نباشد─ آنرا فصل خوانند ─ زیرا که آن حقیقت را تمیز می کند از غیر تمیز جوهری─ خواه آن جزء مشترک نباشد اصلا─ چون ناطق که مخصوص است بحقیقت افراد انسان─ پس این حقیقت را از همه ماهیات تمیز کند─ و این را فصل قریب خوانند─ و خواه مشترک باشد اما تمام مشترک نباشد─ که وی نیز ممیز حقیقت شود از بعضی ماهیات─ چون حساس که مشترک است میان انسان و فرس─ و این را فصل بعید خوانند─ و بالجمله فصل ممیزی است جوهری─ پس او کلی باشد─ که در جواب ای شیء هو فی جوهره مقول شود

فصل [در نوع اضافی]

بدانکه نوع را معنی دیگر هست─ که آنرا نوع اضافی خوانند─ و آن ماهیتی