143 مضاعف المحابه و الحباب با یکدیگر دوستی کردن─ حاب یحاب مجهول آن حوب یحاب اصل معلوم یحابب─ و اصل مجهول یحابب بود─ بعد از ادغام هر دو یکسان شدند─ مگر در جمع مؤنث غایب و خطاب─ چون یحاببن و تحاببن─ و همچنین اسم فاعل و مفعول بر یک صورتند در لفظ─ چون محاب─ لکن در تقدیر مختلفند─ اصل فاعل محابب و اصل مفعول محابب بود─ امر حاضر حاب حاب حابب─ نهی لا یحاب لا یحاب لا یحابب─

باب افتعال این باب برای مطاوعه فعل است─ چون جمعته فاجتمع و نشرته فانتشر─ و معنی مطاوعه آن است که آن چیز آن فعل را قبول کند─ و ممتنع نشود─ چون کسرت الکوز فانکسر─ یعنی شکستم من کوزه را پس او قبول شکستن کرد─ و شاید که بین اثنین باشد چون باب تفاعل─ چون اختصم زید و عمرو─ و بمعنی فعل باشد چون جذب فاجتذب─