تاء لانه تؤدی زیادتها الی الثقل─ لا سیما فی مثل و وجل بالعطف─ و قلبها تاء کثیر فی کلامهم نحو تراث و تجاه─ و الاصل وراث و وجاه فقلبوها هیهنا ایضا تاء─ و اعطوها المخاطب لانه مؤخر عنهما─ بمعنی ان الکلام انما ینتهی الیه─ و الواو منتهی مخرج الهمزه─ و الیاء لکونها شفویه─ و اتبعوه الغایبه و الغایبتین─ لئلا یلتبسا بالغائب و الغائبین─ و حینئذ و ان التبسا بالمخاطب و المخاطبین─ لکن هذا اسهل─

و یوجد الفرق بین جمع المذکر و جمع المؤنث─ فی الغایب بالواو و النون─ نحو