پناه (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) فتح مکه نمود، نماز ظهر را با اصحاب، کنار «حجر الأسود» بجا آورد، چون سلام نماز را به پایان برد، سه مرتبه تکبیر گفت، و با هر نوبت دست برداشت، آنگاه گفت:

آنگاه رو به جانب اصحاب کرد و فرمود: این تکبیر و این دعا را، پس از هر نماز واجب ترک نکنید چه هر که پس از سلام نماز چنین کند، شکر نعمت خدا را بر تقویت اسلام و لشکر اسلام ادا کرده است. در حدیث صحیح نقل شده: چون حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) از نماز فارغ می شدند، دستها را بالای

سر مبارک خود بلند می کردند، و دعا می کردند. و از حضرت باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: هر بنده ای که دستها را به سوی خدا بردارد، حق تعالی حیا می کند، دستهای او را خالی بازگرداند، بنابراین وقتی که دعا می کنید، دستها را فرود نیاورید، مگر آن که بر سر و روی خود بکشد. سوم: کلینی به سند معتبر از حضرت باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده هرکه پس از نماز واجب، پیش از آن که پاهای خود را بگرداند، سه مرتبه این دعا را بخواند، خدا گناهان او را بیامرزد، هرچند

و در روایات دیگر وارد شده: هرکه این استغفار را، هر روز بخواند، حق تعالی چهل گناه کبیره او را بیامرزد. چهارم: کلینی به سند معتبر از حضرت صادق (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت کرده: این دعا را پس از هر نماز ترک نکن:

پنجم: شیخ کلینی به سند معتبر از علی بن مهزیار روایت کرده: محَمد بن ابراهیم به حضرت هادی (عَلَيهِ السَّلَامُ) نوشت: ای سیّد من، اگر مصلحت می دانی، دعایی به من بیاموز، که بعد از هر نماز بخوانم، تا حق تعالی به سبب آن، خیر دنیا و آخرت را برای من گرد آورد. آن حضرت در پاسخ او نوشت، می گویی:

و در بعضی از روایات این دنباله را دارد:

ششم: کلینی و ابن بابویه به سندهای صحیح و غیر صحیح از

حضرت باقر و صادق (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) روایت کرده اند: کمتر چیزی که تو را پس از نماز واجب از دعا مجزی است، این است که بگویی:

و در روایت ابن بابویه است :

تا آخر دعا.

هفتم، مستحبّ است نمازگزار چون از نماز فارغ شود، بگوید:

چنان که در حدیث معتبر از حضرت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) نقل شده: بنده باید از نماز فارغ نشود، تا از خدا بهشت را بخواهد، و از دوزخ به او پناه برد، و نیز بخواهد که حور العین

را به همسری او درآورد.