محتاج شدیم به همزه وصل─ نظر به عین الفعل او کردیم مکسور بود─ همزه وصل مکسوره در اولش درآوردیم─ و آخرش را وقف کردیم─ نون اعرابی بوقفی بیفتاد اضربا شد─

اضربن یعنی بزنید شما گروه زنان حاضر─ در زمان حال یا زمان آینده─ صیغه جمع مؤنث حاضره است─ از فعل امر صحیح و مجرد و معلوم─ اضربن بر وزن افعلن─ همزه علامت امر حاضر─ ضاد فاء الفعل راء عین الفعل باء لام الفعل─ نون علامت جمع مؤنث و هم ضمیر فاعل است─ اضربن در اصل تضربن بود─ جمع مؤنث بود از فعل مضارع─ خواستیم که جمع مؤنث بنا کنیم از فعل امر حاضر─ تاء که حرف استقبال بود از اولش برداشتیم─ ما بعد آن ساکن بود─ ابتداء به ساکن محال بود─ همزه وصل مکسور در اولش درآوردیم─ و آخرش را وقف نکردیم─ و نون را بر حال خود گذاشتیم─ زیرا که نون علامت جمع است نه عوض رفع─ و العلامه لا تغیر و لا تحذف─ یعنی علامت تغییر داده و حذف کرده نمی شود─ اضربن شد─

و آن دو که حکایت نفس متکلم را بود لاضرب لنضرب─ لاضرب یعنی باید بزنم من یک مرد یا یک زن─ در زمان حال یا زمان آینده─ صیغه متکلم وحده است─ از فعل امر صحیح و مجرد و معلوم─ لاضرب بر وزن لافعل─ لام لام امر غایب همزه علامت متکلم وحده─ ضاد فاء الفعل راء عین الفعل باء لام الفعل─ لاضرب در اصل اضرب بود─ متکلم وحده بود از فعل مضارع─ خواستیم متکلم وحده بنا کنیم از فعل امر─ لام امر غایب را بر سرش درآوردیم─ دو عمل کرد لفظا و معنی─ لفظا عمل کرد حرکت آخر را بجزمی ساقط کرد─ و معنی عمل کرد خبر را بدل به انشاء کرد لاضرب شد─