تثنیه بنا کنیم─ الف که علامت تثنیه بود─ با نون عوض تنوین در آخرش درآوردیم مضروبان شد─ و آن یک لفظ است بجای سه معنی─ چنانکه گوئی هما مضروبان─ و انتما مضروبان و نحن مضروبان─ یعنی ایشانند دو مردان زده شده─ و شمائید دو مردان زده شده─ و ماییم دو مردان زده شده─

مضروبون یعنی گروه مردان زده شده─ اصلش مضروب بود خواستیم که جمع بنا کنیم─ واو که علامت جمع مذکر بود─ با نون عوض تنوین در آخرش درآوردیم─ مضروبون شد─ و آن نیز یک لفظ است بجای سه معنی─ چنانکه گوئی هم مضروبون─ و انتم مضروبون و نحن مضروبون─ یعنی ایشان و شمائید گروه مردان زده شده─ و ماییم گروه مردان زده شده─

و آن سه که مؤنث را بود─ مضروبه مضروبتان مضروبات─

مضروبه یعنی یک زن زده شده─ در اصل مضروب بود مفرد مذکر بود─ خواستیم مفرده مؤنث بنا کنیم─ تاء منونه که علامت تانیث اسم بود در آخرش درآوردیم─ و ما قبل تاء را فتحه دادیم مضروبه شد─ و آن یک لفظ است بجای سه معنی─ چنانکه گوئی هی مضروبه─ و انت مضروبه و انا مضروبه─ یعنی او است یک زن زده شده─ و توئی یک زن زده شده و منم یک زن زده شده─

مضروبتان یعنی دو زن زده شده─ صیغه تثنیه مؤنث است از اسم مفعول─ اصلش مضروبه بود مفرد بود خواستیم تثنیه بنا کنیم─ الف که علامت تثنیه بود─ با نون عوض تنوین در آخرش درآوردیم مضروبتان شد─ و آن یک لفظ است بجای سه معنی─ چنانکه گوئی هما مضروبتان─ و انتما مضروبتان و نحن مضروبتان─ یعنی ایشانند دو زنان زده شده─ و شمائید دو زنان زده شده─ و