ناقص یائی از باب تفعیل ثنی یثنی─ تثنیه المثنی المثنی ثن لا تثن─ و مصدر وی دائما بر وزن تفعله آید─ و گاه باشد که بر وزن تفعیل آید بجهه ضروره چون شعر─ فهی تنزی دلوها تنزیا کما تنزی شهله صبیا و مهموز هر باب همچو صحیح آن باب باشد─ چنانکه دانسته شد─ و لفیف مفروق و مقرون حکم ناقص دارد─ چون وصی یوصی توصیه و طوی یطوی تطویه─

باب مفاعله اصل این باب آن است که─ در میان دو کس باشد─ یعنی هر یک به دیگری آن کند─ که دیگری با وی همچنین کند─ لکن یکی در لفظ فاعل و دیگری مفعول باشد─ چون ضارب زید عمروا─ و شاید که بین اثنین نباشد─ چون سافرت دهرا و عاقبت اللص─ و مصدر این باب بر وزن مفاعله و فعالا و فیعالا آید─ چون قاتل یقاتل مقاتله قتالا و قیتالا─ و صحیح و مثال و اجوف این باب بر یک قیاس آید─ چون ضارب و واعد و قاول─

ناقص یائی المراماه با یکدیگر تیر انداختن─ رامی یرامی مراماه المرامی المرامی رام لا یرام─ و لفیف و ناقص و مهموز هر باب همچون صحیح آن باب است