دعای تکبیرات
آنگاه برای نماز آماده می شوی، و قلب خود را حاضر می کنی، و خواری شأن خود، و عظمت و جلال مولایت را، که در مقام مناجات با او برآمده ای ملاحظه می کنی، و چنان باش که گویا او را می بینی، و حیا کن، از اینکه با او سخن گویی، و دلت متوجه جانب دیگر باشد! پس با وقار و خشوع می ایستی، در حالتی که دستهایت را بر رانهای خود، برابر سر زانو گذاشته باشی، و بین قدمهایت را، به اندازه سه انگشت، یا یک وجب باز کرده، گشادگی قرار می دهی، و نگاهت را به موضع سجده می اندازی، سپس قُربَةً اِلَی اللّه نیّت نماز واجب صبح کن، و تکبیرة الاحرام بگو. و مستحبّ است پیش از
تکبیرة الاِحرام نماز، شش تکبیر بر آن اضافه کنی، و هر تکبیری دستها را تا مقابل نرمی گوش بلند کنی، درحالی که کف دستها به طرف قبله و انگشتها، غیر از انگشت بزرگ، به هم چسبیده باشد، و بخوانی دعاهای تکبیرات را، به این صورت، که پس از تکبیر سوم بگویی:
اللّهمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبينُ ؛ لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ ؛ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي ذَنْبِي إِنَّهُ لَايَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلّا أَنْتَ.
خدایا تویی فرمانروای حق آشکار، معبودی جز تو نیست، منزّهی تو، من بر خود ستم کردم، گناه مرا ببخش که جز تو گناهان را نمی بخشد.
و پس از تکبیر پنجم می گویی:
لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ، وَ الْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ، وَ الشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ، وَ الْمَهْدِيُّ مَنْ هَدَيْتَ، عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدَيْكَ، ذَلِيلٌ بَيْنَ يَدَيْكَ، مِنْكَ وَ بِكَ وَ لَكَ وَ إِلَيْكَ، لَامَلْجَأَ وَ لَا مَنْجَىٰ وَ لَا مَفَرَّ مِنْكَ إِلّا إِلَيْكَ، سُبْحانَكَ وَ حَنانَيْكَ، تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ؛ سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ الْحَرامِ.
آری، آماده خدمتم، و خیر در دست توست، و شرّ از تو نیست، و هدایت یافته کسی است که تو هدایت کردی، بنده ات، و فرزند بنده ات، ذلیل است در برابرت، از تو، و به تو، و برای تو، و به سوی تو، نیست پناهگاهی، و نه راه رهایی، و نه گریزگاهی از تو مگر به سوی تو، منزّهی تو، پیاپی به من رحم کن، مبارک و برتری، منزّهی تو، ای پروردگار کعبه.
و پس از تکبیر هفتم می گویی:
وجَّهْتُ وَجْهِي لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ، عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ، حَنِيفاً مُسْلِماً،
رویم را به سوی وجودی نمودم، که آسمان ها و زمین را آفرید، دانای پنهان و آشکار است، رو کردنی با حال اعتدال و تسلیم،
وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي، وَ مَحْيَايَ وَ مَمَاتِي، لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ؛ لَاشَرِيكَ لَهُ، وَ بِذَلِكَ أُمِرْتُ، وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ.
و از بت پرستان نیستم، به درستی که نماز و عبادت و زندگی و مرگم برای خدا پروردگار جهانیان است، برای او شریکی نیست، به این امر فرمان داده شدم، و من از مسلمانانم.
: