صلوات بر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ)
چهاردهم: از جمله اعمال در حرم امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) صلوات فرستادن بر آن حضرت است. روایت شده: پشت سر نزد کتف شریف آن حضرت میایستی و بر پیامبر (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ) و امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) صلوات میفرستی. سیّد ابن طاووس در کتاب «مصباح الزائر» در ضمن یکی از زیارات این صلوات را بر آن حضرت نقل کرده است:
صوت *** اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَصَلِّ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ، وَأَسِيرِ الْكُرُبَاتِ، صَلاةً نَامِيَةً زَاكِيَةً مُبارَكَةً، يَصْعَدُ أَوَّلُها، وَلَا يَنْفَدُ آخِرُها أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَوْلادِ الْأَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلِينَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْإِمامِ الشَّهِيدِ الْمَقْتُولِ الْمَظْلُومِ الْمَخْذُولِ، وَالسَّيِّدِ الْقائِدِ، وَالْعابِدِ الزَّاهِدِ، الْوَصِيِّ الْخَلِيفَةِ الْإِمامِ الصِّدِّيقِ الطُّهْرِ الطَّاهِرِ الطَّيِّبِ الْمُبَارَكِ، [وَ] وَالرَّضِيِّ الْمَرْضِيِّ [وَ] التَّقِيِّ الْهادِي الْمَهْدِيِّ [الزَّاهِدِ الذَّائِدِ، الْمُجَاهِدِ الْعَالِمِ، إِمَامِ الْهُدَی] سِبْطِ الرَّسُولِ وَ قُرَّةِ عَیْنِ الْبَتُولِ صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِه. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ كَما عَمِلَ بِطاعَتِكَ، وَ نَهَىٰ عَنْ مَعْصِيَتِكَ، وَ بالَغَ فِي رِضْوانِكَ، وَ أَقْبَلَ عَلَىٰ إِيمانِكَ، غَيْرَ قابِلٍ فِيكَ عُذْراً سِرّاً وَ عَلانِيَةً، يَدْعُو الْعِبادَ إِلَيْكَ، وَ يَدُلُّهُمْ عَلَيْكَ، وَ قامَ بَيْنَ
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و درود فرست بر حسین ستم کشیده و شهید و کشته اشک ها و دچار گرفتاری ها، درودی فزاینده، پاکیزه، با برکت، درحالی که آغازش بالا رود و انجامش سپری نشود، برتری درودی که بر یکی از فرزندان پیامبران و رسولان فرستادی، ای پروردگار جهانیان. خدایا درود فرست بر امام، شهید، کشته، ستم کشیده، بی یار، آقا، پیشوا، عابد، زاهد، جانشین، خلیفه، امام راستی پیشه، پاک، پاکیزه، طیّب، با برکت، خدا از او خشنود، پسندیده حق، پرهیزکار، هدایت گر، راه یافته، زاهد، مدافع دین، جهادگر، عالم، پیشوای هدایت، فرزندزاده رسول، نور چشم بتول، درود و سلام خدا بر او و خاندانش. خدایا بر آقا و مولای من درود فرست چنانچه به اطاعتت عمل کرد، و از معصیتت نهی فرمود، و در راه خشنودی ات کوشید، و بر ایمانت روی آورد، بی آنکه درباره تو پذیرنده بهانه ای باشد، چه در پنهان و چه در آشکار، بندگان را به جانب تو می خواند، و به سوی تو دلالت می نماید و پیش روی تو
يَدَيْكَ، يَهْدِمُ الْجَوْرَ بِالصَّوابِ، وَ يُحْيِي السُّنَّةَ بِالْكِتابِ، فَعاشَ فِي رِضْوانِكَ مَكْدُوداً، وَ مَضىٰ عَلَىٰ طاعَتِكَ وَ فِي أَوْلِيائِكَ مَكْدُوحاً، وَ قَضىٰ إِلَيْكَ مَفْقُوداً، لَمْ يَعْصِكَ فِي لَيْلٍ وَ لَانَهارٍ، بَلْ جاهَدَ فِيكَ الْمُنافِقِينَ وَ الْكُفَّارَ ؛ اللّهمَّ فَاجْزِهِ خَيْرَ جَزاءِ الصَّادِقِينَ الْأَبْرارِ، وَ ضاعِفْ عَلَيْهِمُ الْعَذابَ وَ لِقاتِلِيهِ الْعِقابَ، فَقَدْ قاتَلَ كَرِيماً، وَ قُتِلَ مَظْلُوماً، وَ مَضىٰ مَرْحُوماً، يَقُولُ: أَنَا ابْنُ رَسُولِ اللّٰهِ مُحَمَّدٍ وَ ابْنُ مَنْ زَكّىٰ وَ عَبَدَ، فَقَتَلُوهُ بِالْعَمْدِ الْمُعْتَمَدِ، قَتَلُوهُ عَلَى الْإِيمَانِ، وَ أَطَاعُوا فِي قَتْلِهِ الشَّيْطَانَ، وَ لَمْ يُراقِبُوا فِيهِ الرَّحْمَانَ.
قیام کرد، ستم را ویران می کند با درستی، و روش پیامبر را زنده می کند با قرآن، پس با مشقّت و سختی در خشنودی ات زندگی کرد، و بر طاعتت و در زمره اولیایت، در حال رنج و ناراحتی از دنیا گذشت، و چون عزیزی گم گشته به تو جان داد تو را معصیت نکرد نه در شبی و نه در روزی، بلکه در راه تو با منافقان و کافران جنگید. خدایا جزایش ده، بهترین جزای صادقان نیکوکار، و عذاب را بر منافقان و کافران و کشند گان او دوچندان کن. به راستی جوانمردانه پیکار کرد، و مظلومانه کشته شد، و غرق در رحمت خدا درگذشت، درحالی که میگفت: منم فرزند رسول خدا محمّد، و فرزند کسی که پاک پرورید و بندگی کرد، پس او را دانسته و از به عمد کشتند، آری بر حال ایمان او را کشتند، و در کشتنش از شیطان اطاعت کردند و درباره او خدای رحمن را ملاحظه ننمودند.
اَللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَىٰ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ صَلاةً تَرْفَعُ بِهَا ذِكْرَهُ، وَ تُظْهِرُ بِهَا أَمْرَهُ، وَ تُعَجِّلُ بِهَا نَصْرَهُ، وَ اخْصُصْهُ بِأَ فْضَلِ قِسَمِ الْفَضائِلِ يَوْمَ الْقِيامَةِ، وَ زِدْهُ شَرَفاً فِي أَعْلَىٰ عِلِّيِّينَ، وَ بَلِّغْهُ أَعْلَىٰ شَرَفِ الْمُكَرَّمِينَ، وَ ارْفَعْهُ مِنْ شَرَفِ رَحْمَتِكَ فِي شَرَفِ الْمُقَرَّبِينَ،
خدایا پس بر آقا و مولایم درود فرست، درودی که یادش را با آن بلند گردانی و امرش را با آن آشکار نمایی، و پیروزی اش را با آن شتاب ورزی، و او را در روز قیامت به برترین اقسام فضایل خاصش گردان و در بلندترین درجات شرفش را بیفزا، و او را به عالی ترین مقام ارجمندان برسان، و بالا بر او را از شرف رحمتت در شرف مقرّبان
فِي الرَّفِيعِ الْأَعْلَىٰ، وَ بَلِّغْهُ الْوَسِيلَةَ، وَ الْمَنْزِلَةَ الْجَلِيلَةَ، وَ الْفَضْلَ وَ الْفَضِيلَةَ، وَ الْكَرامَةَ الْجَزِيلَةَ ؛ اَللّٰهُمَّ فَاجْزِهِ عَنَّا أَفْضَلَ مَا جازَيْتَ إِماماً عَنْ رَعِيَّتِهِ وَ صَلِّ عَلَىٰ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ كُلَّما ذُكِرَ وَ كُلَّما لَمْ يُذْكَرْ، يَا سَيِّدِي وَ مَوْلايَ أَدْخِلْنِي فِي حِزْبِكَ وَ زُمْرَتِكَ، وَ اسْتَوْهِبْنِي مِنْ رَبِّكَ وَ رَبِّي فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللّٰهِ جاهاً وَ قَدْراً وَ مَنْزِلَةً رَفِيعَةً،
در مقام رفیع برتر، و او را به وسیله، و منزلت بزرگ و برتری و فضیلت، و کرامت برجسته برسان. خدایا او را از جانب ما جزا ده، به برترین پاداشی که به پیشوایی از طرف رعیتش داده ای و بر آقا و مولای من درود فرست، هرگاه که یاد شود، و هر زمان که یاد نشود، ای آقا و مولای من، مرا در حزب و گروهت وارد کن، و بخششم را از پروردگارت و پروردگام بخواه، زیرا تو را در پیشگاه خدا آبرو و قَدر و منزلت بلند است،
إِنْ سَأَلْتَ أُعْطِيتَ، وَ إِنْ شَفَعْتَ شُفِّعْتَ، اللّٰهَ اللّٰهَ فِي عَبْدِكَ وَ مَوْلاكَ لَاتُخَلِّنِي عِنْدَ الشَّدَائِدِ وَ الْأَهْوَالِ لِسُوءِ عَمَلِي، وَ قَبِيحِ فِعْلِي، وَ عَظِيمِ جُرْمِي، فَإِنَّكَ أَمَلِي وَ رَجَائِي، وَ ثِقَتِي وَ مُعْتَمَدِي، وَ وَسِيلَتِي إِلَى اللّٰهِ رَبِّي وَ رَبِّكَ، لَمْ يَتَوَسَّلِ الْمُتَوَسِّلُونَ إِلَى اللّٰهِ بِوَسِيلَةٍ هِيَ أَعْظَمُ حَقّاً، وَ لَا أَوْجَبُ حُرْمَةً، وَ لَا أَجَلُّ قَدْراً عِنْدَهُ مِنْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ، لَاخَلَّفَنِيَ اللّٰهُ عَنْكُمْ بِذُنوُبِي، وَ جَمَعَنِي وَ إِيَّاكُمْ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ الَّتِي أَعَدَّها
اگر بخواهی عطا شوی، و اگر شفاعت کنی شفاعتت پذیرفته شود، خدا را خدا را درباره بنده و دوست دارت، هنگام سختی ها و هراس ها رهایم مکن آن هم به خاطر بدی کارم و زشتی کردارم، و بزرگی جرمم که تو آرزو و امید و تکیه گاه و محل اعتماد منی، و وسیله من به درگاه خدا پروردگارم و پروردگار تو تویی، توسّل کنندگان به درگاه خدا متوسّل نشدند نزد او، به وسیله ای از نظر حق بزرگ تر، و از جهت حرمت لازم تر، و از حیث مقام برجسته تر از شما اهل بیت، خدا به خاطر گناهانم مرا از شما محروم نکند، و میان من و شما را در بهشت عدن که
لَكُمْ وَ لِأَوْلِيائِكُمْ، إِنَّهُ خَيْرُ الْغافِرِينَ، وَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ. اَللّٰهُمَّ أَبْلِغْ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ تَحِيَّةً [كَثِيرَةً] وَ سَلاماً، وَ ارْدُدْ عَلَيْنا مِنْهُ السَّلامَ ؛ إِنَّكَ جَوادٌ كَرِيمٌ، وَصَلِّ عَلَيْهِ كُلَّما ذُكِرَ السَّلامُ، وَ كُلَّما لَمْ يُذْكَرْ يَا رَبَّ الْعالَمِينَ.
برای شما و دوستانتان آماده نموده جمع کند، او بهترین آمرزندگان، و مهربان ترین مهربانان است. خدایا به آقا و مولایم تحیّت و سلام بسیار برسان، و از جانب او سلام بسیار به ما بازگردان، که تو بخشنده و کریمی، و بر او درود فرست، هر زمان که سلام یاد شود، و هر زمان که یاد نشود، ای پروردگار جهانیان.
مؤلّف گوید: ما آن زیارات را در اعمال روز عاشورا نقل کرده ایم [صفحه 710] و در اواخر این باب صلواتی بر حجج طاهره (عَلَيهِم السَّلَامُ) نقل خواهیم کرد که صلوات مختصری بر امام حسین (عَلَيهِ السَّلَامُ) نیز در آن مندرج است خواندن آن را نیز ترک نکن.
: