ومن رباعيّاته :

أي مانده ز کعبه محبّت مهجور

افتاده ز راه مهر صد منزل دور

با حبّ عمر دم مزن از مهر نبي

کي جمع توان نمود با ظلمت نور

وله :

بما رسيده حديث صحيح مصطفوي

که هست بعد پيمبر امام هشت وچهار

کسى نکرده ز امّت بدين حديث عمل

بغير پيرو آل وأئمّه أطهار

وله :

أي طالب علم دين ز من گير خبر

تاچند دوى در بدر اى خسته جگر

خود را برسان بشهر علم اي غافل

شو داخل آن شهر وليکن از در

وله :

نبي چو وارد «خم» گشت بر سر منبر

خليفه کرد علي را بگفته جبّار

نهاد بر سر او تاج وال من والاه

ز امّتش بگرفت از براي وي اقرار

وليک آنکه به بخبخ نمود تهنيتش

بکرد از پى اقرار خويشتن انکار

فتاد بر سر حارث زغيب سنک قضا

چو گشت منکر نصّ غدير آن غدّار

ومن رباعيّاته :

از دورى راه خويشتن يادى کن

آماده ز بهر سفرت زادي کن

از بي کسى مردن خود ياد آور

در ماتم خود نشين وفريادى کن

وله :

از دورى راه خويشتن کن يادى

آماده ز بهر سفرت کن زادي

در راه طلب چو خفته ای غافل

بر خيز که از قافله دور افتادى