اعمال مابین الطلوعین
بدانکه از جمله اوقات شریف بین الطلوعین [زمان بین طلوع فجر صادق و طلوع خورشید] است، و اخبار بسیاری از اهل بیت (عَلَيهِم السَّلَامُ) در فضیلت این وقت، و تشویق بر عبادت، و ذکر و تسبیح در آن وارد شده، و در برخی اخبار، از این وقت تعبیر به ساعت غفلت شده، چنان که از حضرت محَمد باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: ابلیس رانده شده لشکرهای خویش را، در دو وقت پراکنده می سازد: وقت غروب آفتاب، و زمان طلوع آن، پس در این دو ساعت، خدا را بسیار یاد کنید، و از شرّ ابلیس و لشکرش، به خدا پناه بجویید، و در این دو ساعت کودکان خود را به پناه خدا درآورید، زیرا آن دو
ساعت، ساعت غفلت است و بدانکه خواب در این دو وقت مکروه است. از حضرت باقر (عَلَيهِ السَّلَامُ) روایت شده: خواب در وقت صبح خوابی است شوم و مانع روزی است، و رنگ رخسار را زرد و دگرگون می کند، و به درستی که حق تعالی روزی ها را در مابین طلوع فجر، تا طلوع آفتاب قسمت می کند، بنابراین از خوابیدن در این وقت بپرهیزید شیخ طوسی این دعا را در کتاب «مصباح»
نقل کرده است که در وقت طلوع فجر صادق خوانده شود. اَللّٰهُمَّ أَنْتَ صاحِبُنا، فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَفْضِلْ عَلَيْنا، اَللّٰهُمَّ بِنِعْمَتِكَ تَتِمُّ الصَّالِحاتُ، فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَتْمِمْها عَلَيْنا، عائِذاً بِاللّٰهِ مِنَ النَّارِ، عائِذاً بِاللّٰهِ مِنَ النَّارِ، عائِذاً بِاللّٰهِ مِنَ النَّارِ.
خدایا تو یاور مایی، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست، و برما فزونی بخش، خدایا به نعمت تو کارهای شایسته به پایان می رسد، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و آن ها را برای ما به پایان رسان، پناهنده ام به خدا از آتش، پناهنده ام به خدا از آتش،
سپس می گویی :
يَا فالِقَهُ مِنْ حَيْثُ لَاأَرىٰ، وَ مُخْرِجَهُ مِنْ حَيْثُ أَرىٰ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ أَوَّلَ يَوْمِنا هٰذَا صَلاحاً، وَ أَوْسَطَهُ فَلاحاً، وَ آخِرَهُ نَجاحاً.
پناهنده ام به خدا از آتش ای شکافنده سپیده از جایی که نمی بینم، و بیرون آورنده آن از جایی که می بینم، بر محمّد و خاندانش درود فرست، و قرار ده آغاز این روز را شایستگی، و میانه اش را رستگاری، و پایانش را کامیابی،
آنگاه ده مرتبه: می گویی :
اللّهمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّهُ مَا أَصْبَحَ بِي مِنْ نِعْمَةٍ
خدایا من تو را گواه می گیرم که هرچه سپیده دمان به من می رسد، از نعمت
أَوْ عافِيَةٍ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيا، فَمِنْكَ وَحْدَكَ، لَاشَرِيكَ لَكَ، لَكَ الْحَمْدُ، وَ لَكَ الشُّكْرُ بِها عَلَيَّ، حَتَّىٰ تَرْضَىٰ وَ بَعْدَ الرِّضا.
یا سلامت کامل در دین یا دنیا تنها از جانب توست، یگانه ای و برای تو شریکی نیست، تو را ستایش و بر من است سپاس بر آن، تا خشنود شوی، و بالاتر از خشنودی.
و ذکرهای وارد بر این وقت، غیر از آنچه
ذکر شد بسیار است، و بهترین آن ها ذکر«سُبْحانَ اللّه وَ الْحَمْدُ للّه، وَ لا اِلهَ اِلا اللّه وَ اللّه اَکْبَرُ »
خدا پاک و منزّه است و ستایش تنها او را سزاست و خدایی جز او نیست و خدا بزرگ تر از هر وصفی است.
است که از آن به «باقیات صالحات» تعبیر ده و نیز خواندن این دعاست:
لا اِلهَ اِلا اللّه وَحْدَهُ، لا شَریکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، یُحْیی وَ یُمیتُ وَ یُمیتُ وَ یُحیی وَ هُوَ حَیُّ لا یَمُوتُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ ؛ وَ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ.
معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریکی ندارد، فرمانروایی و ستایش از آن اوست، زنده می کند، و می میراند و می میراند و زنده می کند، و او زنده ای است که نمی میرد، خیر تنها به دست اوست، و او بر هرچیز تواناست.
چون ندای اذان صبح را شنیدی می گویی:
اللّهمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِإِقْبالِ نَهارِكَ، وَ إِدْبارِ لَيْلِكَ، وَ حُضُورِ صَلَواتِكَ وَ أَصْواتِ دُعاتِكَ، وَ تَسْبِيحِ مَلائِكَتِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَتُوبَ عَلَيَّ؛ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ.
خدایا از تو می خواهم به آمدن روزت، و رفتن شبت، و رسیدن نمازهایت، و بانگ های دعایت و تسبیح فرشتگانت، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و توبه ام را بپذیری که تویی توبه پذیر و بخشنده.
: