جمع مذکر است─ از فعل امر حاضر صحیح و مجرد و معلوم─ اضربوا بر وزن افعلوا─ همزه علامت امر حاضر ضاد فاء الفعل─ راء عین الفعل باء لام الفعل─ واو علامت جمع مذکر و هم ضمیر فاعل─ اضربوا امر است از تضربون─ تاء که حرف مضارع بود از اولش برداشتیم─ ما بعد تاء ساکن و ابتداء به ساکن محال بود─ محتاج شدیم به همزه وصل─ و نظر به عین الفعل او کردیم مکسور بود─ همزه وصل مکسوره در سرش درآوردیم─ و آخرش را وقف کردیم─ نون اعرابی بوقفی بیفتاد اضربوا شد─

و آن سه که مؤنث را بود اضربی اضربا اضربن─ اضربی یعنی بزن تو یک زن حاضره─ در این زمان یا زمان آینده─ صیغه مفرده مؤنث است─ از فعل امر حاضر صحیح و مجرد و معلوم─ اضربی بر وزن افعلی همزه علامت امر حاضر─ ضاد فاء الفعل راء عین الفعل باء لام الفعل─ یاء علامت مخاطبه مؤنث و هم ضمیر فاعل─ اضربی امر است از تضربین─ تاء که حرف استقبال است از اولش انداختیم─ ما بعد تاء ساکن ابتداء به ساکن محال بود─ محتاج شدیم به همزه وصل─ نظر به عین الفعل او کردیم مکسور بود─ همزه وصل مکسوره در اولش درآوردیم─ و آخر را وقف نمودیم─ نون اعرابی بوقفی بیفتاد اضربی شد─

اضربا یعنی بزنید شما دو زنان حاضره─ در زمان حال یا زمان آینده─ صیغه تثنیه مخاطبه مؤنث است─ از فعل امر حاضر صحیح و مجرد و معلوم─ اضربا بر وزن افعلا─ همزه علامت امر حاضر ضاد فاء الفعل راء عین الفعل─ باء لام الفعل الف علامت تثنیه و ضمیر فاعل─ اضربا امر است از تضربان─ تاء که حرف استقبال بود از اولش برداشتیم─ ما بعد حرف مضارع ساکن ابتداء به ساکن محال بود─