ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ۝١

1بخوان به نام پروردگارت که آفرید.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ۝٢

2انسان را از عَلَق آفرید.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ۝٣

3بخوان، و پروردگار تو کریمترین [کریمان‌] است.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ۝٤

4همان کس که به وسیله قلم آموخت.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ۝٥

5آنچه را که انسان نمی‌دانست [بتدریج به او] آموخت.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ۝٦

6حقاً که انسان سرکشی می‌کند،

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ۝٧

7همین که خود را بی‌نیاز پندارد.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ۝٨

8در حقیقت، بازگشت به سوی پروردگار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ۝٩

9آیا دیدی آن کس را که باز می‌داشت،

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ۝١٠

10بنده‌ای را آنگاه که نماز می‌گزارد؟

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ۝١١

11چه پنداری اگر او بر هدایت باشد،

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ۝١٢

12یا به پرهیزگاری وادارد [برای او بهتر نیست‌]؟

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ۝١٣

13[و باز] آیا چه پنداری [که‌] اگر او به تکذیب پردازد و روی برگرداند [چه کیفری در پیش دارد]؟

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ۝١٤

14مگر ندانسته که خدا می‌بیند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ۝١٥

15زنهار، اگر باز نایستد، موی پیشانی [او] را سخت بگیریم؛

نَاصِيَةٍ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ۝١٦

16[همان‌] موی پیشانی دروغزن گناه‌پیشه را.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ۝١٧

17[بگو] تا گروه خود را بخواند.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ۝١٨

18بزودی آتشبانان را فرا خوانیم.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩۝١٩

19زنهار! فرمانش مَبَر، و سجده کن، و خود را [به خدا] نزدیک گردان.