کتاب صرف میر
۱۴۹
است امر غایب و نهی و جحد─
باب تفعل این باب مطاوعه فعل باشد─ چون قطعته فتقطع─ و بمعنی تکلف و تشبه نیز آید─ چون تحلم و تزهد─ و بمعنی مهلت آید چون تجرع─ و چون در مستقبل─ باب تفعل و تفاعل و تفعلل دو تاء جمع شود─ جایز باشد که یکی را بیندازند─ چون تنزل الملائکه و تزاور عن کهفهم و تصدی─
ناقص یائی تمنی یتمنی تمنیا─ اصل مصدر تمنیا بود─ ضمه را بجهه یاء بدل به کسره کردند تمنیا شد─ اسم فاعل متمن اسم مفعول متمنی─ امر حاضر تمن نهی لا یتمن جحد لم یتمن─
مضاعف التحبب دوستی نمودن─ تحبب یتحبب تحببا المتحبب المتحبب─ تحبب لا یتحبب بر قیاس صحیح─
: