إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ۝١

1آنگاه که آسمان زهم بشکافد،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ۝٢

2و آنگاه که اختران پراکنده شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ۝٣

3و آنگاه که دریاها از جا برکنده گردند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ۝٤

4و آنگاه که گورها زیر و زبر شوند،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ۝٥

5هر نفسی آنچه را پیش فرستاده و بازپس گذاشته، بداند.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ۝٦

6ای انسان، چه چیز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ۝٧

7همان کس که تو را آفرید، و [اندام‌] تو را درست کرد، و [آنگاه‌] تو را سامان بخشید.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ۝٨

8و به هر صورتی که خواست، تو را ترکیب کرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ۝٩

9با این همه، شما منکر [روز] جزایید.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ۝١٠

10و قطعاً بر شما نگهبانانی [گماشته شده‌]اند:

كِرَامًا كَٰتِبِينَ۝١١

11[فرشتگان‌] بزرگواری که نویسندگان [اعمال شما] هستند؛

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ۝١٢

12آنچه را می‌کنید، می‌دانند.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ۝١٣

13قطعاً نیکان به بهشت اندرند.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ۝١٤

14و بی‌شک، بدکاران در دوزخند.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ۝١٥

15روز جزا در آنجا درآیند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ۝١٦

16و از آن [عذاب‌] دور نخواهند بود.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ۝١٧

17و تو چه دانی که چیست روز جزا؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ۝١٨

18باز چه دانی که چیست روز جزا؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ۝١٩

19روزی که کسی برای کسی هیچ اختیاری ندارد؛ و در آن روز، فرمان از آنِ خداست.