ماییم دو زنان زده شده─

مضروبات یعنی گروه زنان زده شده─ در اصل مضروبه بود─ مفرد بود خواستیم جمع بنا کنیم─ الف و تاء که علامت جمع مؤنث بود در آخرش درآوردیم─ مضروبتات شد─ تاء اول دلالت می کرد بر تانیث─ و تاء ثانی هم دلالت می کرد بر جمع و هم بر تانیث─ بنابر این از تاء اول مستغنی شده─ و آنرا حذف کردیم مضروبات شد─ و آن یک لفظ است بجای سه معنی─ چنانکه گوئی هن مضروبات─ یعنی ایشانند گروه زنان زده شده─ و انتن مضروبات یعنی شمائید گروه زنان زده شده─ و نحن مضروبات یعنی ماییم گروه زنان زده شده─

و از امر نیز چهارده وجه باز می گردد─ شش مغایب و شش مخاطب─ و دو حکایت نفس متکلم را─ آن شش که مغایب را بود─ سه مذکر را بود و سه مؤنث را─ آن سه که مذکر بود لیضرب لیضربا لیضربوا─

لیضرب یعنی باید بزند او یک مرد غایب─ در زمان حال یا زمان آینده─ صیغه مفرد مذکر غایب است─ از فعل امر صحیح و مجرد و معلوم─ لیضرب در اصل یضرب بود─ لام امر در سرش درآوردیم و آخرش را وقف کردیم─ لیضرب شد بر وزن لیفعل─ لام لام امر یاء حرف استقبال─ ضاد فاء الفعل راء عین الفعل