ناقص واوی التصابی عشق بازی کردن─ تصابا یتصابا تصابیا─ ضمه در مصدر بدل به کسره شد─ چنانکه در باب تفعل گذشت─ المتصابی المتصابی تصاب لا یتصاب─

ناقص یائی الترامی با یکدیگر تیر انداختن─ ترامی یترامی ترامیا بر قیاس تصابی─

مضاعف التحابب یکدیگر را دوست داشتن─ تحاب یتحاب تحابیا فهو و ذاک متحاب─ امر حاضر تحاب تحاب تحابب─ نهی لا یتحاب لا یتحاب لا یتحابب─ و بر این قیاس بود جحد و امر غایب─ و در این باب ماضی و امر یک صورتند─ لکن فرق قراین است

فصل:بدان که فاء الفعل در باب تفعل و تفاعل─

هر گاه یکی از یازده حرف باشد─ که تاء و ثاء و دال و ذال و زا و سین و شین─ و صاد و ضاد و طا و ظا است─ روا باشد که تاء را از جنس فاء کنند─ و ساکن نمایند و در فاء ادغام کنند─ و هر جا که اول ساکن باشد همزه وصل درآورند─ پس در تطهر یتطهر تطهرا فهو متطهر و ذاک متطهر─ گویی اطهر یطهر اطهرا فهو مطهر و ذاک مطهر─ و 0در تدارک یتدارک تدارکا─ فهو متدارک و ذاک متدارک─ گویی ادارک یدارک ادارکا─ فهو مدارک و ذاک مدارک─ و در قرآن مجید آمده است─ اَلْمُزَّمِّلُ و اَلْمُدَّثِّرُ و اِزَّیَّنَتْ فَادّٰارَأْتُمْ فِیهٰا ─ و بر این قیاس بود─ اترب یترب اتربا─ فهو مترب و ذاک مترب─ و اتابع یتابع اتابعا─ و اثبت یثبت اثبتا─ و اثاقل یثاقل اثاقلا─ و ادثر یدثر ادثرا و ادارک چنانکه گذشت─ و اذکر یذکر اذکرا و اذابح یذابح اذابحا─ و ازمل یزمل و ازملا─ و ازاور یزاور ازاورا─ و اسرع یسرع اسرعا─ و اسارع یسارع اسارعا─ و اشجع یشجع اشجعا─ و اشاعر یشاعر اشاعرا─ و اصعد یصعد اصعدا─ و اصاعد یصاعد اصاعدا─ و اضرع یضرع اضرعا─ و اضارع یضارع اضارعا و اطهر