مرور حضرت امیر (عَلَيهِ السَّلَامُ) به طاق کسری
مؤلّف گوید:چون زائر
به زیارت سلمان مشرّف شد، پس از زیارت دو وظیفه دیگر دارد: اول: نماز خواندن در طاق کسری، دو رکعت یا بیشتر، چون آنجا مصلاّی حضرت امیر مؤمنان (عَلَيهِ السَّلَامُ) است. از عمّار ساباطی روایت شده: امیر مؤمنان به مدائن آمد و در ایوان کسری نزول فرمود، درحالی که ابو دلف بن بحیر با او بود، در آنجا نماز خواند، پس از آن برخاست و به دلف فرمود: با من برخیز. و جماعتی از اهل ساباط در خدمت آن حضرت بود، در منازل کسری گردش کرد و به دلف می فرمود: برای کسری در این مکان چنین و چنان بوده، و دلف می گفت: به خدا قسم چنین است که میفرمایی، پس با آن جماعت در تمام آن مواضع گردش کرد، و دلف میگفت: ای سیّد و مولای من، شما چنان به این مکانها آگاهی دارید، که گویا شما این چیزها را در این مکانها نهاده اید!! روایت شده وقتی حضرت بر مداین مرور فرمود، و آثار کسری و خرابی آن را مشاهده می کرد، یکی از افرادی که در خدمت آن حضرت بود، از روی عبرت این شعر را خواند:
جَرَتِ الرِّیَاحُ عَلَی رُسُومِ دِیَارِهِمْ *** فَکَأَنَّهُمْ کَانُوا عَلَی مِیعَادِ
بادها بر خرابه های دیارشان وزید گویا اینان بر وعده گاهی بوده اند
حضرت فرمود: چرا نخواندی:
«كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنّٰاتٍ وَ عُيُونٍ. وَ زُرُوعٍ وَ مَقٰامٍ كَرِيمٍ. وَ نَعْمَةٍ كٰانُوا فِيهٰا فٰاكِهِينَ. كَذٰلِكَ وَ أَوْرَثْنٰاهٰا قَوْماً آخَرِينَ. فَمٰا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمٰاءُ وَ الْأَرْضُ، وَ مٰا كٰانُوا مُنْظَرِينَ»
چه بسیار باغ ها و چشمه ها، و مقام کریم. و نعمتی که در آن کامیاب بودند و واگذاشتند. چنین بود، و ما آن ها را به مردمان دیگری ارث دادیم. پس گریه نکرد بر آن ها آسمان و زمین، و نبودند مهلت داده شده.
پس از آن فرمود:
إِنَّ هَؤُلاءِكانُوا وَارِثِينَ، فَأَصْبَحُوا مَوْرُوثِينَ، لَمْ يَشْكُرُوا النِّعْمَةَ فَسُلِبُوا دُنْياهُمْ بِالْمَعْصِيَةِ، إِيَّاكُمْ وَ كُفْرَ النِّعَمِ، لَاتَحُلُّ َبِكُمُ النِّقَمُ.
البته آنان وارث بودند، اما اکنون ارث برده شده اند، نعمت را شکر نکردند، در نتیجه دنیای شان بر اثر معصیت از دست شان گرفته شد، از ناسپاسی نسبت به نعمت بپرهیزید، تا انتقام های بر شما فرود نیاید.
فقیر گوید: حاصل این معنی را حکیم خاقانی، در قالب شعر آورده، آنجا که فرموده:
هان ای دل عبرت بین از دیده نظر کن هان *** ایوان مدائن را آیینه عبر دان
پرویز که بنهادی بر خوان تره زرّین *** زرّین تره کو بر خوان، رو «کم ترکوا» برخوان
: